De Bijbel in de kunst · Openbaring

Apocalyps: Johannes verslindt het boek

Dürer · 1511
The Cleveland Museum of Art

Dürer sneed dit blad van de Apocalyps rond 1496–98; deze afdruk komt uit de uitgave van 1511.

Hij nam de woorden van Openbaring 10 bijna letterlijk: het gezicht van de engel is een zon, zijn lichaam een wolk, zijn benen twee zuilen met vuur erop, de ene staand in de zee en de andere op het land. Johannes knielt op de oever en duwt het boek in zijn mond.

Uit de tekst

Een sterke engel, “die bekleed was met een wolk”, zijn aangezicht als de zon en zijn voeten als pilaren van vuur (Openbaring 10:1)
Zijn rechtervoet op de zee en de linker op de aarde (Openbaring 10:2)
“En ik nam dat boeksken uit de hand des engels, en ik at dat op” (Openbaring 10:10)

Van de kunstenaar

Het boeksken als een gebonden boek, en Johannes’ eigen schrijfboek dat open naast hem ligt
Schepen, een zwaan en een zeedier op het water

Details

Een aangezicht als de zon

Een gezicht in een krans van rechte stralen, binnen een ring.

Pilaren van vuur

Twee stenen zuilen met vlammen erop — de ene staat in het water.

Het boek opeten

Johannes, het hoofd achterover, brengt het boek naar zijn mond.

Een hand uit de hemel

Een hand wijst uit de wolken.

Albrecht Dürer, German, 1471–1528. The Cleveland Museum of Art (Gift of The Print Club of Cleveland, 1922.94.11) · Woodcut · Cleveland Museum of Art Open Access: Collection API record "share_license_status": "CC0" (Creative Commons Zero, https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/).

De verzen

Openb 10:1–10En ik zag een anderen sterken engel, afkomende van den hemel, die bekleed was met een wolk; en een regenboog was boven zijn hoofd; en zijn aangezicht was als de zon, en zijn voeten waren als pilaren van vuur. En hij had in zijn hand een boeksken, dat geopend was; en hij zette zijn rechtervoet op de zee, en den linker op de aarde. En hij riep met een grote stem, gelijkerwijs een leeuw brult; en als hij geroepen had, spraken de zeven donderslagen hun stemmen. En toen de zeven donderslagen hun stemmen gesproken hadden, zo zou ik ze geschreven hebben; en ik hoorde een stem uit den hemel, die tot mij zeide: Verzegel hetgeen de zeven donderslagen gesproken hebben, en schrijf dat niet. En de engel, dien ik zag staan op de zee, en op de aarde, hief zijn hand op naar den hemel. En hij zwoer bij Dien, Die leeft in alle eeuwigheid, Die den hemel geschapen heeft en hetgeen daarin is, en de aarde en hetgeen daarin is, en de zee en hetgeen daarin is, dat er geen tijd meer zal zijn; Maar in de dagen der stem des zevenden engels, wanneer hij bazuinen zal, zo zal de verborgenheid Gods vervuld worden, gelijk Hij Zijn dienstknechten, den profeten, verkondigd heeft. En de stem, die ik gehoord had uit den hemel, sprak wederom met mij, en zeide: Ga henen, neem het boeksken, dat geopend en in de hand des engels is, die op de zee en op de aarde staat. En ik ging henen tot den engel, zeggende tot hem: Geef mij dat boeksken. En hij zeide tot mij: Neem dat en eet het op; en het zal uw buik bitter maken, maar in uw mond zal het zoet zijn als honig. En ik nam dat boeksken uit de hand des engels, en ik at dat op; en het was in mijn mond zoet als honig, en als ik het gegeten had, werd mijn buik bitter.

Bekijk het op de site van het museum