Mene, mene, tekel, farsin

Daniyel 5 ya ba da labarin babban biki da Sarki Belshazar na Babilon ya yi wa dubban hakimansa. Rubuce-rubucen Babiloniyawa sun nuna cewa Belshazar ya yi mulkin babban birnin a matsayin yarima mai jiran gado a madadin mahaifinsa Nabonidus, wanda ya yi shekaru da yawa nesa da birnin; Daniyel ya kira Nebukadnezzar mahaifinsa, kuma a Ibrananci “uba” yana iya nufin kaka ko wanda ya yi sarauta kafin shi. Baƙin suka sha daga tasoshin zinariya da azurfa da aka kwaso daga haikalin Urushalima suka kuma yabi gumakansu. Sa’an nan yatsotsin hannun mutum suka bayyana, “suna yin rubutu a kan shafen bangon, kusa da wurin da ake ajiye fitilar” (Daniyel 5:5). Babu wani mai hikima na Babilon da ya iya karanta shi. Daniyel ya karanta “Mene, mene, tekel, farsin” — kalmomin da su ma sunayen ma’aunan nauyi ne — ya kuma fassara su cewa an ƙirga, an auna, an raba. “A wannan dare” aka kashe Belshazar (Daniyel 5:30); a 539 K.H. Babilon ta fāɗi a hannun Farisawa a ƙarƙashin Sairus.

A Turanci da harsunan Turai da yawa, “rubutun da ke kan bango” (the writing on the wall) yana nufin a yau cewa alamun wahala ko faɗuwa mai zuwa sun bayyana sarai: sa’ad da cinikin wani shago yake ta raguwa, rubutun ya riga ya bayyana a kan bango gare shi. “Ganin rubutun da ke kan bango” shi ne a lura cewa wani abu yana gab da ƙarewa kafin ya ƙare.