Izak zegent Jakob — Gerbrand van den Eeckhout

Izak zegent Jakob

Gerbrand van den Eeckhout · 1642
The Met, New York

Gerbrand van den Eeckhout, nog een leerling van Rembrandt in Amsterdam, schilderde dit tafereel in 1642, een paar jaar na dat van Flinck. Hij plaatst het in een hele kamer: een bed met gordijnen op een verhoging, een gesneden stoel, een tafel onder een tapijt met patroon.

Jakob knielt bij het bed met een pijlkoker op zijn rug, gekleed als de jager die zijn broer was, en Izak legt een hand op zijn hoofd. Rebekka staat er vlak bij, leunt op een stok en heft een vinger. In een deuropening uiterst links kijkt een jonge man naar binnen.

Uit de tekst

Jakob in de klederen van zijn broer (Genesis 27:15)

Izak die de zoon zegent die hij niet herkent (Genesis 27:23)

Het eten en de wijn die de oude man werden gebracht (Genesis 27:25)

Van de kunstenaar

Een pijlkoker op Jakobs rug, zodat hij op Ezau de jager lijkt

Rebekka naast het bed, toekijkend

Een Hollandse slaapkamer met een zilveren lampetkan en brood op tafel

Een jonge man in de verre deuropening — misschien een knecht, misschien Ezau die terugkomt (Genesis 27:30)

Details

De zegen

Izak legt zijn hand op het hoofd van de knielende jonge man.

Vermomd

Jakob knielt met een pijlkoker op zijn rug.

Rebekka

Zijn moeder leunt op een stok en heft één vinger.

In de deuropening

Ver weg staat een jonge man in een deuropening, half in de schaduw.

De maaltijd

Op tafel: een hoge zilveren lampetkan, een schotel met eten en een brood.

Gerbrand van den Eeckhout, Dutch, Amsterdam 1621–1674 Amsterdam. The Metropolitan Museum of Art, New York (Bequest of Collis P. Huntington, 1900; acc. 25.110.16) · Oil on canvas · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

De verzen

Gen 27:18–27En hij kwam tot zijn vader, en zeide: Mijn vader! En hij zeide: Zie, hier ben ik; wie zijt gij, mijn zoon? En Jakob zeide tot zijn vader: Ik ben Ezau uw eerstgeborene; ik heb gedaan, gelijk als gij tot mij gesproken hadt; sta toch op, zit, en eet van mijn wildbraad, opdat uw ziel mij zegene. Toen zeide Izak tot zijn zoon: Hoe is dit, dat gij het zo haast gevonden hebt, mijn zoon? En hij zeide: Omdat de HEERE uw God dat heeft doen ontmoeten voor mijn aangezicht. En Izak zeide tot Jakob: Nader toch, dat ik u betaste, mijn zoon! of gij mijn zoon Ezau zelf zijt, of niet. Toen kwam Jakob bij, tot zijn vader Izak, die hem betastte; en hij zeide: De stem is Jakobs stem, maar de handen zijn Ezau's handen. Doch hij kende hem niet, omdat zijn handen harig waren, gelijk zijns broeders Ezau's handen; en hij zegende hem. En hij zeide: Zijt gij mijn zoon Ezau zelf? En hij zeide: Ik ben het! Toen zeide hij: Stel het nabij mij, dat ik van het wildbraad mijns zoons ete, opdat mijn ziel u zegene. En hij stelde het nabij hem, en hij at; hij bracht hem ook wijn, en hij dronk. En zijn vader Izak zeide tot hem: Kom toch bij, en kus mij, mijn zoon! En hij kwam bij, en hij kuste hem; toen rook hij de reuk zijner klederen, en zegende hem; en hij zeide: Zie, de reuk mijns zoons is als de reuk des velds, hetwelk de HEERE gezegend heeft.