Głód i susze w Biblii

Fragmenty (liczba: 33) — Uwspółcześniona Biblia Gdańska, wiersz po wierszu, z „Tematycznej Biblii” Nave’a.

W Księdze Rodzaju

Abram zszedł do Egiptu, bo głód był ciężkiRdz 12:10
Wersety
Rdz 12:10A nastał głód na tej ziemi. Abram zstąpił więc do Egiptu, aby tam gościć; ciężki bowiem był głód na ziemi.
Podczas innego głodu Izaak poszedł do Geraru, nie do EgiptuRdz 26:1–2
Wersety
Rdz 26:1–2Potem nastał głód na ziemi, po tym pierwszym głodzie, który był za dni Abrahama. Izaak udał się więc do Abimeleka, króla Filistynów, do Geraru. Wtedy PAN ukazał mu się i powiedział: Nie idź do Egiptu, ale mieszkaj w ziemi, którą ci wskażę.
W Egipcie siedem lat obfitości, potem siedem lat głoduRdz 41:29–30, Rdz 41:54
Wersety
Rdz 41:29–30Nadchodzi siedem lat wielkiej obfitości w całej ziemi Egiptu. A po nich nastąpi siedem lat głodu i cała obfitość ziemi Egiptu pójdzie w zapomnienie, i głód wytrawi ziemię;
Rdz 41:54I nadeszło siedem lat głodu, tak jak Józef przepowiedział. I głód był we wszystkich krainach, ale w całej ziemi Egiptu był chleb.
Józef nagromadził zboża jak piasku morskiegoRdz 41:48–49
Wersety
Rdz 41:48–49I Józef zgromadził całą żywność tych siedmiu lat, która była w ziemi Egiptu, i składał żywność w miastach. Składał w miastach urodzajne plony z otaczających je pól. Józef więc nagromadził zboża tak wiele jak piasku morskiego, aż przestano je liczyć, bo było go bez liku.
Wszystkie narody przychodziły do Józefa do Egiptu kupować zbożeRdz 41:56–57
Wersety
Rdz 41:56–57I na całej ziemi był głód. Józef otworzył więc wszystkie spichlerze, w których było zboże, i sprzedawał Egipcjanom, bo głód wzmógł się w ziemi Egiptu. I ze wszystkich krajów przyjeżdżano do Egiptu, by kupować żywność od Józefa, bo wzmógł się głód na całej ziemi.
Dziesięciu braci Józefa zeszło kupić zbożeRdz 42:1–3
Wersety
Rdz 42:1–3Gdy Jakub dowiedział się, że w Egipcie jest zboże, powiedział do swoich synów: Czemu się patrzycie jeden na drugiego? I mówił im: Oto słyszałem, że w Egipcie jest zboże. Jedźcie tam i kupcie je nam stamtąd, abyśmy żyli, a nie pomarli. Dziesięciu braci Józefa wyruszyło więc do Egiptu, aby kupić zboże.
Dwa lata głodu i jeszcze pięć bez orki i żniwaRdz 45:6
Wersety
Rdz 45:6Bo już dwa lata trwa głód na ziemi, a jeszcze pięć lat zostaje, w których nie będzie ani orki, ani żniwa.
Egipcjanie płacili za żywność pieniędzmi, potem swoim bydłemRdz 47:13–17
Wersety
Rdz 47:13–17A w całej ziemi nie było chleba, bo panował bardzo ciężki głód i była utrapiona przez głód ziemia Egiptu i ziemia Kanaan. Józef zebrał więc wszystkie pieniądze, które znajdowały się w ziemi Egiptu i w ziemi Kanaan, za żywność, którą kupowano. I Józef wniósł te pieniądze do skarbu faraona. A gdy zabrakło pieniędzy w ziemi Egiptu i w ziemi Kanaan, wszyscy Egipcjanie przyszli do Józefa i powiedzieli: Daj nam chleba. Dlaczego mamy umierać na twoich oczach? Gdyż nam już zabrakło pieniędzy. Józef na to odpowiedział: Dajcie wasze bydła, a dam wam żywność za wasze bydła, skoro zabrakło wam pieniędzy. Przyprowadzili więc swoje bydła do Józefa; i Józef dał im chleb za konie, za trzody owiec, za stada wołów i za osły. W tym roku zaopatrywał ich w żywność w zamian za wszelkie ich bydło.
Potem sprzedali pola i ziemia stała się własnością faraonaRdz 47:19–20
Wersety
Rdz 47:19–20Dlaczego mamy umierać na twoich oczach, zarówno my, jak i nasza ziemia? Kupuj za chleb nas i nasze pole, a my i nasza ziemia będziemy w niewoli u faraona. Daj nam tylko ziarno, abyśmy żyli, a nie pomarli, i by ziemia nie opustoszała. I tak kupił Józef całą ziemię Egiptu dla faraona, bo każdy Egipcjanin sprzedał swoje pole, gdyż wzmógł się wśród nich głód. I cała ziemia stała się własnością faraona.
Odtąd piąta część plonów należała do faraonaRdz 47:23–24
Wersety
Rdz 47:23–24Potem Józef powiedział do ludu: Oto teraz kupiłem was i waszą ziemię dla faraona. Macie tu ziarno, obsiejcie nim pola. A piątą część waszych plonów oddacie faraonowi, cztery zaś części będą wasze – na obsianie pól i na żywność dla tych, którzy są w waszych domach, i na żywność dla waszych dzieci.

