Podatki w Biblii

• Każdy objęty spisem płacił pół syklaWj 30:11–16, Wj 38:26
  Wersety

  Wj 30:11–16Potem PAN powiedział do Mojżesza: Gdy przeliczysz synów Izraela podlegających spisowi, każdy da PANU okup za swą duszę podczas spisu, aby nie dotknęła ich plaga, gdy będą zliczeni. To będzie dawać każdy, kto podlega spisowi: pół sykla według sykla świątynnego – sykl to dwadzieścia ger. Pół sykla wyniesie więc ofiara dla PANA. Każdy podległy spisowi, od dwudziestego roku życia wzwyż, odda PANU ofiarę. Bogaty nie da więcej, a ubogi nie da mniej niż pół sykla, gdy będą dawać PANU ofiarę na przebłaganie za swoje dusze. A weźmiesz pieniądze przebłagania od synów Izraela i dasz je na służbę Namiotu Zgromadzenia. Będzie to dla synów Izraela pamiątką przed PANEM, na przebłaganie za wasze dusze.

  Wj 38:26Od każdej głowy pół sykla według sykla świątynnego, od wszystkich, którzy zostali policzeni, od dwudziestu lat i wyżej, a ludzi tych było sześćset trzy tysiące pięciuset pięćdziesięciu.
• Trzecia część sykla rocznie na dom BożyNe 10:32
  Wersety

  Ne 10:32Ustanowiliśmy sobie też zobowiązanie, że każdego roku będziemy dawać jedną trzecią sykla na służbę w domu naszego Boga;
• Józef: piąta część plonów Egiptu należy do faraonaRdz 41:34, Rdz 47:24
  Wersety

  Rdz 41:34Niech faraon tak postąpi i ustanowi urzędników nad ziemią, i zbierze piątą część plonów ziemi Egiptu przez te siedem lat obfitości.

  Rdz 47:24A piątą część waszych plonów oddacie faraonowi, cztery zaś części będą wasze – na obsianie pól i na żywność dla tych, którzy są w waszych domach, i na żywność dla waszych dzieci.
• Tylko ziemia kapłanów egipskich nie należy do faraonaRdz 47:26
  Wersety

  Rdz 47:26I Józef ustanowił to jako prawo aż do dziś w ziemi Egiptu, aby faraonowi oddawano piątą część plonów. Tylko ziemia samych kapłanów nie stała się własnością faraona.
• Król perski zwalnia kapłanów i sługi świątyni z podatkówEzd 7:24
  Wersety

  Ezd 7:24Zawiadamiamy was również, że na żadnego z kapłanów, Lewitów, śpiewaków, odźwiernych, Netinitów oraz pozostałych sług tego domu Boga nie wolno nakładać podatku, danin ani cła.
• Ród tego, kto zabije Goliata, będzie wolny od podatków1 Sm 17:25
  Wersety

  1 Sm 17:25I Izraelici mówili: Czy widzicie tego człowieka, który występuje? Występuje, by rzucać wyzwanie Izraelowi. Lecz tego, kto go zabije, król wzbogaci wielkim bogactwem i da mu swoją córkę, a dom jego ojca uczyni wolnym w Izraelu.
• Zwolnienie z podatków z okazji uczty EsteryEst 2:18
  Wersety

  Est 2:18Potem król wyprawił wielką ucztę dla wszystkich swoich książąt i sług, ucztę Estery, a prowincje uwolnił od podatków i porozdawał dary, jak przystało na króla.
• Aswerus nakłada daninę aż po najdalsze wybrzeżaEst 10:1
  Wersety

  Est 10:1Potem król Aswerus nałożył podatek na swoją ziemię i na wyspy morskie.

