Dzieci w Biblii

Fragmenty (liczba: 57) — Uwspółcześniona Biblia Gdańska, wiersz po wierszu, z „Tematycznej Biblii” Nave’a.

Przy narodzinach

Noworodka obmywano, nacierano solą i owijano w pieluszkiEz 16:4
Wersety
Ez 16:4A takie były twoje narodziny: W dniu, kiedy się urodziłaś, nie odcięto ci pępowiny ani nie obmyto cię wodą, aby cię oczyścić; nie natarto cię solą ani w pieluszki nie owinięto.
Jezus owinięty w pieluszki i położony w żłobieŁk 2:7, Łk 2:12
Wersety
Łk 2:7I urodziła swego pierworodnego syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
Łk 2:12A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.
Położna wiąże szkarłatną nić na ręce jednego z bliźniątRdz 38:27–30
Wersety
Rdz 38:27–30Gdy nadszedł czas jej porodu, okazało się, że w jej łonie są bliźnięta. A gdy rodziła, jedno dziecko wytknęło rękę, a położna ujęła ją i zawiązała na ręce czerwoną nić, mówiąc: Ten wyszedł pierwszy. Gdy on cofnął swoją rękę, oto wyszedł jego brat i powiedziała: Jak się przedarłeś? Na tobie niech będzie rozerwanie. I nadała mu imię Peres. A potem wyszedł jego brat, na którego ręce była czerwona nić. I nadała mu imię Zerach.
Ezaw rodzi się rudy i owłosiony, Jakub trzyma go za piętęRdz 25:24–26
Wersety
Rdz 25:24–26A gdy nadszedł czas porodu, okazało się, że w jej łonie były bliźnięta. I wyszedł pierwszy syn czerwony i cały pokryty owłosieniem jak szatą; i nadali mu imię Ezaw. A potem wyszedł jego brat, trzymając swą ręką za piętę Ezawa, i nadano mu imię Jakub. Izaak miał sześćdziesiąt lat, gdy oni mu się urodzili.
Chłopców obrzezywano ósmego dniaRdz 17:12, Kpł 12:3, Łk 2:21
Wersety
Rdz 17:12Każdy syn wśród was w ósmym dniu życia będzie obrzezany, każdy mężczyzna przez wszystkie pokolenia, tak narodzony w domu, jak i nabyty za pieniądze od jakiegokolwiek cudzoziemca, który nie pochodzi z twego potomstwa.
Kpł 12:3A ósmego dnia zostanie obrzezany jego napletek.
Łk 2:21A gdy minęło osiem dni i należało obrzezać dziecko, nadano mu imię Jezus, którym nazwał je anioł, zanim się poczęło w łonie.
Rodzice, którzy modlili się o dziecko: Izaak, Anna, ZachariaszRdz 25:21, 1 Sm 1:11, 1 Sm 1:20, Łk 1:13
Wersety
Rdz 25:21A Izaak modlił się do PANA za swoją żonę, gdyż była niepłodna. I PAN go wysłuchał, i jego żona Rebeka poczęła.
1 Sm 1:11I złożyła ślub, mówiąc: PANIE zastępów, jeśli wejrzysz na utrapienie swojej służącej i wspomnisz na mnie, i nie zapomnisz swojej służącej, ale dasz swej służącej męskiego potomka, wtedy oddam go PANU na wszystkie dni jego życia, a brzytwa nie dotknie jego głowy.
1 Sm 1:20I gdy się wypełniły dni potem, jak Anna poczęła, urodziła syna i nadała mu imię Samuel, gdyż mówiła: Uprosiłam go u PANA.
Łk 1:13Lecz anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana. Elżbieta, twoja żona, urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan.

