Życie codzienne

Gniew w Biblii

Fragmenty (liczba: 41) — Uwspółcześniona Biblia Gdańska, wiersz po wierszu, z „Tematycznej Biblii” Nave’a.

Powiedzenia

Łagodna odpowiedź uśmierza gniew, przykre słowo go wzbudzaPrz 15:1
Wersety
Prz 15:1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a przykre słowa wzniecają gniew.
Nieskory do gniewu jest lepszy od mocarzaPrz 16:32, Prz 14:29
Wersety
Prz 16:32Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.
Prz 14:29Nieskory do gniewu jest bardzo roztropny, lecz porywczy wywyższa głupotę.
Człowiek bez panowania nad sobą jest jak miasto o zburzonych murachPrz 25:28
Wersety
Prz 25:28Człowiek, który nie panuje nad swoim duchem, jest jak miasto zburzone i bez muru.
Głupi wylewa cały swój gniew, mądry go powstrzymujePrz 29:11
Wersety
Prz 29:11Głupi ujawnia cały swój umysł, a mądry zachowuje go na później.
Jak ubijanie mleka daje masło, tak podsycanie gniewu – kłótnięPrz 30:33
Wersety
Prz 30:33Jak ubijanie mleka daje masło i wycieranie nosa wywołuje krew, tak kto wzbudza gniew, wszczyna kłótnię.
Gniew spoczywa na łonie głupcówKaz 7:9
Wersety
Kaz 7:9Nie bądź w duchu skory do gniewu, gdyż gniew spoczywa w piersi głupich.
Powstrzymaj się od gniewu; prowadzi on tylko do złaPs 37:8
Wersety
Ps 37:8Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości; nie zapalaj się gniewem do czynienia zła.
Niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewemEf 4:26
Wersety
Ef 4:26Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce.
Prędki do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewuJk 1:19–20
Wersety
Jk 1:19–20Tak więc, moi umiłowani bracia, niech każdy człowiek będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia i nieskory do gniewu. Gniew bowiem człowieka nie wykonuje sprawiedliwości Bożej.

