Ang Pleyades, ang Orion at ang Oso

Tatlong pangkat ng bituin ang pinangalanan sa Lumang Tipan, at laging magkakasama (Job 9:9; Amos 5:8). Ang kimah ay nangangahulugang “kumpol” o “bunton” at karaniwang itinuturing na Pleyades, ang maliit at maningning na kumpol sa Taurus kung saan anim o pitong bituin ang nakikita ng mata lamang. Ang kesil, ang salita ring para sa “mangmang”, ay binabasang Orion mula pa sa Septuaginta; hindi alam kung bakit iyon ang pangalan ng higanteng mangangaso ng langit. Ang anyong maramihan nito, kesilim, ay isinasaling “mga grupo ng bituin” sa Isaias 13:10. Nagsasalita si Job tungkol sa “mga kadena sa Pleyades” at sa “mga tali ng Orion” (Job 38:31).

Ang ikatlong pangalan, ash o ayish, ang pinakadi-tiyak. Tinatawag itong Arcturus ng KJV, kasunod ng mas matatandang salin; karamihan ng makabagong salin ay bumabasa ng “ang Oso” — ang Malaking Oso ng hilagang langit, na ang pinakamaningning na mga bituin ay bumubuo sa Big Dipper — at ang BSB ay may “ang Oso at ang kaniyang mga anak” (Job 38:32), gaya rin ng Tagalog na ULB. Ayon sa ibang pananaw, ito ang Hyades, ang kumpol sa tabi ng Pleyades. Itinatakda ng mga magsasaka sa maraming sinaunang lupain ang kanilang gawain ayon sa ganitong mga bituin: ang makatang Griyego na si Hesiod, mga 700 BC, ay nagpayo sa kanila na mag-ani kapag sumisikat ang Pleyades bago magbukang-liwayway at mag-araro kapag lumulubog ito.