Paano nakaayos ang Biblia

Dalawa ang bahagi ng mga Bibliang Kristiyano, ang Luma at Bagong Tipan, ngunit nag-iiba ang pagkakasunod-sunod ng mga aklat. Tatlo ang bahagi ng Bibliang Judio, ang Tanakh: ang Torah; ang Mga Propeta — mula Josue hanggang Mga Hari, pagkatapos ay Isaias, Jeremias, Ezekiel at ang Labindalawa, na binibilang bilang iisang aklat; at ang Mga Kasulatan, na sa mga nakalimbag na Bibliang Hebreo ay nagtatapos sa Mga Cronica. Pinagpangkat-pangkat ng Septuagint at ng Vulgata ang mga aklat ayon sa uri — batas, kasaysayan, tula, mga propeta — at sinundan sila ng mga Bibliang Kristiyano: Ruth pagkatapos ng Mga Hukom, Mga Panaghoy pagkatapos ng Jeremias, Daniel kasama ng mga propeta. Binibilang ng Griyegong Aklat ng mga Awit ang Awit 9 at 10 bilang iisa, kaya karamihan sa mga awit sa mga Bibliang Ortodokso at sa mas matatandang Bibliang Katoliko ay may bilang na mas mababa nang isa: ang Awit 23 ay Awit 22.

Sa Bagong Tipan, ang mga liham ni Pablo ay nakaayos humigit-kumulang mula sa pinakamahaba hanggang sa pinakamaikli, ang mga liham sa mga iglesia bago ang mga liham sa mga indibiduwal. Maraming manuskritong Griyego, at ang mga Bibliang Eslabo at Ruso, ang naglalagay sa Mga Pangkalahatang Sulat pagkatapos ng Mga Gawa. Walang binabanggit na may-akda ang Mga Hebreo; sa isang papiro ng mga liham ni Pablo mula mga taong 200 AD, sumusunod ito sa Mga Taga-Roma, sa malalaking codex ay sa 2 Mga Taga-Tesalonica, at inilipat ito ni Luther, kasama ang Santiago, Judas at Pahayag, sa dulo. Ang mga kabanata ay nagmula kay Stephen Langton noong unang bahagi ng ika-13 siglo; binilangan ni Robert Estienne ang mga talata ng Bagong Tipan noong 1551.