Przyjaźń w Biblii

• Przyjaciel kocha w każdym czasie, a brat rodzi się na czas niedoliPrz 17:17
  Wersety

  Prz 17:17Przyjaciel kocha w każdym czasie, a brat rodzi się w nieszczęściu.
• Bywa przyjaciel bliższy niż bratPrz 18:24
  Wersety

  Prz 18:24Człowiek, który ma przyjaciół, musi obchodzić się z nimi po przyjacielsku, a jest przyjaciel, który przylgnie bardziej niż brat.
• Rany zadane przez przyjaciela są szczerePrz 27:6
  Wersety

  Prz 27:6Rany przyjaciela są wierne, ale pocałunki wroga są zwodnicze.
• Lepszy bliski sąsiad niż daleki bratPrz 27:10
  Wersety

  Prz 27:10Nie opuszczaj swego przyjaciela ani przyjaciela twego ojca, a w dniu twego nieszczęścia nie wchodź do domu twego brata, bo lepszy jest sąsiad bliski niż brat daleki.
• Jak żelazo ostrzy żelazo, tak człowiek ostrzy drugiegoPrz 27:17
  Wersety

  Prz 27:17Żelazo ostrzy się żelazem, tak człowiek zaostrza oblicze swego przyjaciela.
• Rzadko odwiedzaj dom sąsiada, by mu się nie naprzykrzyćPrz 25:17
  Wersety

  Prz 25:17Oddal nogę od domu bliźniego, by nie miał cię dość i cię nie znienawidził.
• Głośne błogosławieństwo wczesnym rankiem uchodzi za przekleństwoPrz 27:14
  Wersety

  Prz 27:14Kto wczesnym rankiem błogosławi swemu przyjacielowi donośnym głosem, temu będzie to poczytane za przekleństwo.
• Nie przyjaźnij się z człowiekiem porywczymPrz 22:24–25
  Wersety

  Prz 22:24–25Nie przyjaźnij się z człowiekiem gniewliwym i nie obcuj z człowiekiem porywczym. Byś nie przywykł do jego dróg i nie zastawił sideł na swą duszę.
• Bogactwo przysparza wielu przyjaciół, ubogiego wszyscy opuszczająPrz 19:4, Prz 19:6
  Wersety

  Prz 19:4Bogactwo przyciąga wielu przyjaciół, ale ubogi zostaje odłączony od przyjaciela.

  Prz 19:6Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego.
• Wracanie do urazy rozdziela przyjaciółPrz 17:9
  Wersety

  Prz 17:9Kto kryje grzech, szuka miłości, a kto wyjawia sprawę, rozdziela przyjaciół.
• Lepiej dwóch niż jeden; potrójny sznur nie łatwo się zerwieKaz 4:9–12
  Wersety

  Kaz 4:9–12Lepiej jest dwom niż jednemu, gdyż mają dobry pożytek ze swojej pracy. Jeśli bowiem jeden upadnie, drugi podniesie swego towarzysza. Lecz biada samotnemu, gdy upadnie, bo nie ma drugiego, który by go podniósł. Także jeśli dwoje ludzi śpi razem, grzeją się wzajemnie. Ale jeden jakże się ogrzeje? A jeśli kto przemaga jednego, to dwaj stawią mu czoła, a potrójny sznur nie rozerwie się tak łatwo.
• Bliski przyjaciel, który jadł chleb psalmisty, zwrócił się przeciw niemuPs 41:9, Ps 55:12–14
  Wersety

  Ps 41:9Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.

  Ps 55:12–14Bo to nie wróg mnie lżył, co mógłbym znieść; nie powstał przeciwko mnie ten, który mnie nienawidził – wtedy ukryłbym się przed nim; Ale ty, człowiek równy mi, mój wódz i przyjaciel. Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.
• Hiob skarży się, że przyjaciele zwrócili się przeciw niemuHi 6:14–15, Hi 16:20, Hi 19:19
  Wersety

  Hi 6:14–15Strapionemu należy się litość od przyjaciela, ale on opuścił bojaźń Wszechmogącego. Moi bracia zawiedli jak potok, odpływają jak gwałtowne potoki;

