Izaak błogosławi Jakuba

Gustave Doré · 1866 (designs for La Sainte Bible, Tours); this printing 1873–1874
Biblioteka Narodowa, Warszawa

Scena we wnętrzu, rzadka wśród wczesnych plansz Księgi Rodzaju. Doré stawia łoże starca w głębokim cieniu pod ciężkimi zasłonami i otwiera po prawej jasne drzwi, tak że oko przechodzi z ciemności izby na słoneczny dziedziniec.

Niewidomy Izaak z białą brodą siedzi na łożu z wyciągniętymi rękami; Jakub klęczy z głową pochyloną na kolana ojca. Postać w drzwiach wygląda na dziedziniec – może to Rebeka wypatrująca Ezawa. Na zewnątrz palmy i odpoczywające wielbłądy.

Z tekstu

„Podszedł więc i pocałował go” (Księga Rodzaju 27,27)

Izaak mówi: „Oto zapach mego syna jak zapach pola, które PAN błogosławił” (Księga Rodzaju 27,27)

Ręce Jakuba były owłosione jak ręce jego brata, więc Izaak go nie rozpoznał (Księga Rodzaju 27,23)

Od artysty

Łoże z zasłonami i kamienny dom z dziedzińcem – rodzina mieszkała w namiotach

Postać czuwająca w drzwiach, która dodaje napięcia: tekst nie umieszcza tu Rebeki

Szczegóły

Izaak

Stary niewidomy mężczyzna siedzi na łożu, wyciągając ręce nad synem.

Jakub

Jakub klęczy z twarzą pochyloną na kolana ojca.

W drzwiach

W drzwiach stoi postać i wygląda na dziedziniec.

Dziedziniec

Na zewnątrz w słońcu palmy i wielbłądy.

Gustave Doré, French, 1832–1883. National Library of Poland (Biblioteka Narodowa), Warsaw — «Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu», vol. 1, Warsaw: M. Glücksberg, 1873 (acc. 75.267 A), tabl. 20 · Wood engraving after Gustave Doré’s design · National Library of Poland (Polona): the record of the volume gives the licence «Domena Publiczna» (Public Domain), «copyrightProtected»: false; the scan was uploaded to Wikimedia Commons by the library itself («Polona Upload», GLAM-Wiki partnership: “This file was uploaded to Wikimedia Commons as part of a GLAM-Wiki partnership between the National Library of Poland and Wikimedia Polska”), linking its Polona record.

Wersety

Rdz 27:22–29Jakub podszedł więc do swego ojca Izaaka, który dotknął go i powiedział: Głos jest głosem Jakuba, ale ręce są rękami Ezawa. I nie rozpoznał go, bo jego ręce były owłosione jak ręce jego brata Ezawa. I błogosławił mu. I zapytał: Czy ty jesteś moim synem Ezawem? A on odpowiedział: Jestem. Potem powiedział: Podaj mi, żebym jadł ze zwierzyny mego syna, aby błogosławiła ci moja dusza. Wtedy podał mu i jadł. Przyniósł mu też wina, a on pił. Jego ojciec Izaak powiedział mu: Podejdź teraz i pocałuj mnie, mój synu. Podszedł więc i pocałował go. Gdy poczuł zapach jego szat, błogosławił mu, mówiąc: Oto zapach mego syna jak zapach pola, które PAN błogosławił. Niech Bóg da ci z rosy nieba i żyzność ziemi oraz obfitość zboża i wina. Niech ludzie ci służą i niech ci się kłaniają narody. Bądź panem twoich braci i niech ci się kłaniają synowie twojej matki. Niech będzie przeklęty, kto cię przeklina, a niech będzie błogosławiony, kto cię błogosławi.