Ang bituin ng Bethlehem

Si Mateo lamang ang nagsasalaysay tungkol sa bituin. Dumating sa Jerusalem ang mga pantas (magi) mula sa silangan, nagtatanong tungkol sa bagong silang na Hari ng mga Judio: “Nakita namin ang bituin niya sa silangan” (Mateo 2:2) — mga salitang maaari ring mangahulugang “sa kaniyang pagsikat”. Inalam ni Herodes “ang tiyak na oras na nagpakita ang bituin” (Mateo 2:7), at sa daan patungong Bethlehem, “pinangunahan sila ng bituwin na kanilang nakita mula sa silangan hanggang sa ito ay tumigil kung nasaan naroroon ang bata” (Mateo 2:9). Inilalarawan ng historyador na Griyego na si Herodoto ang mga magi bilang isang uri ng mga saserdote sa Media at Persia na sinasangguni tungkol sa mga panaginip at sa mga bituin.

Namatay si Herodes mga 4 BC, ayon sa salaysay ni Josefo, kaya sa ilang taon na mas maaga naghahanap ang mga astronomo. Noong ika-17 siglo, itinuro ni Johannes Kepler ang pagtatagpo nina Jupiter at Saturno sa konstelasyong Pisces noong 7 BC, nang tatlong ulit sa taong iyon. Iminumungkahi ng iba ang isang kometa o isang nova: binabanggit ng mga talaang Tsino ang isang “bituing walis” na nakita nang mga pitumpung araw noong 5 BC. Ang kometa ni Halley, na nakita noong 12 BC, ay mukhang masyadong maaga. Ayon sa isang pananaw, likas na pangyayari ang bituin na binasa ng mga magi bilang tanda; ayon sa iba, isa itong himala na hindi maipaliwanag ng astronomiya.