Św. Piotr i św. Jan uzdrawiający chromego

Nicolas Poussin, francuski, Les Andelys 1594–1665 Rzym · 1655
Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork (Marquand Fund, 1924; nr inw. 24.45.2)

Nicolas Poussin, Francuz, który większość życia spędził w Rzymie, namalował to płótno w 1655 roku. Zakomponował scenę jak scenę teatralną: szerokie schody świątyni, masywne kolumny i budowle o czystych liniach, z postaciami rozmieszczonymi w odmierzonym rytmie.

Pośrodku Piotr wyciąga rękę do chromego siedzącego na schodach, a młody Jan obok niego wskazuje w górę. Wokół nich życie toczy się dalej: żebraczka z dzieckiem, kobieta z koszem na głowie, ludzie przychodzący i odchodzący.

Z tekstu

Piotr i Jan wchodzący do świątyni (Dzieje Apostolskie 3,1)

Chromy, proszący o jałmużnę „u bramy świątyni, zwanej Piękną” (Dzieje Apostolskie 3,2–3)

„A ująwszy go za prawą rękę, podniósł go” (Dzieje Apostolskie 3,7)

Od artysty

Świątynia jako rzymska budowla z ogromnymi kolumnami i schodami

Jan wskazujący w górę, gdy Piotr ujmuje rękę mężczyzny

Inni żebracy i przechodnie na schodach

Każda postać w szacie jednego mocnego koloru

Szczegóły

Dłoń

Piotr wyciąga dłoń do mężczyzny, który sięga ku niemu.

Wskazując w górę

Jan unosi palec ku niebu.

Chromy

Chudy i na wpół ubrany, siedzi na schodach i patrzy w górę.

Inna żebraczka

Niżej kobieta z dzieckiem wyciąga ręce.

Świątynia

Masywne kolumny stoją przy bramie świątyni.

Kosz

Kobieta niesie kosz na głowie.

Nicolas Poussin, French, Les Andelys 1594–1665 Rome. The Metropolitan Museum of Art, New York (Marquand Fund, 1924; acc. 24.45.2) · Oil on canvas · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

Wersety

Dz 3:1–10Piotr i Jan weszli razem do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej. A wnoszono właśnie pewnego mężczyznę, chromego od urodzenia, którego każdego dnia sadzano u bramy świątyni, zwanej Piękną, żeby wchodzących do świątyni prosił o jałmużnę. Gdy zobaczył Piotra i Jana, jak mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę. A Piotr, przypatrując mu się wraz z Janem, powiedział: Spójrz na nas. On więc spojrzał na nich uważnie, spodziewając się, że coś od nich otrzyma. Wtedy Piotr powiedział: Nie mam srebra ani złota, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź! A ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. I natychmiast wzmocniły się jego nogi i kostki. A on zerwał się, wstał i chodził. Wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga. A wszyscy ludzie widzieli go chodzącego i chwalącego Boga. I rozpoznali w nim tego człowieka, który dla jałmużny siadał przy Pięknej Bramie świątyni, i ogarnęło ich zdumienie i zachwyt nad tym, co mu się przydarzyło.