Het Zevengesternte, Orion en de Wagen

Drie sterrengroepen worden in het Oude Testament genoemd, altijd samen (Job 9:9; Amos 5:8). Kimah betekent “tros” of “hoop” en wordt meestal opgevat als de Plejaden, het Zevengesternte: de kleine heldere sterrenhoop in de Stier, waarin men met het blote oog zes of zeven sterren ziet. Kesil, hetzelfde woord als “dwaas”, wordt sinds de Septuaginta gelezen als Orion; waarom de reusachtige jager aan de hemel die naam droeg, is onbekend. Het meervoud, kesilim, is in Jesaja 13:10 vertaald met “zijn gesternten”. Job spreekt van “de liefelijkheden van het Zevengesternte” en “de strengen des Orions” (Job 38:31).

De derde naam, ash of ayish, is het onzekerst. De Engelse King James Version noemt hem, in navolging van oudere vertalingen, Arcturus; de meeste moderne vertalingen lezen “de Beer” – de Grote Beer aan de noordelijke hemel, waarvan de helderste sterren de Grote Wagen vormen – en de Engelse BSB heeft “de Berin en haar jongen”; de Statenvertaling schrijft “den Wagen met zijn kinderen” (Job 38:32). Volgens een andere opvatting zijn het de Hyaden, de sterrenhoop naast de Plejaden. Boeren in veel oude landen regelden hun werk naar zulke sterren: de Griekse dichter Hesiodus zei rond 700 v.Chr. dat men moest oogsten wanneer de Plejaden vóór de dageraad opkwamen, en ploegen wanneer ze ondergingen.