Ang paglilimbag at ang mga Biblia ng Repormasyon

Hanggang sa ika-15 siglo, kinokopya sa kamay ang bawat Biblia. Naglimbag si Johannes Gutenberg ng Mainz gamit ang naililipat na mga titik na metal; ang una niyang malaking aklat, mga 1455, ay isang Bibliang Latin. Noong 1516, inilathala ni Erasmus ang isang inilimbag na Bagong Tipan sa Griyego batay sa ilang huling manuskrito; sa kaunting pagbabago, naging Textus Receptus ang kaniyang teksto, ang “tinanggap na teksto”. Karaniwang iniuugnay ang mga kabanata kay Stephen Langton noong ika-13 siglo, at ang bilang ng mga talata ng Bagong Tipan sa manlilimbag na si Estienne noong 1551; pinangalanan ng mga naunang mambabasa ang mga talata ayon sa laman, gaya ng “sa Aklat ni Moises, sa salaysay tungkol sa mababang punong kahoy” (Marcos 12:26).

Ipinalaganap ng paglilimbag ang mga salin mula sa orihinal na mga wika. Lumabas ang Bagong Tipan ni Martin Luther sa Aleman noong 1522 at ang kaniyang buong Biblia noong 1534. Sa Inglatera, isinalin ng pangkat ni John Wycliffe ang Bibliang Latin mga 1380–1382. Inilimbag ni William Tyndale sa ibang bansa ang kaniyang Bagong Tipan mula sa Griyego noong 1525–26; ipinuslit ang mga kopya sa Inglatera at sinunog, at binitay siya malapit sa Brussels noong 1536. Natapos ni Miles Coverdale ang unang inilimbag na Bibliang Ingles noong 1535. Ginawa ng mga Ingles na tapon sa Geneva ang Geneva Bible ng 1560, abot-kaya at puno ng mga tala. Noong 1604, pinagtibay ni Haring James I ang isang bagong salin na walang ganoong mga tala, at mga 50 iskolar ang gumawa ng King James Version ng 1611.