Christus en de Samaritaanse vrouw — Benedetto Luti, Italiaans, Florence 1666–1724 Rome

Christus en de Samaritaanse vrouw

Benedetto Luti, Italiaans, Florence 1666–1724 Rome · 1715–20
The Metropolitan Museum of Art, New York (Rogers Fund, via ruil, 2015; inv.nr. 2015.645)

Benedetto Luti, een Florentijnse schilder die in Rome werkte, schilderde dit kleine schilderij rond 1715–20 op een koperen plaat. Op het gladde metaal kon hij heldere, glanzende kleuren en fijne details aanbrengen.

Jezus zit op de rand van de put en praat, terwijl Hij één vinger aanraakt alsof Hij iets uiteenzet. De vrouw leunt met haar koperen kruik op de steen en draait zich om om te luisteren; een touw hangt over de rand, en aan haar voeten staat een tweede vat.

Uit de tekst

Jezus, “vermoeid zijnde van de reize, zat alzo neder nevens de fontein” (Johannes 4:6)

Een vrouw uit Samaria die water kwam putten, en “Geef Mij te drinken” (Johannes 4:7)

“Gij hebt niet om mede te putten, en de put is diep” (Johannes 4:11)

De stad Sichar daarbij (Johannes 4:5)

Van de kunstenaar

De put als een gebeeldhouwde stenen trommel naast een grote klassieke zuil

De vrouw in de gele jurk en witte bloes van een Italiaans boerenmeisje

Jezus in een rood gewaad en een blauwe mantel, de kleuren die schilders Hem gewoonlijk gaven

Een Italiaans heuvelstadje in de verte

Details

Pratend

Jezus buigt zich naar voren en raakt met de ene hand een vinger van de andere aan.

Luisterend

De vrouw draait haar hoofd naar Hem toe, haar haar opgestoken.

De kruik

Zij houdt een koperen waterkruik tegen de rand van de put.

Het touw

Een opgerold touw ligt op de put en hangt over de rand.

Een emmer

Een tweede koperen vat, vol water, staat op de trede.

Op de weg

Een piepklein figuurtje loopt over de weg vanuit de stad.

Benedetto Luti, Italian, Florence 1666–1724 Rome. The Metropolitan Museum of Art, New York (Rogers Fund, by exchange, 2015; acc. 2015.645) · Oil on copper · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

De verzen

Joh 4:5–15Hij kwam dan in een stad van Samaria, genaamd Sichar, nabij het stuk land, hetwelk Jakob zijn zoon Jozef gaf. En aldaar was de fontein Jakobs. Jezus dan, vermoeid zijnde van de reize, zat alzo neder nevens de fontein. Het was omtrent de zesde ure. Er kwam een vrouw uit Samaria om water te putten. Jezus zeide tot haar: Geef Mij te drinken. (Want Zijn discipelen waren heengegaan in de stad, opdat zij zouden spijze kopen.) Zo zeide dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert Gij, Die een Jood zijt, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden houden geen gemeenschap met de Samaritanen. Jezus antwoordde en zeide tot haar: Indien gij de gave Gods kendet, en Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken, zo zoudt gij van Hem hebben begeerd, en Hij zoude u levend water gegeven hebben. De vrouw zeide tot Hem: Heere! Gij hebt niet om mede te putten, en de put is diep; van waar hebt Gij dan het levend water? Zijt Gij meerder dan onze vader Jakob, die ons den put gegeven heeft, en hijzelf heeft daaruit gedronken, en zijn kinderen en zijn vee? Jezus antwoordde, en zeide tot haar: Een ieder, die van dit water drinkt, zal wederom dorsten; Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven. De vrouw zeide tot Hem: Heere, geef mij dat water, opdat mij niet dorste, en ik hier niet moet komen, om te putten.