Święty Piotr i święty Jan u bramy świątyni

Albrecht Dürer · 1513
Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork

To ostatnia płyta „Pasji miedziorytniczej” Dürera, datowana na 1513 rok – jedyna scena cyklu wzięta z Dziejów Apostolskich.

Chromy siedzi na słomie u bramy świątyni, z nogami owiniętymi szmatami i miską obok. Łysy, brodaty Piotr wyciąga do niego rękę; za nim stoi młody Jan, a przy kolumnach szepczą gapie.

Z tekstu

Piotr i Jan idący razem do świątyni (Dzieje Apostolskie 3,1)

Mężczyzna „chromy od urodzenia” u bramy świątyni, proszący o jałmużnę (Dzieje Apostolskie 3,2–3)

Piotr mówiący do niego i ujmujący go za rękę (Dzieje Apostolskie 3,6–7)

Od artysty

Brama świątyni jako mroczna hala z ciężkimi kolumnami

Gapie w wysokich czapkach i turbanach z czasów Dürera

Data 1513 w rogu

Szczegóły

Chromy

Siedzi na słomie, z nogami owiniętymi szmatami i otwartą dłonią.

Miska

Jego miska na jałmużnę na posadzce.

Ręka Piotra

Piotr wyciąga do niego rękę.

Jan

Młody Jan o długich kręconych włosach stoi za Piotrem.

Albrecht Dürer, German, 1471–1528. The Metropolitan Museum of Art, New York (Fletcher Fund, 1919; acc. 19.73.18) · Engraving · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

Wersety

Dz 3:1–8Piotr i Jan weszli razem do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej. A wnoszono właśnie pewnego mężczyznę, chromego od urodzenia, którego każdego dnia sadzano u bramy świątyni, zwanej Piękną, żeby wchodzących do świątyni prosił o jałmużnę. Gdy zobaczył Piotra i Jana, jak mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę. A Piotr, przypatrując mu się wraz z Janem, powiedział: Spójrz na nas. On więc spojrzał na nich uważnie, spodziewając się, że coś od nich otrzyma. Wtedy Piotr powiedział: Nie mam srebra ani złota, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź! A ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. I natychmiast wzmocniły się jego nogi i kostki. A on zerwał się, wstał i chodził. Wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga.