Nag-alab ang isang sunog nang ilang araw at winasak ang malaking bahagi ng lungsod. Isinulat ng historyador na si Tacitus na isinisi ito ni Nero sa mga Kristiyano at ipinapatay ang marami sa kanila — ang pinakaunang kilalang pag-uusig ng Roma sa mga Kristiyano.
Ensiklopedya › Samantala sa mundo
Sa Biblia · mga AD 60–62 · Roma
Si Pablo sa Roma
Matapos masiraan ng barko sa Malta, narating ni Pablo ang Roma, kung saan siya nanirahan nang dalawang taon na may bantay at tumatanggap ng mga panauhin.
Pagkatapos ng tatlong buwan, kami ay nagtakda ng paglalayag sa barkong Alexandria na tag lamig sa isla, na ang kanilang sagisag ay Ang Kambal na mga Lalaki. Nang kami ay dumaong sa lungsod ng Siracusa, kami ay nanirahan doon ng tatlong araw. Mula doon kami ay naglayag at nakarating sa lungsod ng Regio. Pagkatapos ng isang araw ang hangin mula sa timog ay umiihip, at sa ikalawang araw ay nakarating kami sa lungsod ng Puteoli. Doon nakahanap kami ng ilang kapatiran at inanyayahan kami na tumira sa kanila ng pitong araw. Sa daang ito nakarating kami sa Roma. Mula doon ang mga kapatiran pagkatapos nilang marinig ang tungkol sa amin, dumating sila para salubungin kami sa malayo sa Pamilihan ng Appio at Ang Tatlong Tuluyan. Nang nakita ni Pablo ang magkapatid, nagpasalamat siya sa Diyos at siya ay napalakas. Nang kami ay pumasok sa Roma, pinayagan si Pablo na tumirang mag isa kasama ang sundalong nagbantay sa kaniya. At nangyari, pagkalipas ng tatlong araw tinawag ni Pablo ang mga lalaking pinuno mula sa mga Judio. Nang sila ay magkakasamang dumating, sinabi niya sa kanila, “Mga kapatid, ako man ay walang nagawang pagkakamali laban sa mga tao o sa kaugalian ng ating mga ninuno, dinala ako bilang isang bilanggo mula sa Jerusalem sa mga kamay ng mga Romano. Pagkatapos nila akong tanungin, nais nila akong palayain sapagkat walang dahilan para ako’y hatulan ng parusa ng kamatayan. Ngunit nang ang mga Judio ay nagsalita labag sa kanilang nais, ako ay napilitang umapila kay Cesar, gayon pa man kahit na hindi ako ang nagdadala ng anumang paratang laban sa aking bansa. Dahil sa aking kahilingan, pagkatapos nakiusap ako na makita kayo at makipag-usap sa inyo. Ito ang dahilan kung bakit napalakas ang loob ng Israel na ako ay naigapos sa kadenang ito. At sinabi nila sa kaniya, “Kami ay walang natanggap na mga sulat mula sa Judea patungkol sa iyo, o sinuman sa mga kapatirang dumating at nagbalita o nagsabi ng anumang masama patungkol sa iyo. Ngunit nais naming marinig mula sa iyo kung ano ang iniisip mo tungkol sa sektang ito, sapagkat ipinaalam ito sa amin na alam ng lahat at pinag-uusapan saan mang dako. Nang sila ay nagtakda ng araw para sa kaniya, maraming tao ang lumapit sa kaniya sa lugar na kaniyang tinitirhan. Iniharap niya ang mga bagay sa kanila, at nagpatotoo tungkol sa kaharian ng Dios. Sinubukan niyang himukin sila patungkol kay Jesus, ayon sa batas ni Moises at sa mga propetanasabi, niya, mula umaga hanggang gabi. Ang ilan ay nahikayat patungkol sa mga bagay na habang ang iba ay hindi naniwala. Nang sila ay hindi sumang-ayon sa isa't isa, umalis sila pagkatapos magsabi ni Pablo ng isang salita. “Ang Banal na Espiritu ay nangusap ng maayos sa pamamagitan ni Isaias ang propeta ng ating mga ninuno. Sinabi niya, 'Pumunta ka sa mga taong ito at sabihin, “Sa pamamagitan ng pakikinig kayo ay makakarinig, ngunit hindi ninyo maintindihan; At sa paningin kayo ay makakakita, ngunit hindi mamamalas. Sapagka’t ang puso ng mga taong ito ay naging mahina ang kanilang tainga ay nahihirapang makarinig, ipinikit nila ang kanilang mga mata; ni ayaw makita ng kanilang mga mata, at marinig ng kanilang mga tainga, at maintindihan ng kanilang mga puso, At tumalikod muli at sila'y aking pagagalingin.”” Kaya, dapat ninyong malaman na ang kaligtasan ng Dios ay naihatid na sa mga Gentil, at sila ay makikinig.” Nang nasabi na niya ang bagay na ito, ang mga Judio ay umalis nagkaroon ng matinding pagtatalo sa kanilang mga sarili. Si Pablo ay nanirahan ng buong dalawang taon sa kaniyang inupahang bahay, at tinanggap niya ang lahat ng lumalapit sa kaniya. Ipinangaral niya ang kahariaan ng Dios at itinuturo ang mga bagay patungkol sa Panginoong Jesu-Cristo ng may katapangan. Walang sinuman ang pumigil sa kaniya.Samantala sa mundo
Nagtatapos ang Mga Gawa kay Pablo na nasa ilalim ng bantay sa Roma nang dalawang taon, mga AD 60–62, habang hayagang nagtuturo sa isang inuupahang bahay (Mga Gawa 28:30–31). Si Nero ang emperador. Narito ang mundo noong dekada 60 AD.
Sa Britanya, pinamunuan ni Reyna Boudica ng mga Iceni ang isang malaking pag-aalsa at sinunog ang Londinium — ang batang bayang Romano na naging London — bago siya tinalo ng mga Romano.
Sa Alejandria, inilarawan ng inhinyerong si Hero ang isang bolang pinaiikot ng singaw at mga makinang pinapagana ng hangin at tubig. Karaniwang itinatakda ang kaniyang panahon ayon sa isang eklipse ng buwan na binanggit niya, na tumutugma sa isang eklipse noong AD 62.
Ayon sa tradisyong Tsino, napanaginipan ng emperador na si Ming ng Han ang isang gintong pigura at nagpadala siya ng mga sugo pakanluran. Bumalik sila na may kasamang mga mongheng Budista at mga teksto, at itinayo para sa kanila ang Templo ng Puting Kabayo sa Luoyang — ang unang templong Budista sa Tsina.
Nagtayo ang mga haring Kushan mula sa Gitnang Asya ng isang imperyong sumasaklaw sa Afghanistan, Pakistan at hilagang India ngayon. Ang kanilang mga lupain ay nasa mga rutang nag-uugnay sa Roma, India at Tsina.
Isinasalaysay ng Pangunahing Kronika ng Kyiv, na tinipon noong mga 1110, na naglayag ang apostol na si Andres paakyat sa Dnieper, nagtayo ng krus sa mga burol na kalaunang kinatayuan ng Kyiv at hinulaang magkakaroon doon ng isang dakilang lungsod. Itinuturing ito ng mga historyador na alamat; ayon sa isang mas matandang tradisyon, ang Scythia ang larangan ng misyon ni Andres.