Królowie i podatki

• Dwunastu namiestników Salomona zaopatruje dwór, każdy przez miesiąc1 Krl 4:7
  Wersety

  1 Krl 4:7Salomon miał też dwunastu namiestników nad całym Izraelem, którzy zaopatrywali króla i cały jego dwór w żywność. Każdy z nich przez jeden miesiąc w roku miał dostarczać żywność.
• Zapasy Salomona na jeden dzień1 Krl 4:22–23
  Wersety

  1 Krl 4:22–23Wyżywienie dla Salomona na jeden dzień wynosiło trzydzieści kor najlepszej mąki i sześćdziesiąt kor zwykłej mąki. Dziesięć tucznych wołów, dwadzieścia wołów z pastwiska, sto owiec, nie licząc jeleni, saren, danieli i tucznego drobiu.
• Przymusowa praca przy budowlach Salomona1 Krl 9:15
  Wersety

  1 Krl 9:15A to była przyczyna poboru do robót, który król Salomon rozkazał na budowę domu PANA, swojego domu, Millo, muru Jerozolimy, Chasor, Megiddo i Gezer.
• Adoram był przełożonym nad robotnikami przymusowymi2 Sm 20:24, 1 Krl 4:6
  Wersety

  2 Sm 20:24Adoram był poborcą daniny, a Jehoszafat, syn Ahiluda, kronikarzem.

  1 Krl 4:6Achiszar, przełożony dworu, i Adoniram, syn Abdy, odpowiedzialny za daninę.
• Izrael prosi Roboama, by ulżył ciężkiemu jarzmu1 Krl 12:4
  Wersety

  1 Krl 12:4Twój ojciec włożył na nas ciężkie jarzmo. Teraz więc ty ulżyj nam w srogiej służbie swego ojca i w jego ciężkim jarzmie, które włożył na nas, a będziemy ci służyć.
• Izrael kamienuje Adorama; Roboam ucieka1 Krl 12:18
  Wersety

  1 Krl 12:18Wtedy król Roboam posłał Adorama, który był poborcą, ale cały Izrael ukamienował go tak, że umarł. Król Roboam wsiadł więc w pośpiechu na rydwan i uciekł do Jerozolimy.
• Menachem daje Pulowi tysiąc talentów srebra2 Krl 15:19–20
  Wersety

  2 Krl 15:19–20A gdy Pul, król Asyrii, napadł na ziemię, Menachem dał Pulowi tysiąc talentów srebra, aby ten mu pomógł umocnić królestwo w swoim ręku. I Menachem wymusił te pieniądze od Izraela, od wszystkich zamożnych – po pięćdziesiąt syklów srebra od każdego – aby je dać królowi Asyrii. Wycofał się więc król Asyrii i nie pozostał w tej ziemi.
• Joakim nakłada podatek na kraj, by zapłacić faraonowi Necho2 Krl 23:35
  Wersety

  2 Krl 23:35A Joakim dał faraonowi srebro i złoto, ale opodatkował ziemię, aby mógł oddać pieniądze według rozkazu faraona. Pobierał srebro i złoto od ludu ziemi, od każdego według oszacowania, aby je oddać faraonowi Necho.
• Wrogowie ostrzegają króla: Jerozolima przestanie płacić daninęEzd 4:13, Ezd 4:20
  Wersety

  Ezd 4:13Niech więc będzie królowi wiadomo, że jeśli to miasto zostanie odbudowane i jego mury będą wzniesione, wtedy podatku, danin ani cła oni nie będą płacić, a to przyniesie szkodę dochodom króla.

  Ezd 4:20Ponadto potężni królowie panowali nad Jerozolimą i rządzili nad wszystkimi za rzeką, i płacono im podatek, daninę i cło.
• Ludzie pożyczają pieniądze na królewski podatek od pólNe 5:4
  Wersety

  Ne 5:4Jeszcze inni mówili: Pożyczyliśmy pieniądze, aby dać podatek królowi, zastawiając nasze pola i nasze winnice.
• Danina zbożowa ściągana od ubogichAm 5:11
  Wersety

  Am 5:11Ponieważ uciskacie ubogiego i zabieracie mu ciężar zboża, to chociaż pobudowaliście domy z kamienia ciosanego, nie będziecie w nich mieszkać; zasadzaliście rozkoszne winnice, ale nie będziecie pić z nich wina.

