Brieven van Lachis

In 1935 vond de Britse archeoloog J. L. Starkey 18 ostraca – scherven van gebroken aardewerk waarop geschreven werd – in een wachtlokaal bij de stadspoort van Lachis, ten zuidwesten van Jeruzalem. Ze lagen in een aslaag van de brand waarin de Babyloniërs de stad in vlammen lieten opgaan; in 1938 werden er nog drie gevonden. Ze waren geschreven met zwarte inkt en een pen van riet of hout, in het Hebreeuwse schrift van die tijd. Slechts een stuk of zeven zijn als samenhangende tekst te lezen. De meeste werden door een officier die Hosaja heette vanuit een voorpost gestuurd naar Jaos, zijn bevelhebber in Lachis.

Brief 4 zegt: “Wij letten op de vuursignalen van Lachis … want Azeka kunnen wij niet zien.” Jeremia noemt Lachis en Azeka als de laatste vaste steden die in Juda waren overgebleven (Jeremia 34:7). Volgens de ene opvatting was Azeka net gevallen; volgens een andere waren de signalen ervan die dag eenvoudig niet te zien. Brief 6 klaagt dat de woorden van de hoge ambtenaren “de handen slap maken” van het volk – dezelfde Hebreeuwse uitdrukking die de vorsten over Jeremia gebruiken (Jeremia 38:4). Brief 3 vermeldt een bevelhebber die naar Egypte afreist en een waarschuwing van een profeet; wie die profeet was, is niet bekend.