Nadawanie imion

Lea i Rachela każdemu synowi dają imię z uzasadnieniemRdz 29:32–35, Rdz 30:6–13, Rdz 30:22–24
Wersety
Rdz 29:32–35Lea poczęła więc i urodziła syna, i nadała mu imię Ruben. Powiedziała bowiem: PAN naprawdę wejrzał na moje utrapienie. Dlatego teraz mój mąż będzie mnie kochać. Gdy znów poczęła i urodziła syna, powiedziała: PAN usłyszał, że byłam znienawidzona. Dlatego dał mi także tego syna. I nadała mu imię Symeon. Potem znów poczęła i urodziła syna, i powiedziała: Tym razem mój mąż przywiąże się do mnie, bo urodziłam mu trzech synów. Dlatego nadała mu imię Lewi. Gdy jeszcze raz poczęła i urodziła syna, powiedziała: Teraz już będę chwalić PANA. Dlatego nadała mu imię Juda. I przestała rodzić.
Rdz 30:6–13I Rachela powiedziała: Bóg mnie osądził i usłyszał mój głos, i dał mi syna. Dlatego nadała mu imię Dan. Potem Bilha, służąca Racheli, znowu poczęła i urodziła Jakubowi drugiego syna. Wtedy Rachela powiedziała: Dzielnie walczyłam z moją siostrą i zwyciężyłam. I nadała mu imię Neftali. A gdy Lea widziała, że przestała rodzić, wzięła swoją służącą Zilpę i dała ją Jakubowi za żonę. I Zilpa, służąca Lei, urodziła Jakubowi syna. Wtedy Lea powiedziała: Przyszedł oddział. I nadała mu imię Gad. Potem Zilpa, służąca Lei, urodziła Jakubowi drugiego syna. I Lea powiedziała: To na moje szczęście, bo kobiety będą mnie nazywać szczęśliwą. I nadała mu imię Aszer.
Rdz 30:22–24Bóg wspomniał też na Rachelę i wysłuchał ją Bóg, i otworzył jej łono. Poczęła więc i urodziła syna, i powiedziała: Bóg zabrał moją hańbę. Nadała mu imię Józef i powiedziała: Niech PAN da mi drugiego syna.
Umierająca Rachela nazywa syna Benoni; Jakub nazywa go BeniaminRdz 35:18
Wersety
Rdz 35:18Kiedy uchodziła z niej dusza, bo tam umarła, nadała mu imię Benoni; ale jego ojciec nazwał go Beniamin.
Anna nadaje imię Samuel: „Uprosiłam go u PANA”1 Sm 1:20
Wersety
1 Sm 1:20I gdy się wypełniły dni potem, jak Anna poczęła, urodziła syna i nadała mu imię Samuel, gdyż mówiła: Uprosiłam go u PANA.
Ikabod: „Odeszła chwała od Izraela”1 Sm 4:21
Wersety
1 Sm 4:21I nazwała dziecko Ikabod, mówiąc: Odeszła chwała od Izraela – z powodu zabrania arki Boga i z powodu jej teścia i męża.
Córka faraona nadaje imię Mojżesz: „Wyciągnęłam go z wody”Wj 2:10
Wersety
Wj 2:10A gdy dziecko podrosło, przyprowadziła je do córki faraona i stało się jej synem. I nadała mu imię Mojżesz, bo mówiła: Wyciągnęłam go z wody.
Krewni chcą dać dziecku imię ojca; Elżbieta mówi: JanŁk 1:59–63
Wersety
Łk 1:59–63A ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko, i chcieli nadać mu imię jego ojca, Zachariasza. Ale jego matka powiedziała: Nie tak, lecz będzie się nazywał Jan. I powiedzieli do niej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kogo by nazwano tym imieniem. Pytali więc znakami jego ojca, jak chce go nazwać. A on poprosił o tabliczkę i napisał: Jan jest jego imię. I dziwili się wszyscy.
Sąsiadki nadają wnukowi Noemi imię ObedRt 4:17
Wersety
Rt 4:17I sąsiadki nadały mu imię. Mówiły bowiem: Narodził się syn Noemi. I nadały mu imię Obed. On to jest ojcem Jessego, ojca Dawida.

