Mazzaroth

Onder de vragen aan Job staat een woord dat nergens anders in de Bijbel voorkomt: “Kunt gij de Mazzaroth voortbrengen op haar tijd …?” (Job 38:32). Het Hebreeuws heeft mazzaroth, en de Statenvertaling, net als de Engelse King James Version, liet het woord gewoon staan. Niemand weet zeker wat het betekende. Volgens de ene opvatting zijn het de sterrenbeelden in het algemeen, zoals de meeste moderne vertalingen het weergeven; volgens een andere de twaalf tekens van de dierenriem; anderen houden het voor één sterrengroep – de Beer, de Hyaden of de Noorderkroon.

Het woord wordt vaak in verband gebracht met mazzalot, de “planeten” voor wie bij Jeruzalem werd gerookt, totdat koning Josia hun priesters afschafte (2 Koningen 23:5). In het latere Hebreeuws ging mazzal een teken van de dierenriem betekenen, en ook geluk – vandaar de groet mazal tov. De dierenriem zelf, twaalf sterrentekens langs de jaarlijkse baan van de zon, werd uitgewerkt door Babylonische sterrenkundigen, in zijn volledige vorm rond de 5e eeuw v.Chr. Jesaja spot met de sterrenwichelaars van Babel, “die in de sterren kijken, die naar de nieuwe manen voorzeggen” (Jesaja 47:13). Eeuwen later hadden synagogen als Hammat Tiberias (4e eeuw n.Chr.) en Beth Alfa (6e eeuw) dierenriemwielen in hun vloermozaïeken.