Yadda aka tsara Littafi Mai Tsarki

Littafi Mai Tsarki na Kiristoci yana da sassa biyu, Tsohon Alkawari da Sabon Alkawari, amma jerin littattafan ya bambanta. Littafi Mai Tsarki na Yahudawa, Tanakh, yana da sassa uku: Attaura; Annabawa — daga Yoshuwa zuwa Sarakuna, sa’an nan Ishaya, Irmiya, Ezekiyel da Goma Sha Biyun, da ake ƙirga su a matsayin littafi ɗaya; da Rubuce-rubuce, waɗanda a buga-bugen Littafi Mai Tsarki na Ibrananci suke ƙarewa da Tarihi. Septuagint da Vulgate sun rarraba littattafan bisa ga irinsu — doka, tarihi, waƙa, annabawa — kuma Littafi Mai Tsarki na Kiristoci sun bi su: Rut bayan Mahukunta, Makoki bayan Irmiya, Daniyel cikin annabawa. Zabura ta Helenanci tana ƙirga Zabura 9 da 10 a matsayin ɗaya, saboda haka yawancin zabura a Littafi Mai Tsarki na Orthodox da na Katolika na dā suna da lambar da ta rage da ɗaya: Zabura 23 ita ce Zabura 22.

A cikin Sabon Alkawari, wasiƙun Bulus suna bin tsari kusan daga mafi tsawo zuwa mafi gajarta, wasiƙu zuwa ga ikkilisiyoyi kafin wasiƙu zuwa ga mutane ɗaya-ɗaya. Rubuce-rubucen hannu na Helenanci da yawa, da Littafi Mai Tsarki na Slavonic da na Rashanci, suna sa wasiƙu na gama-gari bayan Ayyukan Manzanni. Ibraniyawa ba ta ambaci marubucinta ba; a wata takardar papyrus ta wasiƙun Bulus daga wajen shekara ta 200 bayan haihuwar Yesu, tana bin Romawa, a manyan kundayen rubutun hannu (codex) kuwa tana bin 2 Tessalonikawa, Luther kuma ya mai da ita, tare da Yaƙub, Yahuda da Ru’uya ta Yohanna, ƙarshe. Babobi sun samo asali ne daga Stephen Langton a farkon ƙarni na 13; Robert Estienne ya sa wa ayoyin Sabon Alkawari lambobi a 1551.