Karmienie i odstawienie od piersi

Abraham wyprawia wielką ucztę w dniu odstawienia IzaakaRdz 21:8
Wersety
Rdz 21:8Dziecko rosło i zostało odstawione od piersi. I Abraham wyprawił wielką ucztę w dniu odstawienia Izaaka.
Anna trzyma Samuela, aż go odstawi, potem przyprowadza go do Szilo1 Sm 1:22–28
Wersety
1 Sm 1:22–28Lecz Anna nie poszła, bo mówiła swemu mężowi: Nie pójdę, aż dziecko będzie odstawione od piersi, potem je zaprowadzę, żeby ukazało się przed PANEM i zostało tam na zawsze. Jej mąż Elkana odpowiedział: Czyń to, co ci się wydaje słuszne; pozostań, aż go odstawisz. Niech tylko PAN utwierdzi swoje słowo. Kobieta pozostała więc i karmiła piersią swego syna, aż do odstawienia go od piersi. A gdy go odstawiła, wzięła go ze sobą wraz z trzema cielcami, z jedną efą mąki i bukłakiem wina i przyprowadziła go do domu PANA w Szilo; a dziecko było małe. I zabili cielca, i przyprowadzili dziecko do Heliego. A ona powiedziała: Proszę, mój panie! Jak żyje twoja dusza, mój panie, to ja jestem tą kobietą, która stała tu przy tobie, modląc się do PANA. Prosiłam o to dziecko i PAN spełnił moją prośbę, którą zaniosłam do niego. Dlatego też oddaję je PANU. Na wszystkie dni jego życia zostaje oddane PANU. I oddał tam pokłon PANU.
Rodzona matka Mojżesza dostaje zapłatę za karmienie goWj 2:7–9
Wersety
Wj 2:7–9Wówczas jego siostra zapytała córkę faraona: Czy mam pójść i zawołać ci mamkę spośród hebrajskich kobiet, aby ci wykarmiła to dziecko? Córka faraona odpowiedziała jej: Idź. Dziewczynka poszła więc i zawołała matkę tego dziecka. Do niej powiedziała córka faraona: Weź to dziecko i wykarm mi je, a ja dam ci należną zapłatę. Kobieta wzięła więc dziecko i wykarmiła je.
Noemi bierze małego Obeda na swoje łonoRt 4:16
Wersety
Rt 4:16Wzięła więc Noemi dziecko, położyła je na swym łonie i była dla niego piastunką.
Piastunka ucieka z pięcioletnim Mefiboszetem; upada on i zostaje kaleką2 Sm 4:4
Wersety
2 Sm 4:4A Jonatan, syn Saula, miał jednego syna chromego na obie nogi. Gdy miał on bowiem pięć lat, a nadeszła wieść z Jizreel o śmierci Saula i Jonatana, jego piastunka pochwyciła go i uciekła. Ale w pośpiechu tej ucieczki upadł i został kaleką. Miał na imię Mefiboszet.
Mały Joasz ukryty z mamką przed Atalią2 Krl 11:2
Wersety
2 Krl 11:2Ale Jehoszeba, córka króla Jorama, siostra Achazjasza, wzięła Joasza, syna Achazjasza, i wykradła go spośród synów króla, których zabito; i ukryła go przed Atalią wraz z jego mamką w pokoju sypialnym, i nie został zabity.