Przykłady

Kain bardzo się gniewa i zabija swego brata AblaRdz 4:5–8
Wersety
Rdz 4:5–8Lecz na Kaina i jego ofiarę nie wejrzał. Kain rozgniewał się bardzo i spochmurniała jego twarz. Wtedy PAN zapytał Kaina: Dlaczego się rozgniewałeś? Czemu spochmurniała twoja twarz? Jeśli będziesz dobrze czynił, czy nie zostaniesz wywyższony? A jeśli nie będziesz dobrze czynił, grzech leży u drzwi; a do ciebie będzie jego pragnienie, a ty będziesz nad nim panować. I Kain rozmawiał ze swoim bratem Ablem. A gdy byli na polu, Kain powstał przeciwko swemu bratu Ablowi i zabił go.
Jakub do Racheli: „Czy ja jestem na miejscu Boga?”Rdz 30:2
Wersety
Rdz 30:2Jakub rozgniewał się na Rachelę i powiedział: Czy ja jestem Bogiem, który odmówił ci owocu twego łona?
Jakub, rozgniewany, robi wyrzuty LabanowiRdz 31:36
Wersety
Rdz 31:36Wtedy Jakub rozgniewał się i zganił Labana. I Jakub powiedział do Labana: Jakie jest moje przestępstwo i jaki mój grzech, że goniłeś mnie w gniewie?
Jakub: Symeon i Lewi „w gniewie zabijali ludzi”Rdz 49:5–7
Wersety
Rdz 49:5–7Symeon i Lewi, bracia, ich miecze to narzędzia przemocy. Niech moja dusza nie wchodzi w ich radę, niech moja sława nie jednoczy się z ich zgromadzeniem, bo w swej zapalczywości zabili człowieka, a w samowoli wywrócili mur. Przeklęta ich zapalczywość, bo uparta, i ich gniew, bo zatwardziały. Rozdzielę ich w Jakubie, a rozproszę ich w Izraelu.
Pan Józefa płonie gniewem na słowa żonyRdz 39:19
Wersety
Rdz 39:19Gdy jego pan usłyszał słowa swojej żony, które do niego powiedziała: Tak mi uczynił twój sługa, rozgniewał się bardzo.
Faraon do Mojżesza: „Nie pokazuj mi się więcej na oczy”Wj 10:28
Wersety
Wj 10:28Faraon powiedział do Mojżesza: Idź ode mnie i strzeż się, abyś więcej nie widział mego oblicza. Tego dnia bowiem, w którym zobaczysz moje oblicze, umrzesz.
Mojżesz w wielkim gniewie wychodzi od faraonaWj 11:8
Wersety
Wj 11:8I przyjdą do mnie wszyscy twoi słudzy, i będą mi się kłaniać, mówiąc: Wyjdź ty i cały lud, który jest pod twoim przywództwem. Potem wyjdę. I wyszedł od faraona z wielkim gniewem.
Mojżesz na widok cielca rozbija tabliceWj 32:19
Wersety
Wj 32:19Gdy się przybliżył do obozu, zobaczył cielca i tańce. Mojżesz wówczas rozgniewał się bardzo, rzucił z rąk tablice i stłukł je pod górą.
Mojżesz dwa razy uderza w skałęLb 20:10–11
Wersety
Lb 20:10–11I Mojżesz z Aaronem zgromadzili cały lud przed skałą, i Mojżesz mówił do nich: Słuchajcie teraz, buntownicy! Czy z tej skały mamy wyprowadzić dla was wodę? Następnie Mojżesz podniósł rękę i uderzył swoją laską dwa razy w skałę. Wtedy wypłynęła obficie woda i napiło się zgromadzenie oraz jego bydło.
Balaam bije oślicę, a ona przemawiaLb 22:27–29
Wersety
Lb 22:27–29A gdy oślica zobaczyła Anioła PANA, padła pod Balaamem. Wtedy Balaam bardzo się rozgniewał i bił oślicę kijem. Wtedy PAN otworzył usta tej oślicy, a ona powiedziała do Balaama: Cóż ci uczyniłam, że już trzy razy mnie zbiłeś? Balaam odpowiedział oślicy: Ponieważ drwisz ze mnie. Gdybym miał miecz w ręku, teraz bym cię zabił.
Balak w gniewie na Balaama klaszcze w dłonieLb 24:10
Wersety
Lb 24:10Wtedy zapłonął gniew Balaka na Balaama i klasnął w dłonie. I Balak powiedział do Balaama: Wezwałem cię, abyś przeklinał moich wrogów, a oto już trzy razy ich błogosławiłeś.
Gedeon łagodną odpowiedzią uspokaja rozgniewanych EfraimitówSdz 8:1–3
Wersety
Sdz 8:1–3I mężczyźni z Efraima powiedzieli do niego: Dlaczego tak z nami postąpiłeś, że nie wezwałeś nas, gdy wyruszyłeś do walki z Midianitami? I mocno się z nim spierali. A on powiedział: Cóż takiego uczyniłem w porównaniu z wami? Czyż nie lepszy jest ostatni zbiór winogron Efraima niż pierwszy zbiór Abiezera? Bóg wydał w wasze ręce książąt Midianu – Oreba i Zeeba. Cóż mogłem takiego uczynić w porównaniu z wami? Gdy to powiedział, ich duch uspokoił się wobec niego.
Eliab płonie gniewem na młodszego brata, Dawida1 Sm 17:28
Wersety
1 Sm 17:28A jego starszy brat, Eliab, usłyszał, że rozmawia z tymi ludźmi. I Eliab zapłonął gniewem na Dawida, i powiedział: Po co tu przyszedłeś i komu zostawiłeś tych parę owiec na pustyni? Znam twoją pychę i przewrotność twego serca, bo przyszedłeś, aby przypatrywać się bitwie.
Saul ciska włócznią w swego syna Jonatana1 Sm 20:30–34
Wersety
1 Sm 20:30–34Wtedy Saul zapłonął gniewem na Jonatana i powiedział mu: Synu przewrotnej i upornej kobiety, czyż nie wiem, że wybrałeś sobie syna Jessego na własną hańbę i na hańbę nagości swojej matki? Jak długo bowiem syn Jessego będzie żył na ziemi, nie ostoisz się ty ani twoje królestwo. Teraz więc poślij po niego i przyprowadź go do mnie, bo musi umrzeć. Wtedy Jonatan odpowiedział swemu ojcu Saulowi: Dlaczego ma umrzeć? Cóż uczynił? I Saul rzucił w niego włócznię, aby go przebić. Przez to Jonatan wiedział, że jego ojciec postanowił zabić Dawida. Jonatan wstał więc od stołu w wielkim gniewie i nie jadł już posiłku w drugim dniu po nowiu. Martwił się bowiem o Dawida, bo jego ojciec tak go zelżył.
