Statki i żegluga w Biblii

• Arka Noego: drewno gofer, przegrody, smołaRdz 6:14–15
  Wersety

  Rdz 6:14–15Zbuduj sobie arkę z drewna gofer, zrobisz w arce przegrody i oblejesz ją wewnątrz i na zewnątrz smołą. A zbudujesz ją w ten sposób: Długość arki będzie na trzysta łokci, pięćdziesiąt łokci – jej szerokość, a trzydzieści łokci – jej wysokość.
• Salomon zbudował flotę w Esjon-Geber nad Morzem Czerwonym1 Krl 9:26
  Wersety

  1 Krl 9:26Król Salomon zbudował też okręty w Esjon-Geber koło Elat, nad brzegiem Morza Czerwonego, w ziemi Edomu.
• Żeglarze Hirama przywieźli z Ofiru 450 talentów złota2 Krn 8:18
  Wersety

  2 Krn 8:18I Huram za pośrednictwem swoich sług, posłał mu okręty i żeglarzy obeznanych z morzem. Wraz ze sługami Salomona popłynęli do Ofiru, wzięli stamtąd czterysta pięćdziesiąt talentów złota i przywieźli je do króla Salomona.
• Co trzy lata: złoto, srebro, kość słoniowa, małpy i pawie1 Krl 10:22
  Wersety

  1 Krl 10:22Królewska flota Tarszisz była bowiem na morzu wraz z flotą Hirama. Raz na trzy lata przypływała flota Tarszisz, przywożąc złoto, srebro, kość słoniową, małpy i pawie.
• Statki Jehoszafata rozbiły się, zanim wypłynęły1 Krl 22:48, 2 Krn 20:36–37
  Wersety

  1 Krl 22:48Jehoszafat zbudował okręty Tarszisz, aby płynęły do Ofiru po złoto. Lecz nie dopłynęły, bo okręty rozbiły się w Esjon-Geber.

  2 Krn 20:36–37A sprzymierzył się z nim po to, aby zbudować okręty płynące do Tarszisz. Te okręty zbudowali w Esjon-Geber. Dlatego Eliezer, syn Dodawahu z Mareszy, prorokował przeciwko Jehoszafatowi, mówiąc: Ponieważ sprzymierzyłeś się z Achazjaszem, PAN zniszczył twoje dzieło. I rozbiły się okręty tak, że nie mogły popłynąć do Tarszisz.
• Ezechiel przedstawia Tyr jako statek z cyprysu, cedru, dębu i lnuEz 27:5–7
  Wersety

  Ez 27:5–7Z cyprysów Seniru pobudowali wszystkie twoje deski pokładowe, brali cedry z Libanu, aby zrobić maszty dla ciebie. Z dębów Baszanu wykonywali twoje wiosła, urobili twoje ławy z kości słoniowych i bukszpanu z wysp Kittim. Bisior haftowany z Egiptu był twoim płótnem, z którego zrobiłeś swoje żagle; błękit i purpura z wysp Eliszy były twoim nakryciem.
• Łodzie z papirusu wiozły posłańców po wodachIz 18:2
  Wersety

  Iz 18:2Która wysyła posłów przez morze w łodziach z sitowia po wodach, mówiąc: Idźcie, prędcy posłańcy, do narodu rozszarpanego i splądrowanego, do ludu, który budzi grozę, odkąd istnieje, do narodu zdeptanego do szczętu, którego ziemię rozrywają rzeki.
• Wielkim statkiem kieruje bardzo mały sterJk 3:4
  Wersety

  Jk 3:4Podobnie i statki, choć są tak wielkie i pędzone gwałtownymi wichrami, jednak za pomocą niewielkiego steru są kierowane tam, dokąd chce sternik.
• Droga statku na morzu: zbyt cudowna dla AguraPrz 30:18–19
  Wersety

  Prz 30:18–19Trzy są rzeczy dla mnie zbyt zdumiewające, czterech nie znam: Drogi orła w powietrzu, drogi węża na skale, drogi okrętu na środku morza i drogi mężczyzny z młodą kobietą.

Podróże

• Jonasz zapłacił za przejazd statkiem do TarsziszJon 1:3
  Wersety

  Jon 1:3Ale Jonasz wstał, aby uciec do Tarszisz sprzed oblicza PANA, i przybył do Jafy. Znalazł okręt, który płynął do Tarszisz, zapłacił za przejazd i wsiadł na niego, aby płynąć z nimi do Tarszisz i uciec sprzed oblicza PANA.
• W czasie burzy żeglarze wyrzucili ładunek za burtęJon 1:4–5
  Wersety

  Jon 1:4–5Lecz PAN zesłał gwałtowny wiatr na morze i powstała potężna burza na morzu, tak że zdawało się, że okręt się rozbije. A żeglarze przestraszyli się i każdy z nich wołał do swego boga, a wyrzucali do morza ładunek, który był na okręcie, aby ten był lżejszy. Ale Jonasz zszedł wcześniej na niższy pokład okrętu, położył się i twardo zasnął.
• Wiosłowali z całych sił, ale nie mogli dotrzeć do ląduJon 1:13
  Wersety