Dorastanie

Co roku Anna szyła małemu Samuelowi szatę1 Sm 2:18–19
Wersety
1 Sm 2:18–19Samuel zaś służył przed PANEM jako chłopiec, przepasany lnianym efodem. A jego matka robiła mu mały płaszcz i przynosiła mu go co roku, gdy chodziła z mężem składać doroczną ofiarę.
Rodzice uczyli dzieci w domu i w drodzePwt 6:7, Pwt 11:19
Wersety
Pwt 6:7I będziesz je często przypominał swoim synom i rozmawiał o nich, przebywając w swoim domu, idąc drogą, kładąc się i wstając.
Pwt 11:19I nauczcie ich swoje dzieci, rozmawiając o nich, gdy siedzisz w domu i gdy będziesz w drodze, gdy się kładziesz i gdy wstajesz.
Gdy syn zapyta: „Co to znaczy?” – opowiedz mu historięWj 13:14
Wersety
Wj 13:14A gdy w przyszłości twój syn cię zapyta: Cóż to jest? Wtedy odpowiesz mu: PAN wyprowadził nas potężną ręką z Egiptu, z domu niewoli.
Wychowuj dziecko w drodze, którą ma iśćPrz 22:6
Wersety
Prz 22:6Pouczaj dziecko w drodze, którą ma iść, a gdy się zestarzeje, nie odstąpi od niej.
Przysłowia o rózdze karceniaPrz 13:24, Prz 29:15
Wersety
Prz 13:24Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.
Prz 29:15Rózga i upomnienia dają mądrość, a samowolne dziecko przynosi wstyd swojej matce.
Dzieci słuchały, gdy głośno czytano PrawoJoz 8:35, Ne 8:2–3
Wersety
Joz 8:35Nie było ani jednego słowa ze wszystkiego, co Mojżesz nakazał, którego Jozue nie odczytał przed całym zgromadzeniem Izraela, przed kobietami, dziećmi i przybyszami, którzy mieszkali wśród nich.
Ne 8:2–3Wtedy Ezdrasz, kapłan, przyniósł Prawo przed zgromadzenie mężczyzn i kobiet oraz wszystkich, którzy mogli słuchać i rozumieć, a działo się to pierwszego dnia siódmego miesiąca. I czytał je przed tym placem, który znajdował się przed Bramą Wodną, od rana aż do południa, przed mężczyznami i kobietami oraz tymi, którzy mogli zrozumieć; a uszy całego ludu były skupione na księdze Prawa.
Dzieci skaczą i bawią się na ulicachHi 21:11, Za 8:5
Wersety
Hi 21:11Wypuszczają swe malutkie dzieci jak trzodę, a ich synowie podskakują.
Za 8:5I ulice miasta będą pełne bawiących się na nich chłopców i dziewcząt.
Dwunastoletni Jezus w świątyni zadaje pytania nauczycielomŁk 2:41–47
Wersety
Łk 2:41–47A jego rodzice chodzili co roku do Jerozolimy na święto Paschy. I gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy, zgodnie ze zwyczajem tego święta. A gdy minęły te dni i już wracali, dziecię Jezus zostało w Jerozolimie, ale Józef i jego matka o tym nie wiedzieli. Lecz sądząc, że jest w towarzystwie podróżnych, przeszli dzień drogi i szukali go wśród krewnych i znajomych. A gdy go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając go. A po trzech dniach znaleźli go siedzącego w świątyni wśród nauczycieli, słuchającego i pytającego ich. I wszyscy, którzy go słuchali, zdumiewali się jego rozumem i odpowiedziami.
Jezus wzrastał w mądrości i w latachŁk 2:40, Łk 2:52
Wersety
Łk 2:40Dziecko zaś rosło i umacniało się w duchu, będąc pełne mądrości, a łaska Boga była nad nim.
Łk 2:52A Jezusowi przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi.
Paweł był wychowany u stóp GamalielaDz 22:3
Wersety
Dz 22:3Jestem Żydem, urodzonym w Tarsie w Cylicji, lecz wychowanym w tym mieście, u stóp Gamaliela, starannie wykształconym w prawie ojczystym i byłem gorliwym względem Boga jak i wy wszyscy dzisiaj.
Tymoteusz uczył się od babki Lois i matki Euniki2 Tm 1:5, 2 Tm 3:15
Wersety
2 Tm 1:5Pamiętając nieobłudną wiarę, która jest w tobie, a która najpierw mieszkała w twojej babce Lois i w twojej matce Eunice, jestem też pewien, że i w tobie mieszka.
2 Tm 3:15I ponieważ od dziecka znasz Pisma święte, które cię mogą uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie.
Dzieci wołają w świątyni „Hosanna”Mt 21:15
Wersety
Mt 21:15A gdy naczelni kapłani i uczeni w Piśmie zobaczyli cuda, które czynił, i dzieci wołające w świątyni: Hosanna Synowi Dawida, rozgniewali się.
Jezus błogosławi małe dzieciMt 19:13–15, Mk 10:13–16
Wersety
Mt 19:13–15Wtedy przyniesiono mu dzieci, aby położył na nie ręce i pomodlił się, ale uczniowie ich gromili. Lecz Jezus powiedział: Zostawcie dzieci i nie zabraniajcie im przychodzić do mnie, bo do takich należy królestwo niebieskie. Położył na nie ręce i odszedł stamtąd.
Mk 10:13–16I przynoszono do niego dzieci, aby ich dotknął, ale uczniowie gromili tych, którzy je przynosili. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich: Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im. Do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego. I brał je na ręce, a kładąc na nie ręce, błogosławił je.

