Inskrypcja Galliona

W Delfach w Grecji francuscy archeolodzy znaleźli fragmenty kamiennej płyty z wykutym greckim listem cesarza Klaudiusza do miasta; opublikowano go na początku XX wieku. Klaudiusz pisze o sprowadzeniu do Delf nowych znaczniejszych obywateli i wymienia Galliona jako prokonsula Achai, rzymskiej prowincji w południowej Grecji. Tytuły Klaudiusza w liście datują go na 52 n.e., dlatego rok urzędowania Galliona umieszcza się zwykle w latach 51–52 n.e.

Gallio był bratem filozofa Seneki. Urodził się w Kordobie w Hiszpanii jako Marek Anneusz Nowatus, a imię Gallio przyjął, gdy adoptował go retor o tym imieniu. Dzieje Apostolskie opowiadają, jak Żydzi z Koryntu przyprowadzili przed niego Pawła i jak odmówił rozstrzygania sporu o ich własne prawo (Dzieje Apostolskie 18,12–17). Paweł przebywał w Koryncie rok i sześć miesięcy (Dzieje Apostolskie 18,11), dlatego inskrypcja jest jednym ze stałych punktów w datowaniu jego podróży. Uczeni różnią się co do tego, czy Paweł stanął przed Gallionem na początku, czy pod koniec jego kadencji. Później Gallio opuścił Achaję z powodu choroby, a za Nerona został zmuszony do odebrania sobie życia.