  Hi 16:20Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

  Hi 19:19Brzydzą się mną wszyscy moi najbliżsi; ci, których kocham, stanęli przeciw mnie.
• Przy pierwszej obronie Pawła wszyscy go opuścili2 Tm 4:16
  Wersety

  2 Tm 4:16Podczas pierwszej mojej obrony nikt przy mnie nie stanął, lecz wszyscy mnie opuścili. Niech im to nie będzie policzone.
• Jezus: nie ma większej miłości niż oddać życie za przyjaciółJ 15:13–15
  Wersety

  J 15:13–15Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś oddaje swoje życie za swoich przyjaciół. Wy jesteście moimi przyjaciółmi, jeśli robicie to, co wam przykazuję. Już więcej nie będę nazywał was sługami, bo sługa nie wie, co robi jego pan. Lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo oznajmiłem wam wszystko, co słyszałem od mego Ojca.

Przykłady

• Abram z 318 wyćwiczonymi ludźmi ratuje swego krewnego LotaRdz 14:14–16
  Wersety

  Rdz 14:14–16Gdy Abram usłyszał, że jego brat został pojmany, wyprawił swoich trzystu osiemnastu wyszkolonych sług, urodzonych w jego domu, i ścigał ich aż do Dan. W nocy podzielili się, on i jego słudzy, napadli na nich i pobili ich. Potem ścigali ich aż do Choby, która leży po lewej stronie Damaszku. Odzyskał całe mienie i odbił swego brata Lota wraz z jego mieniem, a także kobiety i ludzi.
• Rut nie opuszcza Noemi: „Gdzie ty pójdziesz, tam i ja pójdę”Rt 1:16–17
  Wersety

  Rt 1:16–17Rut jednak odpowiedziała: Nie nalegaj na mnie, abym cię opuściła i odeszła od ciebie. Gdziekolwiek bowiem pójdziesz i ja pójdę, a gdziekolwiek zamieszkasz i ja zamieszkam. Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg będzie moim Bogiem. Gdzie ty umrzesz, tam i ja umrę, i tam będę pogrzebana. Niech mi to PAN uczyni i niech do tego dorzuci, jeśli coś innego niż śmierć oddzieli mnie od ciebie.
• Samuel opłakuje Saula1 Sm 15:35, 1 Sm 16:1
  Wersety

  1 Sm 15:35I Samuel nie zobaczył już Saula aż do dnia swojej śmierci. Bolał jednak Samuel nad Saulem, a PAN żałował, że uczynił Saula królem nad Izraelem.

  1 Sm 16:1Wtedy PAN powiedział do Samuela: Jak długo będziesz bolał nad Saulem, skoro odrzuciłem go, aby nie królował nad Izraelem? Napełnij swój róg oliwą i idź, posyłam cię do Jessego Betlejemity. Tam bowiem upatrzyłem sobie króla wśród jego synów.
• Jonatan kocha Dawida jak siebie samego i daje mu swój płaszcz1 Sm 18:1–4
  Wersety

  1 Sm 18:1–4Kiedy przestał rozmawiać z Saulem, dusza Jonatana związała się z duszą Dawida i Jonatan umiłował go jak własną duszę. I Saul wziął go tego dnia, i nie pozwolił mu wrócić do domu swego ojca. A Jonatan zawarł z Dawidem przymierze, bo miłował go jak własną duszę. Jonatan zdjął płaszcz, który miał na sobie, dał go Dawidowi, podobnie jak swoje szaty – aż do miecza, łuku i pasa.
• Dawid i Jonatan całują się, płaczą i rozstają się z przysięgą1 Sm 20:41–42, 1 Sm 23:16–18
  Wersety

  1 Sm 20:41–42A gdy chłopiec odszedł, Dawid wstał z miejsca, od strony południowej, upadł twarzą na ziemię i ukłonił się trzy razy. Potem pocałowali się wzajemnie i razem płakali, a Dawid obficiej. I Jonatan powiedział do Dawida: Idź w pokoju. Obaj bowiem poprzysięgliśmy sobie w imię PANA, mówiąc: Niech PAN będzie między mną a tobą i między moim potomstwem a twoim potomstwem na wieki. Wstał więc i odszedł, a Jonatan wszedł do miasta.

