Podstępy i przebrania w Biblii

Fragmenty (liczba: 45) — Uwspółcześniona Biblia Gdańska, wiersz po wierszu, z „Tematycznej Biblii” Nave’a.

W Księdze Rodzaju

Wąż mówi kobiecie: „Na pewno nie umrzecie”Rdz 3:4
Wersety
Rdz 3:4I wąż powiedział do kobiety: Na pewno nie umrzecie;
Abram prosi Saraj, by mówiła, że jest jego siostrąRdz 12:13
Wersety
Rdz 12:13Mów, proszę, że jesteś moją siostrą, aby mi się dobrze wiodło ze względu na ciebie i abym dzięki tobie pozostał przy życiu.
W Gerarze Abraham znów mówi o Sarze: „Ona jest moją siostrą”Rdz 20:2
Wersety
Rdz 20:2Tam Abraham powiedział o swej żonie Sarze: Ona jest moją siostrą. Dlatego Abimelek, król Geraru, posłał po Sarę i wziął ją.
Izaak mówi, że Rebeka jest jego siostrą, bojąc się, że go zabijąRdz 26:7
Wersety
Rdz 26:7A gdy mężczyźni tego miejsca pytali o jego żonę, odpowiedział: To moja siostra. Bał się bowiem mówić: To moja żona, by mężczyźni tego miejsca nie zabili go z powodu Rebeki, bo była bardzo piękna.
Rebeka ubiera Jakuba w szaty Ezawa i w koźle skóryRdz 27:15–16
Wersety
Rdz 27:15–16Potem Rebeka wzięła szaty swego starszego syna Ezawa, najcenniejsze, jakie miała u siebie w domu, i ubrała w nie swego młodszego syna Jakuba. A skórkami koźląt owinęła mu ręce i gładką szyję.
Jakub mówi niewidzącemu ojcu: „Jestem Ezaw, twój pierworodny”Rdz 27:1, Rdz 27:19
Wersety
Rdz 27:1A gdy Izaak się zestarzał i jego oczy osłabły, tak że nie mógł widzieć, wezwał swego starszego syna Ezawa i powiedział do niego: Synu mój! A on odpowiedział: Oto jestem.
Rdz 27:19Jakub odpowiedział swemu ojcu: Ja jestem Ezaw, twój pierworodny. Zrobiłem, jak mi kazałeś. Podnieś się, proszę, siądź i jedz z mojej zwierzyny, aby mi błogosławiła twoja dusza.
Laban daje Leę zamiast Racheli; Jakub: „Czemu mnie oszukałeś?”Rdz 29:23, Rdz 29:25
Wersety
Rdz 29:23A gdy nastał wieczór, wziął swoją córkę Leę i wprowadził ją do Jakuba, a on obcował z nią.
Rdz 29:25Rano okazało się, że to była Lea. Powiedział więc do Labana: Cóż mi zrobiłeś? Czy nie za Rachelę ci służyłem? Dlaczego mnie oszukałeś?
Jakub wymyka się Labanowi, nie mówiąc mu nicRdz 31:20
Wersety
Rdz 31:20I Jakub wykradł się potajemnie od Labana Syryjczyka, nie oznajmiając mu, że ucieka.
Rachela chowa bożki domowe Labana w siodle wielbłąda i siada na nichRdz 31:34–35
Wersety
Rdz 31:34–35A Rachela wzięła posążki, włożyła je pod siodło wielbłądzie i usiadła na nich. Laban przeszukał cały namiot, ale nic nie znalazł. Powiedziała do swego ojca: Niech się mój pan nie gniewa, że nie mogę wstać przed tobą, bo mam kobiecą przypadłość. I szukał, ale nie znalazł posążków.
Synowie Jakuba żądają obrzezania mężczyzn Sychem, a potem napadają na miastoRdz 34:13, Rdz 34:15, Rdz 34:25
Wersety
Rdz 34:13Wtedy synowie Jakuba odpowiedzieli Sychemowi i jego ojcu Chamorowi, mówiąc podstępnie, bo zhańbił ich siostrę Dinę.
Rdz 34:15Zgodzimy się z wami tylko w ten sposób, jeśli zechcecie być do nas podobni i każdy z waszych mężczyzn będzie obrzezany.
Rdz 34:25A trzeciego dnia, gdy najbardziej cierpieli, dwaj synowie Jakuba, Symeon i Lewi, bracia Diny, wzięli swoje miecze i śmiało weszli do miasta, i pomordowali wszystkich mężczyzn.
Bracia maczają szatę Józefa w koziej krwi i pokazują ją JakubowiRdz 37:31–33
Wersety
Rdz 37:31–33Wtedy wzięli szatę Józefa, zabili kozła i umoczyli szatę we krwi. I posłali tę wielobarwną szatę, aby ją zaniesiono do jego ojca, i powiedzieli: Znaleźliśmy to. Zobacz, czy to szata twego syna, czy nie. A on rozpoznał ją i powiedział: To jest szata mego syna, pożarł go zły zwierz. Józef na pewno został rozszarpany.
Tamar zasłania się welonem, a Juda bierze ją za nierządnicęRdz 38:14–15
Wersety
Rdz 38:14–15Zdjęła więc z siebie wdowie szaty, okryła się welonem i tak zasłonięta usiadła na rozstaju drogi, która prowadziła do Timny. Widziała bowiem, że Szela dorósł, a ona nie została mu dana za żonę. A gdy Juda zobaczył ją, pomyślał, że to nierządnica, bo zakryła swoją twarz.
Józef każe ukryć swój srebrny puchar w worku BeniaminaRdz 44:1–2
Wersety
Rdz 44:1–2Wtedy Józef rozkazał zarządcy swego domu: Napełnij wory tych ludzi zbożem, ile tylko mogą unieść, a pieniądze każdego włóż na wierzch jego wora. Mój kielich też, kielich srebrny, włóż na wierzch wora najmłodszego razem z pieniędzmi za zboże. I zrobił według słów Józefa, jak mu rozkazał.

