Kimbali

Kimbali jẹ́ àwo idẹ róbótó méjì tí ó jìn díẹ̀ ní àárín, tí a ń lù pọ̀. Orúkọ Heberu rẹ̀ wá láti inú gbòǹgbò ọ̀rọ̀ tí ó túmọ̀ sí “dún” tàbí “ró”, wọ́n sì máa ń wà ní ìrí méjì-méjì nígbà gbogbo — kimbali méjì, tí ọkùnrin kan ń lù. A mọ kimbali ní gbogbo ayé àtijọ́, àwọn awalẹ̀pìtàn sì ti rí kéékèèké ti idẹ ní ọ̀pọ̀ ibi ní ilẹ̀ náà. Ìgbà àkọ́kọ́ tí wọ́n fara hàn nínú Bíbélì ni nígbà tí a gbé àpótí ẹ̀rí wá sí Jerusalẹmu, pẹ̀lú haapu, tambori àti sisitirumu, ohun ìkọ̀ irin tí ó ní òrùka tí ń mì bí ti Ejibiti (2 Samuẹli 6:5).

Nínú tẹmpili, kimbali nìkan ni ohun èlò ìlù. Àwọn olórí akọrin ọmọ Lefi, Hemani, Asafu àti Etani, ń lu kimbali idẹ (1 Kronika 15:19), bóyá láti fi àmì hàn pé kí orin bẹ̀rẹ̀ àti láti sàmì sí àwọn apá saamu. Nígbà tí a fi ìpìlẹ̀ tẹmpili kejì lélẹ̀, àwọn ọmọ Asafu dúró ní ìmúrasílẹ̀ pẹ̀lú símbálì (Esra 3:10). Saamu 150 dárúkọ oríṣi méjì, “aro olóhùn òkè” àti “aro olóhùn gooro”, bóyá wọ́n yàtọ̀ ní títóbi tàbí ní irin. “Kimbali olóhùn gooro” Paulu (1 Kọrinti 13:1) ni kymbalon Giriki.