De ster van Bethlehem

Alleen Mattheüs vertelt over de ster. Wijzen (magiërs) uit het oosten kwamen naar Jeruzalem en vroegen naar de pasgeboren Koning der Joden: “wij hebben gezien Zijn ster in het Oosten” (Mattheüs 2:2) – woorden die ook kunnen betekenen “bij haar opgang”. Herodes vernam van hen “den tijd, wanneer de ster verschenen was” (Mattheüs 2:7), en over de weg naar Bethlehem staat er: “de ster, die zij in het oosten gezien hadden, ging hun voor, totdat zij kwam en stond boven de plaats, waar het Kindeken was” (Mattheüs 2:9). De Griekse geschiedschrijver Herodotus beschrijft de magiërs als een priesterstand in Medië en Perzië, die men raadpleegde over dromen en sterren.

Herodes stierf volgens het verslag van Josephus rond 4 v.Chr., dus zoeken sterrenkundigen een paar jaar eerder. In de 17e eeuw wees Johannes Kepler op een samenstand van Jupiter en Saturnus in het sterrenbeeld Vissen in 7 v.Chr., drie keer in dat jaar. Anderen denken aan een komeet of een nova: Chinese verslagen spreken van een “bezemster” die in 5 v.Chr. zo’n zeventig dagen te zien was. De komeet van Halley, gezien in 12 v.Chr., lijkt te vroeg. Volgens de ene opvatting was de ster een natuurverschijnsel dat de magiërs als een teken lazen; volgens een andere een wonder dat de sterrenkunde niet kan verklaren.