Biblia w sztuce · 1 Księga Królewska

Sąd Salomona

Leonaert Bramer · 1640s
Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork

Leonaert Bramer z Delftu namalował tę deskę w latach 40. XVII wieku. Spędził wiele lat we Włoszech i w kraju był znany z ciemnych, tłocznych scen oświetlonych migotliwym światłem i malowanych szybkimi, swobodnymi pociągnięciami.

Król Salomon, w futrzanej szacie i turbanie z małą koroną, siedzi na wysokim tronie i wskazuje w dół. Pod nim mężczyzna ściska miecz i trzyma w górze żywe dziecko, kobieta klęczy i wyciąga ramię, a na posadzce leży małe ciało. Dworzanie i gapie tłoczą się w sali.

Z tekstu

„Przynieście mi miecz” (1 Księga Królewska 3,24)
Rozkaz, by przeciąć żywe dziecko na dwoje (1 Księga Królewska 3,25)
Prawdziwa matka błagająca o życie syna (1 Księga Królewska 3,26)
Martwe dziecko (1 Księga Królewska 3,21)

Od artysty

Salomon w szacie obszytej futrem i w turbanie, jak władca Wschodu
Strażnicy w napierśnikach z XVII wieku
Gapie przyglądający się z okna wysoko w murze

Szczegóły

Salomon

W futrzanej szacie i turbanie z małą koroną wskazuje w dół ze swego tronu.

Żywe dziecko

Trzymane w górze za jedną rękę.

Miecz

Mężczyzna w białej koszuli ściska miecz.

Matka

Klęcząca kobieta wyciąga ramię.

Martwe dziecko

Na posadzce leży małe ciało.

W oknie

Wysoko w murze przyglądają się kolejne twarze.

Leonaert Bramer, Dutch, Delft 1596–1674 Delft. The Metropolitan Museum of Art, New York (Gift of National Surety Company, 1911; acc. 11.73) · Oil on wood · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

Wersety

1 Krl 3:16–28Wtedy przyszły do króla dwie kobiety, nierządnice, i stanęły przed nim. Jedna z kobiet powiedziała: Proszę cię, mój panie, ja i ta kobieta mieszkamy w jednym domu. Ja urodziłam przy niej w tym domu. A trzeciego dnia po moim porodzie urodziła również ta kobieta. I byłyśmy razem, nie było z nami nikogo innego w domu; tylko my dwie byłyśmy w tym domu. W nocy umarł syn tej kobiety, ponieważ przygniotła go. Wstała więc o północy, wzięła mego syna od mego boku, gdy twoja służąca spała, i położyła go na swym łonie, a swego zmarłego syna położyła na moim łonie. Kiedy wstałam rano, aby nakarmić swego syna piersią, oto był martwy. Lecz gdy przyjrzałam się rano, zobaczyłam, że to nie był mój syn, którego urodziłam. Wtedy druga kobieta odezwała się: Nie! Moim synem jest ten żywy, a twoim synem jest ten umarły. Lecz tamta powiedziała: Nie! Twoim synem jest ten umarły, a moim synem jest ten żywy. I tak się spierały przed królem. Wtedy król powiedział: Ta mówi: Ten żywy jest moim synem, a twoim synem ten umarły, a tamta mówi: Nie tak – twoim synem jest ten umarły, a moim synem jest ten żywy. Król powiedział więc: Przynieście mi miecz. I przyniesiono miecz przed króla. Wtedy król powiedział: Rozetnijcie żywe dziecko na dwoje i dajcie połowę jednej i połowę drugiej. Lecz kobieta, do której należał żywy syn, zdjęta litością nad swoim synem, powiedziała do króla: Proszę, mój panie, dajcie jej to żywe dziecko, tylko nie zabijajcie go! Lecz druga powiedziała: Niech nie będzie ani moje, ani twoje, rozetnijcie je. Wtedy król odpowiedział: Dajcie jej żywe dziecko, a nie zabijajcie go. Ona jest jego matką. A kiedy cały lud Izraela usłyszał o tym wyroku, który wydał król, bał się króla. Widzieli bowiem, że jest w nim mądrość Boża do sprawowania sądu.

Zobacz na stronie muzeum