Sen Jakuba (Ms. 33, k. 40, z Weltchronik)

Nieznany malarz, Ratyzbona · about 1400–1410
Getty Center, Los Angeles

Malowana karta z niemieckiej kroniki świata wierszem – Weltchronik trzynastowiecznego poety Rudolfa von Ems, która opowiada Biblię historia po historii. Ten egzemplarz powstał w Ratyzbonie około 1400–1410 roku; malarz jest nieznany. Pod obrazem dwie kolumny poematu opowiadają tę samą scenę.

Jakub śpi na różowym zboczu, z głową opartą na dłoni. Po lewej wznosi się żółta drabina, po której wchodzą i schodzą aniołowie, a w górze, w pierścieniu obłoku, postać spogląda w jego stronę.

Z tekstu

Kamień pod głową, sen w drodze do Charanu (Księga Rodzaju 28,11)

Drabina postawiona na ziemi, której szczyt sięga nieba (Księga Rodzaju 28,12)

Aniołowie wstępujący i zstępujący po niej (Księga Rodzaju 28,12)

Od artysty

Drewniana drabina z czasów malarza

Złote aureole i jasne szaty aniołów

Jakub w stroju podróżnego z XV wieku

Szczegóły

W górze

Postać w pierścieniu obłoku spogląda w dół i wskazuje na Jakuba.

Drabina

Aniołowie ze złotymi aureolami wchodzą i schodzą po żółtej drabinie.

Śpiący Jakub

Brodaty, w szarej szacie, z głową wspartą na dłoni.

Unknown illuminator; text by Rudolf von Ems (Austrian, about 1200–1254). The J. Paul Getty Museum, Los Angeles (Ms. 33 (88.MP.70), fol. 40) · Tempera colors, gold, silver paint, and ink · Images provided here are believed to be in the public domain and are available under CC0 through Getty’s Open Content Program. (Getty record: "No Copyright", http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/)

Wersety

Rdz 28:10–17A Jakub wyszedł z Beer-Szeby i udał się do Charanu. Przyszedł na pewne miejsce i tam nocował, bo słońce już zaszło. Wziął jeden z kamieni z tego miejsca, podłożył go sobie pod głowę i zasnął na tym miejscu. I śniło mu się, że na ziemi stała drabina, a jej szczyt sięgał nieba. A oto aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej. A PAN stał nad nią i powiedział: Ja jestem PAN, Bóg twego ojca Abrahama i Bóg Izaaka. Ziemię, na której leżysz, dam tobie i twemu potomstwu. A twoje potomstwo będzie jak proch ziemi i rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, na północ i na południe. A w tobie i w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi. Oto ja jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek pójdziesz, i przyprowadzę cię z powrotem do tej ziemi. Bo nie opuszczę cię, aż spełnię to, co ci obiecałem. Gdy Jakub zbudził się ze snu, powiedział: Naprawdę PAN jest na tym miejscu, a ja o tym nie wiedziałem. I przestraszył się, i powiedział: O, jakie straszne to miejsce! To nie może być nic innego jak dom Boży i brama nieba.