  1 Sm 23:16–18Wtedy Jonatan, syn Saula, wstał i udał się do Dawida do lasu, i wzmocnił jego rękę w Bogu. I powiedział do niego: Nie bój się, bo nie znajdzie cię ręka Saula, mego ojca. Ty będziesz królował nad Izraelem, ja zaś będę drugim po tobie. Wie o tym także Saul, mój ojciec. I obaj zawarli przymierze przed PANEM, po czym Dawid pozostał w lesie, a Jonatan wrócił do domu swego ojca.
• Pieśń żałobna Dawida: „Twoja miłość była dla mnie niezwykła”2 Sm 1:26
  Wersety

  2 Sm 1:26Żal mi ciebie, mój bracie, Jonatanie. Byłeś mi bardzo miły. Twoja miłość była dla mnie cenniejsza niż miłość kobiety.
• Przez wzgląd na Jonatana Mefiboszet zawsze je przy stole Dawida2 Sm 9:1, 2 Sm 9:7
  Wersety

  2 Sm 9:1Wtedy Dawid zapytał: Czy pozostał jeszcze ktoś z domu Saula, abym mógł okazać mu miłosierdzie ze względu na Jonatana?

  2 Sm 9:7Dawid powiedział do niego: Nie bój się, bo z całą pewnością okażę ci miłosierdzie ze względu na twego ojca Jonatana i przywrócę ci wszystkie ziemie twego ojca Saula, a ty zawsze będziesz jadał chleb przy moim stole.
• Dawid do kapłana Abiatara: „Zostań ze mną, u mnie będziesz bezpieczny”1 Sm 22:23
  Wersety

  1 Sm 22:23Zostań ze mną, nie bój się. Kto bowiem czyha na moje życie, czyha też na twoje życie. Lecz u mnie będziesz bezpieczny.
• Hiram, król Tyru, zawsze był przyjacielem Dawida1 Krl 5:1
  Wersety

  1 Krl 5:1Hiram, król Tyru, wysłał swoje sługi do Salomona, bo usłyszał, że namaszczono go na króla w miejsce jego ojca. Hiram bowiem kochał Dawida przez wszystkie dni.
• Przyjaciel Dawida Chuszaj pozostaje wierny w czasie buntu Absaloma2 Sm 15:32–37, 2 Sm 16:16–17
  Wersety

  2 Sm 15:32–37Kiedy Dawid dotarł na szczyt góry, gdzie oddał pokłon Bogu, oto wyszedł mu na spotkanie Chuszaj Arkita w rozdartej szacie i z prochem na głowie. Dawid powiedział do niego: Jeśli pójdziesz ze mną, będziesz mi ciężarem; Lecz jeśli wrócisz do miasta i powiesz Absalomowi: Królu, będę twoim sługą. Jak byłem dotąd sługą twego ojca, tak teraz będę twoim sługą – wtedy na moją korzyść obrócisz wniwecz radę Achitofela. Czyż nie ma tam z tobą kapłanów Sadoka i Abiatara? Cokolwiek więc usłyszysz z domu króla, doniesiesz o tym kapłanom Sadokowi i Abiatarowi. Oto są tam też z nimi ich dwaj synowie, Achimaas, syn Sadoka, i Jonatan, syn Abiatara. Przez nich przyślecie do mnie każde słowo, które usłyszycie. Przybył więc Chuszaj, przyjaciel Dawida, do miasta, a Absalom także wjechał do Jerozolimy.

  2 Sm 16:16–17A gdy Chuszaj Arkita, przyjaciel Dawida, przyszedł do Absaloma, Chuszaj powiedział do Absaloma: Niech żyje król, niech żyje król! Wtedy Absalom zapytał Chuszaja: Taka to jest twoja miłość do twego przyjaciela? Czemu nie poszedłeś ze swoim przyjacielem?
• Ittaj Gittyta nie chce opuścić uciekającego Dawida2 Sm 15:19–21
  Wersety

  2 Sm 15:19–21Wtedy król zapytał Ittaja Gittytę: Czemu i ty idziesz z nami? Wróć do siebie i pozostań przy królu. Jesteś bowiem cudzoziemcem, a nawet wygnańcem. Dopiero wczoraj przyszedłeś, a dziś miałbym cię zabrać, abyś się tułał z nami? Skoro sam nie wiem, dokąd idę, ty wróć i odprowadź swoich braci. Niech będą z tobą miłosierdzie i prawda. Ale Ittaj odpowiedział królowi: Jak żyje PAN i jak żyje mój pan, król, gdziekolwiek będzie mój pan, król, czy to na śmierć, czy na życie, tam też będzie twój sługa.
• Król Achazjasz odwiedza rannego króla Jorama2 Krl 8:28–29
  Wersety

