Zaskakujące szczegóły
Zdrajcy w Biblii
Fragmenty (liczba: 26) — Uwspółcześniona Biblia Gdańska, wiersz po wierszu, z „Tematycznej Biblii” Nave’a.
Judasz
- Judasz Iszkariota, jeden z Dwunastu, „który stał się zdrajcą”Łk 6:16
Wersety
Łk 6:16Judasza, brata Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.
- Trzymał sakiewkę i podbierał z niejJ 12:6
Wersety
J 12:6A to mówił nie dlatego, że troszczył się o ubogich, ale ponieważ był złodziejem i miał sakiewkę, a nosił to, co do niej włożono.
- Zapytał arcykapłanów, co mu dadzą: trzydzieści srebrnikówMt 26:14–15
Wersety
Mt 26:14–15Wtedy jeden z dwunastu, zwany Judaszem Iskariotą, poszedł do naczelnych kapłanów; I powiedział: Co chcecie mi dać, a ja wam go wydam. A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników.
- Odtąd szukał sposobności, z dala od tłumuMt 26:16, Mk 14:11, Łk 22:6
- Przy wieczerzy Jezus powiedział: „Jeden z was mnie wyda”Mt 26:21
Wersety
Mt 26:21A gdy jedli, powiedział: Zaprawdę powiadam wam, że jeden z was mnie wyda.
- Judasz: „Czy to ja, Rabbi?”Mt 26:25
Wersety
Mt 26:25Wtedy Judasz, który go zdradził, zapytał: Czy to ja, Mistrzu? Odpowiedział mu: Ty sam to powiedziałeś.
- Jezus podał Judaszowi umoczony kęs, a Judasz wyszedł w nocJ 13:26, J 13:30
- Judasz znał ogród, bo Jezus często spotykał się tam z uczniamiJ 18:2
Wersety
J 18:2A Judasz, który go zdradził, znał to miejsce, bo Jezus często się tam zbierał ze swoimi uczniami.
- Przyszedł z żołnierzami z latarniami, pochodniami i broniąJ 18:3
Wersety
J 18:3Judasz więc, wziąwszy oddział żołnierzy i strażników od naczelnych kapłanów i faryzeuszy, przyszedł tam z latarniami, pochodniami i bronią.
- Znak: „Ten, którego pocałuję, to on”Mt 26:48–49, Mk 14:44–45
Wersety
Mt 26:48–49Ten zaś, który go zdradził, ustalił z nimi znak, mówiąc: Ten, którego pocałuję, to on. Schwytajcie go. Zaraz też podszedł do Jezusa i powiedział: Witaj, Mistrzu! I pocałował go.
Mk 14:44–45A ten, który go zdradził, ustalił z nimi znak, mówiąc: Ten, którego pocałuję, to on, schwytajcie go i prowadźcie ostrożnie. Gdy tylko przyszedł, natychmiast zbliżył się do niego i powiedział: Mistrzu, Mistrzu! I pocałował go.
- „Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?”Łk 22:47–48
Wersety
Łk 22:47–48Kiedy on jeszcze mówił, oto nadszedł tłum, a jeden z dwunastu, zwany Judaszem, idąc przodem, zbliżył się do Jezusa, aby go pocałować. Lecz Jezus mu powiedział: Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?
- Pełen wyrzutów sumienia, zwrócił srebro i się powiesiłMt 27:3–5
Wersety
Mt 27:3–5Wtedy Judasz, który go wydał, widząc, że został skazany, żałował tego i zwrócił trzydzieści srebrników naczelnym kapłanom i starszym; Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną. A oni powiedzieli: Cóż nam do tego? To twoja sprawa. Wtedy rzucił te srebrniki w świątyni i oddalił się, a potem poszedł i powiesił się.
- Za te pieniądze kupiono pole garncarza, zwane Polem KrwiMt 27:7–8
Wersety
Mt 27:7–8I naradziwszy się, kupili za nie pole garncarza, aby grzebać na nim cudzoziemców. Dlatego to pole aż do dziś nazywa się Polem Krwi.
