Constantijn herbouwde de oude Griekse stad Byzantion tot een tweede Rome en wijdde haar in op 11 mei 330. Als Constantinopel, en later Istanbul, was zij bijna 1.600 jaar een hoofdstad.
Encyclopedie › Ondertussen in de wereld
ca. 325–360 n.Chr. · Katharinaklooster, Sinaï, waar de Sinaïticus werd bewaard
De grote codices: Sinaïticus en Vaticanus
Twee grote perkamenten boeken, die elk ooit de hele Bijbel in het Grieks bevatten, werden in de 4e eeuw afgeschreven; waar, is omstreden. De Codex Vaticanus bevindt zich minstens sinds 1475 in de Vaticaanse Bibliotheek. Het grootste deel van de Codex Sinaïticus verliet in 1859 het Katharinaklooster – hoe, is omstreden – en is nu in Londen. Beide eindigen het evangelie van Markus bij 16:8.
En als de sabbat voorbijgegaan was, hadden Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, en Salome specerijen gekocht, opdat zij kwamen en Hem zalfden. En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf, als de zon opging; En zeiden tot elkander: Wie zal ons den steen van de deur des grafs afwentelen? (En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer groot. En in het graf ingegaan zijnde, zagen zij een jongeling, zittende ter rechter zijde, bekleed met een wit lang kleed, en werden verbaasd. Maar hij zeide tot haar: Zijt niet verbaasd; gij zoekt Jezus den Nazarener, Die gekruist was; Hij is opgestaan; Hij is hier niet; ziet de plaats, waar zij Hem gelegd hadden. Doch gaat heen, zegt Zijnen discipelen, en Petrus, dat Hij u voorgaat naar Galilea; aldaar zult gij Hem zien, gelijk Hij ulieden gezegd heeft. En zij, haastelijk uitgegaan zijnde, vloden van het graf, en beving en ontzetting had haar bevangen; en zij zeiden niemand iets; want zij waren bevreesd.Intussen in de wereld
In 313 stonden de Romeinse keizers de christenen toe hun geloof vrij te belijden, en in 330 wijdde Constantijn zijn nieuwe hoofdstad Constantinopel in. Eusebius schrijft dat Constantijn voor de kerken daar vijftig Bijbels op fijn perkament bestelde; of de Sinaïticus of de Vaticanus daar een van was, is omstreden. Dit is de wereld van het midden van de 4e eeuw n.Chr.
Samudragupta breidde het Guptarijk uit over het noorden van India; een inscriptie op een zuil in Prayagraj somt de koningen op die hij versloeg. Zijn gouden munten tonen hem spelend op een snaarinstrument, de vina.
In de hooglanden van het huidige Ethiopië en Eritrea nam koning Ezana van Aksum het christendom aan, onderwezen door Frumentius, een Syrische Griek uit Tyrus. Op de munten van Aksum maakten de oude maansikkel en schijf plaats voor het kruis.
Bij een lentebijeenkomst bij het Orchideeënpaviljoen in 353 schreef de kalligraaf Wang Xizhi een kort voorwoord bij de gedichten van zijn vrienden. Kopieën ervan werden het meest bewonderde voorbeeld van het Chinese handschrift; het origineel is verloren.
In Tikal, in de wouden van Guatemala, bouwden Mayakoningen tempels en richtten ze stenen monumenten op, gedateerd volgens de kalender van de Lange Telling; het oudste dat er is gevonden, Stèle 29, is uit 292 n.Chr.
Wulfila, een bisschop van de Goten aan de benedenloop van de Donau, maakte een alfabet voor de Gotische taal en vertaalde de Bijbel daarin – de oudste lange tekst in enige Germaanse taal. Een deel ervan is bewaard in de Zilveren Codex, nu in Uppsala.
In Japan werden heersers begraven onder enorme sleutelgatvormige heuvels, de kofun, omringd door grachten en kleibeelden. De grootste, bij het huidige Osaka, is bijna 500 meter lang.