  2 Krl 8:28–29Wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę z Chazaelem, królem Syrii, do Ramot-Gilead, ale Syryjczycy zranili Jorama. Król Joram wrócił więc, aby się leczyć w Jizreel z ran, które mu zadali Syryjczycy w Rama, gdy walczył z Chazaelem, królem Syrii. I Achazjasz, syn Jorama, króla Judy, przybył odwiedzić Jorama, syna Achaba, w Jizreel, ponieważ był chory.
• Trzej przyjaciele Hioba siedzą z nim w milczeniu siedem dniHi 2:11–13
  Wersety

  Hi 2:11–13A gdy trzej przyjaciele Hioba usłyszeli o całym nieszczęściu, które spadło na niego, przyszli, każdy ze swego miejsca: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Umówili się bowiem, aby przyjść i wraz z nim lamentować, i pocieszyć go. A gdy z daleka podnieśli swoje oczy, nie poznali go. Podnieśli swój głos i płakali, a potem każdy z nich rozdarł swój płaszcz i rzucał proch w górę na swoją głowę; I siedzieli z nim na ziemi przez siedem dni i siedem nocy i żaden z nich nie przemówił do niego ani słowem. Widzieli bowiem ogrom jego bólu.
• Daniel prosi króla o wywyższenie swoich trzech przyjaciółDn 2:17–18, Dn 2:49
  Wersety

  Dn 2:17–18Potem Daniel poszedł do swego domu i opowiedział sprawę swoim towarzyszom: Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi; Aby prosili Boga nieba o miłosierdzie względem tej tajemnicy, żeby nie zginęli Daniel i jego towarzysze z resztą mędrców Babilonu.

  Dn 2:49Ale Daniel wyprosił od króla, aby ustanowił nad sprawami prowincji Babilonu Szadraka, Meszaka i Abed-Nego; Daniel zaś pozostał w bramie króla.
• Jezus miłował Martę, jej siostrę i ŁazarzaŁk 10:38–39, J 11:5, J 11:11
  Wersety

  Łk 10:38–39A gdy szli, wszedł do jednej wsi. Tam pewna kobieta, imieniem Marta, przyjęła go do swego domu. Miała ona siostrę, zwaną Marią, która usiadła u nóg Jezusa i słuchała jego słów.

  J 11:5Jezus zaś miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza.

  J 11:11To powiedział, a potem dodał: Łazarz, nasz przyjaciel, śpi, ale idę, aby obudzić go ze snu.
• Siostrzeniec Pawła ostrzega go przed spiskiemDz 23:16
  Wersety

  Dz 23:16A gdy siostrzeniec Pawła usłyszał o tej zasadzce, przybył, wszedł do twierdzy i powiadomił o tym Pawła.
• Pryscylla i Akwila narażali dla Pawła własne życieRz 16:3–4
  Wersety

  Rz 16:3–4Pozdrówcie Pryscyllę i Akwilę, moich pomocników w Jezusie Chrystusie; Którzy za moje życie nadstawiali swojego własnego karku, którym nie tylko ja sam dziękuję, ale i wszystkie kościoły pogan;
• Paweł: „Nie mam nikogo podobnego” do TymoteuszaFlp 2:19–22
  Wersety

  Flp 2:19–22A mam nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza, abym został pocieszony, dowiedziawszy się, co się u was dzieje. Nie mam bowiem nikogo o równych jemu myślach, który by się szczerze troszczył o wasze sprawy. Bo wszyscy szukają swego, a nie tego, co jest Jezusa Chrystusa. Wiecie zaś, że on jest wypróbowany, gdyż jak syn z ojcem, tak on wraz ze mną służył w ewangelii.
• Epafrodyt, brat, współpracownik i współbojownik PawłaFlp 2:25
  Wersety

  Flp 2:25Uznałem też za konieczne posłać do was Epafrodyta, mego brata, współpracownika i współbojownika, a waszego wysłannika i sługę w moich potrzebach;