W Izraelu

Za czasów sędziów rodzina z Betlejem przeniosła się do MoabuRt 1:1
Wersety
Rt 1:1Zdarzyło się, że w czasach, kiedy rządzili sędziowie, nastał głód na ziemi. I pewien człowiek z Betlejem judzkiego wyruszył wraz ze swoją żoną i dwoma synami, aby zamieszkać w ziemi Moabu.
Noemi wróciła, gdy usłyszała, że znów jest chlebRt 1:6
Wersety
Rt 1:6Wtedy powstała wraz ze swoimi synowymi, aby wrócić z ziemi Moabu, gdyż usłyszała w ziemi Moabu, że PAN nawiedził swój lud i dał mu chleb.
Za Dawida głód trwał trzy lata z rzędu2 Sm 21:1
Wersety
2 Sm 21:1I za czasów Dawida panował głód przez trzy lata, rok po roku. Dawid szukał więc oblicza PANA, a PAN odpowiedział: To z powodu Saula i jego krwawego domu, ponieważ wymordował Gibeonitów.
Eliasz do Achaba: nie będzie rosy ani deszczu, chyba że na moje słowo1 Krl 17:1
Wersety
1 Krl 17:1Wtedy Eliasz Tiszbita, jeden z mieszkańców Gileadu, powiedział do Achaba: Jak żyje PAN, Bóg Izraela, przed którym stoję, nie będzie w tych latach ani rosy, ani deszczu jak tylko na moje słowo.
Kruki przynosiły Eliaszowi chleb i mięso rano i wieczorem1 Krl 17:6
Wersety
1 Krl 17:6A kruki przynosiły mu chleb i mięso rano oraz chleb i mięso wieczorem, wodę zaś pił z potoku.
Mąka w dzbanie wdowy i oliwa w bańce się nie wyczerpały1 Krl 17:14–16
Wersety
1 Krl 17:14–16Tak bowiem powiedział PAN, Bóg Izraela: Mąka w dzbanie nie skończy się i oliwy w baryłce nie braknie aż do dnia, w którym PAN spuści deszcz na ziemię. Poszła więc i uczyniła według słowa Eliasza. Ona i on oraz jej dom jedli przez wiele dni. Nie skończyła się mąka w dzbanie ani nie zabrakło oliwy w baryłce według słowa PANA, które wypowiedział przez Eliasza.
W trzecim roku głód w Samarii był ciężki1 Krl 18:1–2
Wersety
1 Krl 18:1–2Po upływie wielu dni, w trzecim roku, doszło do Eliasza słowo PANA: Idź, pokaż się Achabowi, a ja ześlę deszcz na ziemię. Eliasz poszedł więc, aby pokazać się Achabowi. A w Samarii panował wielki głód.
Achab posłał Abdiasza, by szukał trawy dla koni i mułów1 Krl 18:5
Wersety
1 Krl 18:5I Achab powiedział do Abdiasza: Przejdź przez ziemię do wszystkich źródeł wód i do wszystkich potoków. Może znajdziemy trawę, abyśmy zachowali przy życiu konie i muły i nie utracili całego bydła.
Wspominane później: nie padało trzy i pół rokuŁk 4:25, Jk 5:17
Wersety
Łk 4:25Ale mówię wam zgodnie z prawdą, że wiele wdów było w Izraelu za dni Eliasza, gdy niebo było zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował na całej ziemi;
Jk 5:17Eliasz był człowiekiem podlegającym tym samym doznaniom co my i modlił się gorliwie, żeby nie padał deszcz, i nie spadł deszcz na ziemię przez trzy lata i sześć miesięcy.
Głód w Gilgal: dzikie tykwy w potrawie, „śmierć w garnku”2 Krl 4:38–40
Wersety
2 Krl 4:38–40Następnie Elizeusz wrócił do Gilgal, a w tej ziemi panował głód. Gdy synowie proroków siedzieli przed nim, powiedział do swego sługi: Wstaw wielki kocioł i ugotuj zupę dla synów proroków. Jeden z nich więc wyszedł na pole, aby nazbierać ziół, znalazł dzikie pnącze i narwał z niego pełen płaszcz dzikich owoców. Potem przyszedł i wkroił je do kotła z zupą, bo ich nie znano. Następnie nalano tym mężczyznom do jedzenia. A gdy jedli tę zupę, zawołali: Śmierć w kotle, mężu Boży! I nie mogli jeść.
