De triomf van Mordechai

Rembrandt · c. 1641
National Gallery of Art, Washington

Rembrandt etste deze prent rond 1641 in Amsterdam en bewerkte de plaat zowel met door zuur ingebeten lijnen als met de droge naald. Zij is maar ongeveer 21 centimeter breed, maar vol mensen.

Mordechai, een oude man met een gepluimde hoed en een rijk gewaad, rijdt op een wit paard door een menigte die buigt en knielt. Een man met een tulband loopt voorop en leidt het paard, één arm uitgestrekt. Rechts boven op een balkon kijken een man en een vrouw naar de stoet.

Uit de tekst

Haman neemt het kleed en het paard en doet Mordechai rijden door de straten der stad (Esther 6:11)

“Alzo zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft!” (Esther 6:11)

Het kleed en het paard die Haman zelf had voorgesteld (Esther 6:7–10)

Van de kunstenaar

Het paar op het balkon — vaak opgevat als koning Ahasveros en koningin Esther; de tekst zegt niet dat zij toekeken

Een grote boog en een gebouw met een koepel op de achtergrond

Tulbanden en gewaden die Rembrandt voor oosterse taferelen gebruikte

Een klein hondje dat door de menigte rent

Details

Mordechai

Een oude man met een gepluimde hoed rijdt op het witte paard.

Haman

Een man met een tulband leidt het paard, zijn arm uitgestrekt.

Op het balkon

Een man en een vrouw kijken omlaag — vaak opgevat als de koning en Esther.

Buigende menigte

Mensen buigen en knielen als de ruiter voorbijkomt.

Een gebouw met een koepel

Gezien door de grote boog.

Een hond

Een klein hondje draaft door de menigte.

Rembrandt van Rijn, Dutch, 1606–1669. National Gallery of Art, Washington (Rosenwald Collection, 1943.3.7106) · Etching and drypoint · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)

De verzen

Est 6:6–11Als Haman ingekomen was, zo zeide de koning tot hem: Wat zal men met dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft? Toen zeide Haman in zijn hart: Tot wien heeft de koning een welbehagen, om hem eer te doen, meer dan tot mij? Daarom zeide Haman tot den koning: Den man, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft, Zal men het koninklijke kleed brengen, dat de koning pleegt aan te trekken, en het paard, waarop de koning pleegt te rijden; en dat de koninklijke kroon op zijn hoofd gezet worde. En men zal dat kleed en dat paard geven in de hand van een uit de vorsten des konings, van de grootste heren, en men zal het dien man aantrekken, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft; en men zal hem op dat paard doen rijden door de straten der stad, en men zal voor hem roepen: Alzo zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft! Toen zeide de koning tot Haman: Haast u, neem dat kleed, en dat paard, gelijk als gij gesproken hebt, en doe alzo aan Mordechai, den Jood, dien aan de poort des konings zit; en laat niet een woord vallen van alles, wat gij gesproken hebt. En Haman nam dat kleed en dat paard, en trok het kleed Mordechai aan, en deed hem rijden door de straten der stad, en hij riep voor hem: Alzo zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft!