Plejady, Orion i Niedźwiedzica

Stary Testament wymienia trzy grupy gwiazd, zawsze razem (Księga Hioba 9,9; Księga Amosa 5,8). Kimah znaczy „gromada” lub „kupa” i zwykle uważa się ją za Plejady – małą, jasną gromadę w Byku, w której gołym okiem widać sześć lub siedem gwiazd. Kesil, to samo słowo co „głupiec”, od czasów Septuaginty odczytuje się jako Oriona; dlaczego olbrzymi myśliwy nieba nosił takie imię, nie wiadomo. Jego liczba mnoga, kesilim, oddana jest w Księdze Izajasza 13,10 jako „ich konstelacje”. Hiob słyszy pytanie, czy może „związać jasne gwiazdy Plejad albo rozluźnić więzy Oriona” (Księga Hioba 38,31).

Trzecia nazwa, ash lub ayish, jest najmniej pewna. KJV, za starszymi przekładami, nazywa ją Arkturem; większość nowszych przekładów czyta „Niedźwiedzica” – Wielka Niedźwiedzica północnego nieba, której najjaśniejsze gwiazdy tworzą Wielki Wóz – a BSB ma „Niedźwiedzicę z młodymi” (Księga Hioba 38,32; w Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej: „Czy poprowadzisz Niedźwiedzicę z jej synami?”). Według innego poglądu chodzi o Hiady, gromadę obok Plejad. Rolnicy w wielu dawnych krajach wyznaczali prace według takich gwiazd: grecki poeta Hezjod, około 700 roku p.n.e., radził żąć, gdy Plejady wschodzą przed świtem, a orać, gdy zachodzą.