Przykłady

Jakub kocha Józefa najbardziej i daje mu wielobarwną szatęRdz 37:3–4
Wersety
Rdz 37:3–4A Izrael kochał Józefa najbardziej ze wszystkich swoich synów, bo urodził mu się w starości. I zrobił mu szatę wielobarwną. Gdy jego bracia widzieli, że ojciec kocha go bardziej niż wszystkich jego braci, znienawidzili go i nie potrafili przyjaźnie z nim rozmawiać.
Prawo chroni podwójny dział pierworodnego syna niekochanej żonyPwt 21:15–17
Wersety
Pwt 21:15–17Gdyby mężczyzna miał dwie żony, jedną kochaną, a drugą znienawidzoną, i one urodzą mu synów – kochana i znienawidzona – a pierworodny będzie synem znienawidzonej; To gdy będzie przydzielał dobra swoim synom w dziedzictwo, nie będzie mógł ustanowić pierworodnym syna kochanej przed pierworodnym synem znienawidzonej; Ale za pierworodnego uzna syna znienawidzonej, dając mu podwójną część wszystkiego, co ma, gdyż on jest początkiem jego siły, jemu przysługuje prawo pierworództwa.
Mała Izraelitka opowiada żonie Naamana o proroku2 Krl 5:2–3
Wersety
2 Krl 5:2–3Gdy pewnego razu Syryjczycy wyszli w gromadach, uprowadzili z ziemi Izraela małą dziewczynkę, a ona służyła żonie Naamana. Powiedziała do swojej pani: O gdyby mój pan udał się do proroka, który jest w Samarii! Ten na pewno uzdrowiłby go z trądu.
Joasz zostaje królem w wieku siedmiu lat, Jozjasz – ośmiu2 Krl 11:21, 2 Krl 22:1
Wersety
2 Krl 11:21Jehoasz miał siedem lat, gdy zaczął królować.
2 Krl 22:1Jozjasz miał osiem lat, kiedy zaczął królować, i królował trzydzieści jeden lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jedida i była córką Adajasza z Boskat.
Dzieci brane w niewolę za długi rodziców2 Krl 4:1, Ne 5:5
Wersety
2 Krl 4:1A pewna kobieta spośród żon synów proroków wołała do Elizeusza: Twój sługa, mój mąż, umarł. Ty wiesz, że twój sługa bał się PANA. Lecz teraz przyszedł wierzyciel, aby zabrać moich dwóch synów jako niewolników.
Ne 5:5A przecież nasze ciało jest jak ciało naszych braci, a nasi synowie są jak ich synowie. A jednak to my musimy oddać naszych synów i nasze córki w niewolę i niektóre z naszych córek są już zaprzedane w niewolę, a my nie mamy siły w naszych rękach, aby je odkupić, gdyż nasze pola i winnice należą do innych.
Faraon każe wrzucać do Nilu hebrajskich chłopcówWj 1:22
Wersety
Wj 1:22Wtedy faraon rozkazał całemu swemu ludowi: Każdego syna, który się urodzi, wrzućcie do rzeki, a każdą córkę pozostawcie przy życiu.
Herod zabija chłopców w Betlejem w wieku do dwóch latMt 2:16
Wersety
Mt 2:16Wówczas Herod, widząc, że został oszukany przez mędrców, bardzo się rozgniewał i kazał zabić wszystkie dzieci, które były w Betlejem i całej okolicy, w wieku do dwóch lat, stosownie do czasu, o którym się dokładnie dowiedział od mędrców.
Wnuki są koroną starcówPrz 17:6
Wersety
Prz 17:6Koroną starców są synowie synów, a chlubą synów są ich ojcowie.

Źródła

Według tematycznej Biblii Nave’a (Orville J. Nave, 1896; domena publiczna): tematy wybrane, wiersze skrócone i ujęte współczesnym językiem, bez interpretacji; każdy werset sprawdzony.