Ang mga Balumbon ng Dagat na Patay

Noong taglamig ng 1946–47, natagpuan ng mga Bedouin na pastol malapit sa Wadi Qumran, sa hilagang-kanlurang baybayin ng Dagat na Patay, ang mga sinaunang balumbon na nakatago sa matatangkad na banga sa isang kuweba. Sa sumunod na dekada, daan-daang kuweba ang sinaliksik; ang labing-isa malapit sa Qumran ay nagbigay ng sampu-sampung libong piraso mula sa daan-daang manuskrito, karamihan ay sa katad. Matagal nang kaugalian ang pag-iingat ng mga kasulatan sa mga bangang luwad (Jeremias 32:14). Ang mga balumbon mula sa unang kuweba, kasama ang isang buong Isaias, ay ipinapakita ngayon sa Shrine of the Book sa Jerusalem.

Kinopya ang mga balumbon sa pagitan ng mga ika-3 siglo BC at ika-1 siglo AD at itinago bago winasak ng mga Romano ang lugar, mga AD 68. Bago ang tuklas, ang pinakamatatandang kilalang Hebreong manuskrito ng Biblia ay mula mga AD 900, kaya mga isang libong taon ang tanda ng mga balumbon sa mga iyon. Kinakatawan ang bawat aklat ng Hebreong Biblia maliban sa Ester, at pinakamadalas ang Mga Awit, Deuteronomio at Isaias. Maraming teksto ng Biblia ang malapit sa Tekstong Masoretiko; ang iba ay mas malapit sa Septuaginta o sa Samaritanong Pentateuco. May laman din ang mga kuweba na mga piraso ng Tobit at Sirac, na nasa mga Biblia ng Ortodokso at Katoliko, ng Enoc at Jubileo, isang komentaryo sa Habakuk at ang sariling mga alituntunin at himno ng pamayanan.