- W Dziejach Apostolskich pole nazywa się HakeldamachDz 1:18–19
Wersety
Dz 1:18–19On nabył pole za zapłatę za nieprawość i spadłszy głową w dół, pękł na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności. Rozniosło się to wśród wszystkich mieszkańców Jerozolimy, tak że nazwano to pole w ich języku Hakeldamach, to znaczy: Pole Krwi.
Inni
- Człowiek z Betel wskazał zwiadowcom wejście; jego rodzinę oszczędzonoSdz 1:23–25
Wersety
Sdz 1:23–25I dom Józefa wyszpiegował Betel – a miasto to przedtem nazywało się Luz. A gdy szpiedzy zobaczyli człowieka wychodzącego z miasta, powiedzieli do niego: Prosimy, pokaż nam wejście do miasta, a okażemy ci miłosierdzie. I pokazał im wejście do miasta, a oni pobili miasto ostrzem miecza, lecz tego człowieka wraz z całą jego rodziną puścili wolno.
- Każdy z książąt filistyńskich obiecał Dalili srebro za tajemnicę jego siłySdz 16:5
Wersety
Sdz 16:5I przyszli do niej książęta Filistynów i powiedzieli jej: Oszukaj go i dowiedz się, w czym tkwi jego wielka siła i jak moglibyśmy go pokonać, by go związać i gnębić, a każdy z nas da ci tysiąc sto srebrników.
- Gdy Samson wyjawił tajemnicę, posłała po nich, a oni przynieśli pieniądzeSdz 16:18
Wersety
Sdz 16:18A gdy Dalila spostrzegła, że otworzył przed nią całe swoje serce, wezwała książąt Filistynów, mówiąc: Przyjdźcie raz jeszcze, gdyż otworzył przede mną całe swoje serce. Przyszli więc do niej książęta Filistynów, niosąc srebro w rękach.
- Edomita Doeg powiedział Saulowi, że kapłan w Nob pomógł Dawidowi1 Sm 22:9–10
Wersety
1 Sm 22:9–10Wtedy Doeg Edomita, przełożony sług Saula, odpowiedział: Widziałem syna Jessego, gdy przyszedł do Nob, do Achimeleka, syna Achituba. Ten radził się PANA w jego sprawie i dał mu żywność, dał mu też miecz Goliata Filistyna.
- Dawid dowiaduje się, że mieszkańcy Keili wydaliby go Saulowi1 Sm 23:12
Wersety
1 Sm 23:12Wtedy Dawid zapytał: Czy starsi Keili wydadzą mnie i moich ludzi w ręce Saula? PAN odpowiedział: Wydadzą.
- Achitofel, doradca Dawida, przyłączył się do spisku Absaloma2 Sm 15:12, 2 Sm 15:31
Wersety
2 Sm 15:12Gdy Absalom składał ofiary, wezwał on także Achitofela, Gilonitę, doradcę Dawida, z jego miasta Gilo. I spisek się wzmagał, bo coraz więcej ludzi przystawało do Absaloma.
2 Sm 15:31Wtedy doniesiono Dawidowi: Achitofel jest wśród spiskowców z Absalomem. Dawid powiedział: O PANIE, proszę, obróć w głupstwo radę Achitofela.
- Gdy jego rady nie posłuchano, Achitofel wrócił do domu i się powiesił2 Sm 17:23
Wersety
2 Sm 17:23Kiedy Achitofel zobaczył, że nie postąpiono zgodnie z jego radą, osiodłał osła, wstał i wrócił do swego domu, do swego miasta. Potem wydał zarządzenia odnośnie do swego domu, powiesił się i umarł, a został pogrzebany w grobie swego ojca.
Źródła
Według tematycznej Biblii Nave’a (Orville J. Nave, 1896; domena publiczna): tematy wybrane, wiersze skrócone i ujęte współczesnym językiem, bez interpretacji; każdy werset sprawdzony.
Uwspółcześniona Biblia Gdańska · © 2018 Fundacja Wrota Nadziei, CC BY-ND 4.0