Wilk w owczej skórze

W Kazaniu na Górze Jezus ostrzega przed fałszywymi prorokami, „którzy przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami” (Ewangelia Mateusza 7,15). Słuchacze dobrze znali oba te zwierzęta. Owce były bogactwem wielu rodzin, dając mleko, mięso, wełnę i skóry. Wilki były w Ziemi Świętej pospolite i żyją tam do dziś. Polują głównie nocą, samotnie lub w watahach, i często zabijają więcej, niż mogą zjeść. Pasterze musieli strzec przed nimi stad, a najemnik mógł uciec, widząc nadchodzącego wilka (Ewangelia Jana 10,12). Kolejne słowa Jezusa sięgają po inny codzienny obraz: ludzi poznaje się po owocach, tak jak winogron nie zbiera się z cierni (Ewangelia Mateusza 7,16).

Dziś „wilk w owczej skórze” to ktoś, kto ukrywa szkodliwe zamiary za przyjaznym, niewinnym wyglądem – na przykład oszust podający się za pomocnego doradcę. Obraz jest tak znany, że pojawia się w karykaturach, nagłówkach i tytułach filmów, a wiele języków ma to samo powiedzenie ze swoich Biblii.