Sędziowie i królowie

Gibeonici przynoszą zniszczone wory i spleśniały chleb, udając przybyszów z dalekaJoz 9:4–6
Wersety
Joz 9:4–6Użyli podstępu i wyruszyli, udając posłów, i wzięli stare wory na swoje osły i stare, popękane i połatane bukłaki na wino; I stare, i połatane obuwie na nogi, stare szaty na siebie, a cały chleb, który ze sobą zabrali w drogę, był suchy i spleśniały. Wtedy przybyli do Jozuego, do obozu w Gilgal, i powiedzieli do niego i do mężczyzn Izraela: Przyszliśmy z dalekiego kraju. Zawrzyjcie więc teraz przymierze z nami.
Trzy dni po przymierzu Izrael dowiedział się, że to sąsiedziJoz 9:16
Wersety
Joz 9:16Lecz po trzech dniach, po zawarciu z nimi przymierza, usłyszeli, że są oni sąsiadami i że mieszkają wśród nich.
Jael zaprasza Siserę do środka, daje mu mleka, a gdy śpi, zabija goSdz 4:18–21
Wersety
Sdz 4:18–21A Jael wyszła naprzeciw Siserze i powiedziała do niego: Wejdź, mój panie, wejdź do mnie, nie bój się. Wszedł więc do niej do namiotu, a ona przykryła go kocem. Wtedy powiedział do niej: Daj mi, proszę, napić się trochę wody, bo jestem spragniony. A ona otworzyła bukłak z mlekiem, dała mu się napić i przykryła go. I powiedział do niej: Stój przy wejściu do namiotu, a jeśli ktoś przyjdzie i zapyta cię: Czy jest tu ktoś? – odpowiesz: Nie ma. Potem Jael, żona Chebera, wzięła kołek od namiotu, chwyciła do ręki młot, podeszła do niego po cichu i wbiła kołek w jego skroń, tak że ten utkwił w ziemi, bo on twardo spał, gdyż był zmęczony. I w ten sposób umarł.
Mikal kładzie w łóżku Dawida bożka z kozią sierścią: „Jest chory”1 Sm 19:13–16
Wersety
1 Sm 19:13–16A Mikal wzięła bożka i położyła na łożu, a poduszkę z koziej sierści umieściła pod jego głową i przykryła szatą. Gdy Saul wysłał posłańców, aby porwali Dawida, powiedziała: Jest chory. Saul znowu wysłał posłańców, aby zobaczyli Dawida, nakazując: Przynieście go do mnie na łożu, abym go zabił. A gdy posłańcy przyszli, oto na łożu był bożek, a poduszka z koziej skóry była pod jego głową.
Dawid mówi kapłanowi w Nob, że ma tajne zadanie od króla1 Sm 21:1–2
Wersety
1 Sm 21:1–2Potem Dawid przyszedł do Nob, do kapłana Achimeleka. Achimelek wyszedł przestraszony naprzeciw Dawida i zapytał go: Dlaczego jesteś sam i nie ma z tobą nikogo? Dawid odpowiedział kapłanowi Achimelekowi: Król zlecił mi pewną sprawę, nakazując: Niech nikt nie wie o tej sprawie, z którą cię wysyłam i którą ci zleciłem. Z tego powodu umówiłem się ze swoimi sługami w pewnym miejscu.
Dawid łupi Geszurytów, ale mówi Akiszowi, że łupił Negeb Judy1 Sm 27:8, 1 Sm 27:10
Wersety
1 Sm 27:8Dawid i jego ludzie wyprawiali się i najeżdżali Geszurytów, Girzytów i Amalekitów. Ci bowiem od dawna mieszkali w tej ziemi leżącej przy wejściu do Szur aż do ziemi Egiptu.
1 Sm 27:10A gdy Akisz pytał: Gdzie byliście dzisiaj na wyprawie? Dawid odpowiadał: Na południu Judy, na południe od Jerachmeelitów i na południe od Kenitów.
Amnon udaje chorego, by przyszła do niego Tamar2 Sm 13:6
Wersety
2 Sm 13:6Amnon położył się więc i udawał chorego. A gdy król przyszedł go odwiedzić, Amnon powiedział do króla: Pozwól, proszę, aby moja siostra Tamar przyszła i przygotowała na moich oczach dwa placki, abym jadł z jej ręki.
Joab posyła mądrą kobietę z Tekoa, by udawała żałobnicę2 Sm 14:2–3
Wersety
2 Sm 14:2–3Posłał więc Joab do Tekoa i sprowadził stamtąd pewną mądrą kobietę, do której powiedział: Proszę, udawaj, że jesteś w żałobie, ubieraj się w szaty żałobne i nie namaszczaj się olejkiem, ale bądź jak kobieta, która od dłuższego czasu opłakuje zmarłego. Potem idź do króla i mów do niego w ten sposób. I Joab pouczył ją, co ma mówić.
