Asin

Ang asin ay karamihang mula sa Dagat na Patay, na tinatawag ng Lumang Tipan na Dagat Asin (Mga Bilang 34:3). Hinahayaang sumingaw ang tubig sa mababaw na mga lawa at latian sa baybayin nito (Ezekiel 47:11), at malapit sa timog na dulo nito ay nakatayo ang Bundok Sedom, isang tagaytay ng batong asin na ang mga haligi ng asin ay binansagang “asawa ni Lot”. Nagbibigay ng lasa ang asin sa simpleng araw-araw na pagkain — tanong ni Job kung “ang isang pagkain ba na walang lasa ay makakain kung walang asin” (Job 6:6) — at pinipigilan nito ang pagkabulok ng isda at karne. Kinukuskos ng asin ang mga bagong silang na sanggol (Ezekiel 16:4).

Tinitimplahan ng asin ang mga handog na butil (Levitico 2:13). Ang sabay na pagkain ng asin sa isang salu-salo ay nagbubuklod sa mga tao sa isa’t isa, at ang isang pangmatagalang kasunduan ay tinawag na “isang tipan ng asin, isang umiiral na tipan magpakailanman” (Mga Bilang 18:19). Nagkalat si Abimelec ng asin sa isang nasakop na lungsod (Mga Hukom 9:45). Nagsalita si Jesus tungkol sa asin na “nawala ang lasa” (Mateo 5:13). Ayon sa isang paliwanag, ang asin mula sa paligid ng Dagat na Patay ay may halong ibang mineral, at kapag hinugasan ng halumigmig ang asin, walang-lasang pulbos na lamang ang natitira.