Szunamitka podczas głodu mieszkała siedem lat wśród Filistynów2 Krl 8:1–3
Wersety
2 Krl 8:1–3Potem Elizeusz odezwał się do tej kobiety, której syna wskrzesił: Wstań i idź, ty i twój dom, zamieszkaj jako przybysz tam, gdziekolwiek będziesz mogła zamieszkać. PAN bowiem wezwał głód, który nawiedzi ziemię na siedem lat. Wstała więc kobieta i uczyniła według słowa męża Bożego. Wyruszyła wraz ze swoim domem i przebywała w ziemi Filistynów przez siedem lat. Po upływie siedmiu lat kobieta wróciła z ziemi Filistynów. I udała się do króla, aby wołać o swój dom i swoje pole.
Czterej trędowaci znaleźli pusty obóz Syryjczyków pod Samarią2 Krl 7:3–5
Wersety
2 Krl 7:3–5A było czterech trędowatych mężczyzn u wejścia bramy. Mówili oni jeden do drugiego: Po co tu siedzimy, aż umrzemy? Jeśli powiemy: Wejdziemy do miasta, w mieście jest głód i tam umrzemy. A jeśli zostaniemy tu, również umrzemy. Teraz więc chodźcie i przejdźmy do obozu Syryjczyków. Jeśli pozostawią nas przy życiu, będziemy żyć, a jeśli nas zabiją, umrzemy. Wstali więc o zmierzchu, aby przejść do obozu Syryjczyków. A gdy dotarli do krańca obozu Syryjczyków, oto nikogo tam nie było.
Potem miarę najlepszej mąki sprzedawano za sykla2 Krl 7:16
Wersety
2 Krl 7:16Wówczas lud wyszedł i złupił obóz Syryjczyków. I jedna miara mąki pszennej była za sykla i dwie miary jęczmienia za sykla, według słowa PANA.
W oblężonej Jerozolimie lud ziemi nie miał chleba2 Krl 25:3, Jr 52:6
Wersety
2 Krl 25:3A w dziewiątym dniu czwartego miesiąca wzmógł się głód w mieście i nie było chleba dla ludu tej ziemi.
Jr 52:6A w czwartym miesiącu, dziewiątego dnia tego miesiąca, wzmógł się głód w mieście i nie było chleba dla ludu tej ziemi.
Jeremiasz: ziemia popękała; łania porzuca młode z braku trawyJr 14:4–5
Wersety
Jr 14:4–5Z powodu spękanej ziemi – bo nie było deszczu na ziemi – oracze ze wstydu zakryli swoje głowy. Nawet łania rodząca na polu porzuciła młode, bo nie było trawy.
Lamentacje: małe dzieci proszą o chlebLm 4:4
Wersety
Lm 4:4Język ssącego przylgnął do podniebienia z powodu pragnienia, dzieci prosiły o chleb, lecz nikt im go nie ułamał.
Za Nehemiasza ludzie zastawiali pola i domy, by kupić zbożeNe 5:3
Wersety
Ne 5:3Inni zaś mówili: Nasze pola, winnice i domy musimy dać pod zastaw, aby nabyć zboża na czas głodu.

W Nowym Testamencie

W przypowieści Jezusa ciężki głód sprowadza na młodszego syna niedostatekŁk 15:14
Wersety
Łk 15:14A gdy wszystko wydał, nastał wielki głód w tych stronach, a on zaczął cierpieć niedostatek.
Agabos zapowiedział wielki głód; nastał za KlaudiuszaDz 11:28
Wersety
Dz 11:28I jeden z nich, imieniem Agabos, powstał i oznajmił przez Ducha, że w całej ziemi nastanie wielki głód. Nastał on za cesarza Klaudiusza.
Uczniowie posłali pomoc do Judei przez Barnabę i SaulaDz 11:29–30
Wersety
Dz 11:29–30Wtedy uczniowie, każdy z nich według swoich możliwości, postanowili posłać pomoc do braci, którzy mieszkali w Judei. Tak też zrobili, posyłając ją starszym przez ręce Barnaby i Saula.

Źródła

Według tematycznej Biblii Nave’a (Orville J. Nave, 1896; domena publiczna): tematy wybrane, wiersze skrócone i ujęte współczesnym językiem, bez interpretacji; każdy werset sprawdzony.