Absalom prosi, by mógł iść do Hebronu z powodu ślubu, i tam wszczyna bunt2 Sm 15:7, 2 Sm 15:10
Wersety
2 Sm 15:7Po upływie czterdziestu lat Absalom powiedział do króla: Proszę, pozwól mi iść i wypełnić w Hebronie ślub, który złożyłem PANU.
2 Sm 15:10Lecz Absalom rozesłał szpiegów do wszystkich pokoleń Izraela, aby mówili: Gdy tylko usłyszycie dźwięk trąby, powiedzcie: Absalom króluje w Hebronie.
Chuszaj, przyjaciel Dawida, wita Absaloma: „Niech żyje król!”2 Sm 16:16
Wersety
2 Sm 16:16A gdy Chuszaj Arkita, przyjaciel Dawida, przyszedł do Absaloma, Chuszaj powiedział do Absaloma: Niech żyje król, niech żyje król!
Absalom woli radę Chuszaja od rady Achitofela2 Sm 17:14
Wersety
2 Sm 17:14Wtedy Absalom i wszyscy mężczyźni Izraela powiedzieli: Lepsza jest rada Chuszaja Arkity niż rada Achitofela. PAN bowiem postanowił zniweczyć dobrą radę Achitofela, aby PAN sprowadził nieszczęście na Absaloma.
Stary prorok kłamie, by sprowadzić męża Bożego do swojego domu1 Krl 13:18
Wersety
1 Krl 13:18I odpowiedział mu: Ja również jestem prorokiem jak ty. Anioł też powiedział do mnie na słowo PANA: Zaprowadź go ze sobą do swego domu, aby jadł chleb i pił wodę. Lecz okłamał go.
Żona Jeroboama idzie przebrana; niewidzący Achiasz wita ją po imieniu1 Krl 14:2, 1 Krl 14:4, 1 Krl 14:6
Wersety
1 Krl 14:2I Jeroboam powiedział do swojej żony: Wstań teraz, przebierz się, aby nie poznano, że jesteś żoną Jeroboama, i idź do Szilo. Jest tam prorok Achiasz, który mi powiedział, że będę królem nad tym ludem.
1 Krl 14:4Żona Jeroboama tak uczyniła. Wstała i poszła do Szilo, i przybyła do domu Achiasza. Lecz Achiasz już nie widział, gdyż jego oczy osłabły z powodu jego starości.
1 Krl 14:6Gdy więc Achiasz usłyszał odgłos jej kroków, gdy wchodziła przez drzwi, powiedział: Wejdź, żono Jeroboama. Dlaczego udajesz kogoś innego? Zostałem posłany do ciebie z przykrą nowiną.
Gehazi zmyśla wiadomość od Elizeusza, by dostać srebro od Naamana2 Krl 5:22, 2 Krl 5:25
Wersety
2 Krl 5:22Odpowiedział: Dobrze. Mój pan posłał mnie, abym ci powiedział: Oto dopiero teraz przyszli do mnie dwaj młodzieńcy z góry Efraim spośród synów proroków. Daj im, proszę, talent srebra i dwie szaty na zmianę.
2 Krl 5:25Sam zaś wszedł i stanął przed swoim panem. Elizeusz zapytał go: Skąd wracasz, Gehazi? Odpowiedział: Twój sługa nigdzie nie chodził.
Jehu ogłasza wielką ofiarę dla Baala, by zgromadzić jego czcicieli2 Krl 10:19
Wersety
2 Krl 10:19Teraz więc zwołajcie do mnie wszystkich proroków Baala, wszystkie jego sługi i wszystkich jego kapłanów, niech nikogo nie zabraknie. Złożę bowiem wielką ofiarę Baalowi. Ktokolwiek się nie stawi, nie pozostanie przy życiu. Lecz Jehu działał podstępnie, chcąc wytracić czcicieli Baala.
Sanballat zaprasza Nehemiasza na równinę Ono, zamierzając go skrzywdzićNe 6:2
Wersety
Ne 6:2Wtedy Sanballat i Geszem wysłali do mnie poselstwo ze słowami: Przyjdź, spotkajmy się razem w jednej ze wsi, na równinie Ono. Lecz oni mieli zamiar uczynić mi coś złego.
Przekupiony człowiek namawia Nehemiasza, by schował się w świątyniNe 6:10, Ne 6:12
Wersety
Ne 6:10A gdy wszedłem do domu Szemajasza, syna Delajasza, syna Mehetabeela, gdzie był zamknięty, powiedział mi: Zejdźmy się w domu Bożym, w świątyni, i zamknijmy drzwi. Przyjdą bowiem, aby cię zabić. Tej nocy przyjdą, aby cię zabić.
Ne 6:12I poznałem, że to nie Bóg go posłał, ale wypowiedział to proroctwo przeciwko mnie, bo Tobiasz i Sanballat przekupili go.

