Biblia w sztuce · Objawienie

Apokalipsa św. Jana: Św. Jan połykający księgę

Dürer · 1511
Cleveland Museum of Art

Dürer wyciął ten arkusz Apokalipsy około 1496–98 roku; odbitka pochodzi z wydania z 1511 roku.

Słowa 10. rozdziału Objawienia potraktował niemal dosłownie: twarz anioła jest słońcem, ciało obłokiem, a nogi dwiema kolumnami zwieńczonymi ogniem – jedna stoi w morzu, druga na lądzie. Jan klęczy na brzegu i wpycha sobie księgę do ust.

Z tekstu

Potężny anioł „ubrany w obłok”, jego twarz jak słońce, a nogi jak słupy ognia (Objawienie 10,1)
Prawa noga na morzu, a lewa na ziemi (Objawienie 10,2)
„I wziąłem książeczkę z ręki anioła i zjadłem ją” (Objawienie 10,10)

Od artysty

Książeczka jako oprawiona księga, a obok leży otwarta księga, w której pisze sam Jan
Statki, łabędź i morski stwór na wodzie

Szczegóły

Twarz jak słońce

Twarz w rozbłysku prostych promieni, wewnątrz pierścienia.

Słupy ognia

Dwie kamienne kolumny z płomieniami na szczycie – jedna w wodzie.

Połykanie księgi

Jan z odrzuconą do tyłu głową podnosi księgę do ust.

Ręka z nieba

Z obłoków wskazuje ręka.

Albrecht Dürer, German, 1471–1528. The Cleveland Museum of Art (Gift of The Print Club of Cleveland, 1922.94.11) · Woodcut · Cleveland Museum of Art Open Access: Collection API record "share_license_status": "CC0" (Creative Commons Zero, https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/).

Wersety

Obj 10:1–10I zobaczyłem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, ubranego w obłok, nad jego głową była tęcza, jego twarz jak słońce, a jego nogi jak słupy ognia. W swojej ręce miał otwartą książeczkę. I postawił prawą nogę na morzu, a lewą na ziemi. I zawołał donośnym głosem, tak jak ryczy lew. A gdy zawołał, siedem gromów odezwało się swoimi głosami. A gdy siedem gromów przemówiło swoimi głosami, zabrałem się do pisania, lecz usłyszałem głos z nieba, który mówił do mnie: Zapieczętuj to, co mówiło siedem gromów, i nie pisz tego. A anioł, którego widziałem stojącego na morzu i na ziemi, podniósł swoją rękę ku niebu; I przysiągł na tego, który żyje na wieki wieków, który stworzył niebo i to, co w nim jest, i ziemię i to, co na niej, i morze, i to, co w nim, że czasu już nie będzie; Lecz w dniach głosu siódmego anioła, gdy zacznie trąbić, dokona się tajemnica Boga, jak to oznajmił swoim sługom, prorokom. A głos, który usłyszałem z nieba, znowu przemówił do mnie: Idź, weź tę otwartą książeczkę, która jest w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi. Podszedłem więc do anioła i powiedziałem mu: Daj mi tę książeczkę. I powiedział do mnie: Weź ją i zjedz, a spowoduje gorycz w twoim brzuchu, lecz w twoich ustach będzie słodka jak miód. I wziąłem książeczkę z ręki anioła i zjadłem ją, a była w moich ustach słodka jak miód. Lecz gdy ją zjadłem, mój brzuch napełnił się goryczą.

Zobacz na stronie muzeum