  Jon 1:13Lecz ci mężczyźni wiosłowali silniej, aby dotrzeć do brzegu, ale nie mogli, bo morze coraz bardziej się burzyło przeciwko nim.
• Jezus nauczał tłum z łodzi SzymonaŁk 5:2–3
  Wersety

  Łk 5:2–3I zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu jeziora, a rybacy, wyszedłszy z nich, płukali sieci. Wsiadł do jednej z tych łodzi, która należała do Szymona, i poprosił go, aby trochę odpłynął od brzegu. A usiadłszy, nauczał ludzi z łodzi.
• Jezus spał na wezgłowiu w tyle łodzi w czasie burzyMk 4:37–38
  Wersety

  Mk 4:37–38Wtedy zerwał się gwałtowny wicher i fale uderzały w łódź, tak że już się napełniała. A on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy?
• Uczniowie mozolili się przy wiosłach pod wiatrMk 6:48
  Wersety

  Mk 6:48I widział, że są zmęczeni wiosłowaniem, bo wiatr mieli przeciwny. I tak około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, idąc po morzu, i chciał ich wyminąć.
• Paweł trzy razy przeżył katastrofę statku i dzień spędził na otwartym morzu2 Kor 11:25
  Wersety

  2 Kor 11:25Trzy razy byłem bity rózgami, raz kamienowany, trzy razy rozbił się ze mną okręt, dzień i noc spędziłem w głębinie morskiej.

Podróż Pawła do Rzymu

• Statek adramyteński wzdłuż wybrzeży AzjiDz 27:2
  Wersety

  Dz 27:2Wsiedliśmy na statek adramyteński, który miał płynąć wzdłuż wybrzeża Azji, i odbiliśmy od brzegu. Był też z nami Arystarch, Macedończyk z Tesaloniki.
• Żegluga była niebezpieczna po PościeDz 27:9
  Wersety

  Dz 27:9Gdy upłynęło wiele czasu i żegluga stała się niebezpieczna, bo minął już post, Paweł ich przestrzegał:
• Uderzył Eurokludon; opasali statek linamiDz 27:14, Dz 27:17
  Wersety

  Dz 27:14Lecz niedługo potem uderzył na nią gwałtowny wiatr, zwany Eurokludon.

  Dz 27:17Po wyciągnięciu jej przepasali statek, używając sprzętu pomocniczego. Z obawy, żeby nie wpaść na płyciznę, opuścili żagle i tak ich niosło.
• Ładunek, a potem osprzęt statku za burtęDz 27:18–19
  Wersety

  Dz 27:18–19Ponieważ miotała nami gwałtowna burza, nazajutrz wyrzucili ładunek. A trzeciego dnia własnymi rękami wyrzuciliśmy osprzęt statku.
• Sondowanie: woda staje się coraz płytszaDz 27:28
  Wersety

  Dz 27:28Wtedy spuścili sondę i stwierdzili dwadzieścia sążni. Popłynąwszy nieco dalej, znowu spuścili sondę i stwierdzili piętnaście sążni.
• Cztery kotwice rzucone z rufyDz 27:29
  Wersety

  Dz 27:29Bojąc się, abyśmy nie wpadli na skały, zrzucili z rufy cztery kotwice i z upragnieniem oczekiwali świtu.
• Żeglarze chcieli uciec szalupą; żołnierze odcięli jąDz 27:30, Dz 27:32
  Wersety

  Dz 27:30A gdy żeglarze postanowili uciec ze statku, spuścili łódź ratunkową pod pozorem zrzucenia kotwic z dziobu statku;

  Dz 27:32Wtedy żołnierze odcięli liny od łodzi ratunkowej i pozwolili jej spaść.
• Na statku było 276 osóbDz 27:37
  Wersety

  Dz 27:37A nas wszystkich na statku było dwieście siedemdziesiąt sześć dusz.
• Wyrzucili zboże do morza, by ulżyć statkowiDz 27:38
  Wersety

  Dz 27:38Kiedy się najedli, odciążyli statek, wyrzucając zboże do morza.
• Statek osiadł na mieliźnie, a rufa się rozpadłaDz 27:41
  Wersety

  Dz 27:41Wpadli jednak na mieliznę utworzoną między dwoma prądami i osiedli ze statkiem. Dziób statku się zarył, ale rufa zaczęła się rozbijać pod naporem fal.
• Wszyscy dotarli do lądu, niektórzy na deskachDz 27:44
  Wersety

  Dz 27:44Pozostali zaś na deskach lub częściach statku. I w ten sposób wszyscy cało wyszli na ląd.
• Dalej do Rzymu statkiem aleksandryjskim z godłem Kastora i PolluksaDz 28:11
  Wersety

  Dz 28:11Po trzech miesiącach odpłynęliśmy na statku aleksandryjskim z godłem Kastora i Polluksa, który przezimował na tej wyspie.