W Ewangeliach

• Cezar August zarządza spis całego cesarstwaŁk 2:1–3
  Wersety

  Łk 2:1–3A w tych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. A ten pierwszy spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. Szli więc wszyscy, aby dać się spisać, każdy do swego miasta.
• Podatek świątynny: moneta w pyszczku rybyMt 17:24–27
  Wersety

  Mt 17:24–27A gdy przyszli do Kafarnaum, podeszli do Piotra poborcy podatku i zapytali: Czy wasz nauczyciel nie płaci podatku? On odpowiedział: Płaci. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie? Od kogo królowie ziemscy pobierają cło albo podatek? Od swoich synów czy od obcych? Piotr mu odpowiedział: Od obcych. I powiedział mu Jezus: A więc synowie są wolni. Ale żebyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze, zarzuć wędkę, weź pierwszą złowioną rybę i otwórz jej pyszczek, a znajdziesz statera. Weź go i daj im za mnie i za siebie.
• „Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?”Mt 22:17–21
  Wersety

  Mt 22:17–21Powiedz nam więc, jak ci się wydaje: Czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie? Ale Jezus poznał ich niegodziwość i powiedział: Czemu wystawiacie mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie mi monetę podatkową. I podali mu grosz. A on ich zapytał: Czyj to wizerunek i napis? Odpowiedzieli mu: Cesarza. Wtedy powiedział im: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga.
• Jan do celników: „Nie pobierajcie więcej, niż wam wyznaczono”Łk 3:12–13
  Wersety

  Łk 3:12–13Przyszli też celnicy, aby się ochrzcić, i pytali go: Nauczycielu, cóż mamy czynić? A on im odpowiedział: Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono.
• Lewi powołany z komory celnejMk 2:14, Łk 5:27
  Wersety

  Mk 2:14A przechodząc, zobaczył Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w punkcie celnym, i powiedział do niego: Pójdź za mną. A on wstał i poszedł za nim.

  Łk 5:27Potem wyszedł i zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego w punkcie celnym, i powiedział do niego: Pójdź za mną.
• Jezus jada z celnikami, a faryzeusze się oburzająMt 9:10–11, Mt 11:19
  Wersety

  Mt 9:10–11Gdy Jezus siedział za stołem w jego domu, przyszło wielu celników i grzeszników i usiedli z Jezusem oraz jego uczniami. Widząc to, faryzeusze zapytali jego uczniów: Dlaczego wasz nauczyciel je z celnikami i grzesznikami?

  Mt 11:19Przyszedł Syn Człowieczy, jedząc i pijąc, a mówią: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. Lecz usprawiedliwiona jest mądrość przez swoje dzieci.
• Przypowieść: faryzeusz i celnik w świątyniŁk 18:10–13
  Wersety

  Łk 18:10–13Dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w sobie modlił: Dziękuję ci, Boże, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy albo jak i ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co mam. A celnik, stojąc z daleka, nie chciał nawet oczu podnieść ku niebu, ale bił się w piersi, mówiąc: Boże, bądź miłosierny mnie grzesznemu.
• Zacheusz, przełożony celników, odda poczwórnieŁk 19:2, Łk 19:8
  Wersety

  Łk 19:2Był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, przełożony celników, a był on bogaty.

  Łk 19:8Zacheusz zaś stanął i powiedział do Pana: Panie, oto połowę mojego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś oszukałem, oddaję poczwórnie.
• Paweł: komu podatek, temu podatekRz 13:6–7
  Wersety

  Rz 13:6–7Z tego też powodu płacicie podatki. Ci bowiem, którzy tego właśnie ustawicznie pilnują, są sługami Boga. Oddawajcie więc każdemu to, co mu się należy: komu podatek, temu podatek, komu cło, temu cło, komu bojaźń, temu bojaźń, komu cześć, temu cześć.