W Nowym Testamencie

Herod mówi mędrcom, że i on chce przyjść oddać pokłon DziecięciuMt 2:8
Wersety
Mt 2:8A posyłając ich do Betlejem, powiedział: Jedźcie i wypytajcie się dokładnie o to dziecko, a gdy je znajdziecie, donieście mi, abym i ja pojechał i oddał mu pokłon.
Arcykapłani szukają sposobu, by podstępem pojmać JezusaMk 14:1
Wersety
Mk 14:1A po dwóch dniach była Pascha i święto Przaśników. I naczelni kapłani oraz uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by go podstępnie schwytać i zabić.
Żołnierze dostają pieniądze, by mówili, że uczniowie wykradli ciałoMt 28:12–13
Wersety
Mt 28:12–13Ci zaś zebrali się ze starszymi i naradziwszy się, dali żołnierzom sporo pieniędzy; I powiedzieli: Mówcie, że jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli go, gdy spaliście.
Ananiasz i Safira zatrzymują część zapłaty za poleDz 5:1–2, Dz 5:8
Wersety
Dz 5:1–2A pewien człowiek, imieniem Ananiasz, ze swoją żoną Safirą, sprzedał swą posiadłość; I za wiedzą swojej żony odłożył sobie część pieniędzy, a pewną część przyniósł i złożył u stóp apostołów.
Dz 5:8I zapytał ją Piotr: Powiedz mi, czy za tyle sprzedaliście ziemię? A ona odpowiedziała: Tak, za tyle.

Źródła

Według tematycznej Biblii Nave’a (Orville J. Nave, 1896; domena publiczna): tematy wybrane, wiersze skrócone i ujęte współczesnym językiem, bez interpretacji; każdy werset sprawdzony.