Pipa at plauta

Ang chalil (o halil), na karaniwang isinasalin na “plauta”, ay isang pipang tulad ng Griyegong aulos: isang tubong yari sa tambo, na hinihipan sa pamamagitan ng dobleng tambo na tulad ng isang sinaunang oboe. Ang pangalan ay galing sa salitang nangangahulugang “butasin” — isang tubong may butas. Matinis at tumatagos ang tunog nito, at ipinapakita ng mga larawan sa mga plorerang Griyego ang mga manunugtog ng aulos na sabay na humihihip ng dalawang pipa. Ang isa pang salita, ugav, isa ring uri ng pipa o plauta, ay lumilitaw kay Jubal (Genesis 4:21) at sa Awit 150.

Kasama ng pipa ang kagalakan at ang dalamhati. Tumutugtog ito sa mga piging (Isaias 5:12) at sa harap ng isang pangkat ng mga propeta, at nang gawing hari si Solomon, “sumunod ang lahat ng tao sa kaniya, at tumugtog ng mga plauta” (1 Mga Hari 1:40). Tunog din ito ng pagluluksa: tumatangis si Jeremias para sa Moab “na katulad ng isang plauta”, at sa bahay ng isang pinuno ng sinagoga, nakita ni Jesus “ang mga tumutugtog ng plauta at ang mga tao na gumagawa ng matinding ingay” (Mateo 9:23). Sinasabi ng Mishnah, isang aklat ng batas ng mga Judio na isinulat nang lumaon, na kahit ang pinakamahirap na lalaki ay dapat umupa ng hindi bababa sa dalawang manunugtog ng plauta at isang babaeng tagapanaghoy para sa libing ng kaniyang asawa. Sa kasabihan ni Jesus, sumisigaw ang mga bata sa pamilihan, “Kami ay tumugtog ng plauta para sa inyo ngunit hindi kayo nagsayaw” (Mateo 11:17).