Moabitische steen (Mesa-stèle)

Deze bovenaan afgeronde zwarte steen werd opgericht door Mesa, koning van Moab, in de 9e eeuw v.Chr. Hij stond in Dibon, ten oosten van de Dode Zee, waar F. A. Klein, een Duitse zendeling, hem in 1868 te zien kreeg. Terwijl Europese consuls erover onderhandelden, verhitten de plaatselijke bewoners de steen in een vuur en goten er water over, zodat hij in stukken brak. Een papieren afdruk van het schrift, vlak daarvoor gemaakt, hielp later om de meeste stukken weer samen te voegen. De steen staat nu in het Louvre in Parijs.

De tekst, in de Moabitische taal en in een alfabet dat zeer dicht bij het vroege Hebreeuws staat, prijst Kamos, de god van Moab. Mesa zegt dat Omri, koning van Israël, Moab vele dagen onderdrukte, en na hem zijn zoon, maar dat Mesa zegevierde; ook somt hij zijn bouwwerken op. De Bijbel vertelt over dezelfde opstand vanuit Israëls kant (2 Koningen 3:4–27). De “zoon” wordt op twee manieren gelezen: volgens de ene opvatting Achab, Omri’s zoon; volgens een andere een kleinzoon zoals Joram, omdat “zoon” ook nakomeling kan betekenen. Sommige geleerden lezen een beschadigde regel tegen het einde als “huis van David”; anderen vinden dat er te weinig van bewaard is om zeker te zijn.