Dawid płonie gniewem, słysząc od Natana historię o bogaczu2 Sm 12:5
Wersety
2 Sm 12:5Wtedy Dawid mocno zapłonął gniewem na tego człowieka i powiedział do Natana: Jak żyje PAN, człowiek, który to uczynił, zasługuje na śmierć;
Achab, posępny i zagniewany, nie chce jeść1 Krl 21:4
Wersety
1 Krl 21:4Achab przyszedł więc do swego domu smutny i zagniewany z powodu słów, które Nabot Jizreelita wypowiedział do niego: Nie dam ci dziedzictwa swoich ojców. I położył się na swoim łożu, odwrócił swoją twarz i nie jadł chleba.
Naaman: czy rzeki Damaszku nie są lepsze od Jordanu?2 Krl 5:11–12
Wersety
2 Krl 5:11–12Lecz Naaman rozgniewał się i odszedł, mówiąc: Oto myślałem sobie, że na pewno wyjdzie, stanie przy mnie, wezwie imienia PANA, swego Boga, poruszy swoją ręką nad miejscem trądu i uzdrowi trędowatego. Czyż Abana i Parpar, rzeki Damaszku, nie są lepsze od wszystkich wód Izraela? Czy nie mógłbym się w nich obmyć i być czysty? Odwrócił się więc i odjechał w gniewie.
Asa wtrąca widzącego do więzienia2 Krn 16:10
Wersety
2 Krn 16:10Wtedy Asa rozgniewał się na widzącego i wtrącił go do więzienia, bo był tym wzburzony. W tym czasie Asa uciskał także niektórych z ludu.
Uzjasz z kadzielnicą w ręku wpada w gniew na kapłanów2 Krn 26:19
Wersety
2 Krn 26:19Wtedy Uzjasz rozgniewał się, mając w ręku kadzielnicę, by spalić kadzidło. A gdy pałał gniewem na kapłanów, pojawił się trąd na jego czole przed kapłanami w domu PANA, przy ołtarzu kadzenia.
Aswerus wpada w gniew, gdy królowa Waszti nie chce przyjśćEst 1:12
Wersety
Est 1:12Ale królowa Waszti odmówiła przyjścia na rozkaz króla, przekazany przez eunuchów. Król więc bardzo się rozgniewał, a gniew w nim zapłonął.
Haman wpada we wściekłość, bo Mardocheusz nie oddaje mu pokłonuEst 3:5
Wersety
Est 3:5A gdy Haman zobaczył, że Mardocheusz nie klęka ani nie oddaje mu pokłonu, Haman napełnił się gniewem.
Elihu płonie gniewem na Hioba i jego trzech przyjaciółHi 32:2–3
Wersety
Hi 32:2–3Wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, z rodu Ram; rozgniewał się na Hioba, gdyż usprawiedliwiał siebie bardziej niż Boga. Rozpalił się także jego gniew na jego trzech przyjaciół, bo nie znaleźli żadnej odpowiedzi, a jednak potępiali Hioba.
Nabuchodonozor każe rozpalić piec siedem razy mocniejDn 3:13, Dn 3:19
Wersety
Dn 3:13Wtedy Nabuchodonozor we wściekłości i gniewie rozkazał przyprowadzić Szadraka, Meszaka i Abed-Nego; przyprowadzono więc ich przed króla.
Dn 3:19Wtedy Nabuchodonozor napełnił się wściekłością, tak że wyraz jego twarzy zmienił się wobec Szadraka, Meszaka i Abed-Nego. Wydał rozkaz, by rozpalono piec siedem razy mocniej, niż zwykle rozpalano.
Jonasz nad uschłą tykwą: „gniewam się aż na śmierć”Jon 4:1, Jon 4:9
Wersety
Jon 4:1Ale Jonaszowi bardzo się to nie podobało i rozgniewał się.
Jon 4:9I Bóg powiedział do Jonasza: Czy to dobrze, że tak się gniewasz z powodu tej tykwy? I odpowiedział: To dobrze, że się gniewam, nawet aż na śmierć.
Herod, oszukany przez mędrców, bardzo się gniewaMt 2:16
Wersety
Mt 2:16Wówczas Herod, widząc, że został oszukany przez mędrców, bardzo się rozgniewał i kazał zabić wszystkie dzieci, które były w Betlejem i całej okolicy, w wieku do dwóch lat, stosownie do czasu, o którym się dokładnie dowiedział od mędrców.
Synagoga w Nazarecie chce zrzucić Jezusa ze zbocza góryŁk 4:28–29
Wersety
Łk 4:28–29I wszyscy w synagodze, słysząc to, zapłonęli gniewem; A wstawszy, wypchnęli go z miasta i wyprowadzili na szczyt góry, na której było zbudowane ich miasto, aby go z niej zrzucić.
Jezus z gniewem spogląda na nich z powodu zatwardziałości sercMk 3:5
Wersety
Mk 3:5Wtedy spojrzał po nich z gniewem i zasmucony zatwardziałością ich serca, powiedział do tego człowieka: Wyciągnij rękę! Wyciągnął, a jego ręka znowu stała się zdrowa jak i druga.
Członkowie Sanhedrynu w gniewie zgrzytają zębami na SzczepanaDz 7:54–58
Wersety
Dz 7:54–58Gdy to usłyszeli, wpadli w gniew i zgrzytali na niego zębami. A on, pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga. I powiedział: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga. A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i jednomyślnie się na niego rzucili. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swoje szaty u stóp młodzieńca zwanego Saulem.
Paweł do najwyższego kapłana: „Ściano pobielana!”Dz 23:3
Wersety
Dz 23:3Wtedy Paweł powiedział do niego: Uderzy cię Bóg, ściano pobielana! Zasiadłeś, aby mnie sądzić według prawa, a każesz mnie bić wbrew prawu?

Źródła

Według tematycznej Biblii Nave’a (Orville J. Nave, 1896; domena publiczna): tematy wybrane, wiersze skrócone i ujęte współczesnym językiem, bez interpretacji; każdy werset sprawdzony.