Kò sí ohun tuntun lábẹ́ oòrùn

Ọ̀rọ̀ yìí wá láti orí kìn-ín-ní ìwé Oniwaasu. Àkọlé rẹ̀ ní èdè Heberu ni “Ọ̀rọ̀ Koheleth”, ọ̀rọ̀ tí ó túmọ̀ sí ẹni tí ó ń bá àpéjọ sọ̀rọ̀; Bíbélì Yorùbá túmọ̀ rẹ̀ sí “Oniwaasu”. Ó pe ara rẹ̀ ní ọmọ Dafidi, ọba ní Jerusalẹmu. Gẹ́gẹ́ bí àṣà tí ó ti pẹ́, Solomoni ni; gẹ́gẹ́ bí èrò mìíràn, òǹkọ̀wé kan ti ìgbà ẹ̀yìn ló sọ̀rọ̀ ní ohùn Solomoni, àwọn àkókò tí a sì dábàá wà láti nǹkan bí ọdún 940 Ṣ.K. títí dé ọ̀rúndún kẹta Ṣ.K. Àwọn ègé ìwé náà tí a rí ní Qumran lẹ́gbẹ̀ẹ́ Òkun Òkú ni a dà kọ ní ọ̀rúndún kejì Ṣ.K. Orí náà wo ayé: ìran kan ń lọ, òmíràn ń dé, oòrùn ń yọ, ó sì ń wọ̀, afẹ́fẹ́ ń fẹ́ yípo, gbogbo odò ń sàn sí inú Òkun, “síbẹ̀síbẹ̀ Òkun kò kún”. Lẹ́yìn náà ni ọ̀rọ̀ yìí dé: “Ohun tí ó ti wà tẹ́lẹ̀ náà ni yóò sì máa wà, ohun tí a ti ṣe sẹ́yìn òun ni a ó tún máa ṣe padà kò sí ohun tuntun lábẹ́ oòrùn” (Oniwaasu 1:9).

Lónìí, àwọn ènìyàn máa ń sọ pé “kò sí ohun tuntun lábẹ́ oòrùn” nígbà tí aṣọ àṣà, ohun tí a ṣẹ̀dá tàbí ìjà kan wá jẹ́ ohun àtijọ́ nínú aṣọ tuntun — bí oúnjẹ ìdínkù-ọ̀rá “tuntun” kan tí ó gbajúmọ̀ ní ọgọ́rùn-ún ọdún sẹ́yìn. A sábà máa ń sọ ọ́ pẹ̀lú gbígbé èjìká sókè.