Listy z Lakisz

W 1935 roku brytyjski archeolog J. L. Starkey znalazł 18 ostrakonów – skorup potłuczonych naczyń, na których pisano – w wartowni przy bramie miejskiej Lakisz, na południowy zachód od Jerozolimy. Leżały w warstwie popiołu z pożaru, w którym Babilończycy spalili miasto; w 1938 roku znaleziono jeszcze trzy. Napisano je czarnym atramentem piórem z trzciny lub drewna, pismem hebrajskim tamtego czasu. Tylko około siedmiu da się odczytać jako ciągły tekst. Większość wysłał oficer imieniem Hoszajasz z placówki do Jaosza, swojego dowódcy w Lakisz.

List 4 mówi: „Wypatrujemy sygnałów ogniowych z Lakisz… bo Azeki nie widzimy”. Jeremiasz wymienia Lakisz i Azekę jako ostatnie warowne miasta, które pozostały w Judzie (Księga Jeremiasza 34,7). Według jednego poglądu Azeka właśnie upadła; według innego jej sygnałów po prostu nie było tego dnia widać. List 6 skarży się, że słowa urzędników „osłabiają ręce” ludu – to ten sam hebrajski zwrot, którego książęta używają o Jeremiaszu (Księga Jeremiasza 38,4). List 3 wspomina dowódcę, który udał się do Egiptu, i ostrzeżenie od pewnego proroka; kim był ten prorok, nie wiadomo.