W Awaris we wschodniej delcie Nilu archeolodzy znaleźli domy, grobowce i ceramikę ludzi z Kanaanu i Syrii, którzy osiedlali się tam od około 1800 roku p.n.e. Później ich władcy, Hyksosi, rządzili z tego miasta północnym Egiptem.
Encyklopedia › W tym samym czasie na świecie
W Biblii · ok. 1900–1700 p.n.e. (datowanie tradycyjne) · Egipt
Józef na dworze faraona
Po wyjaśnieniu snów faraona Józef zostaje postawiony nad Egiptem i gromadzi zboże na siedem lat głodu.
I podobało się to faraonowi i wszystkim jego sługom. Faraon zapytał więc swoje sługi: Czy znajdziemy człowieka mu podobnego, w którym jest Duch Boży? Potem faraon powiedział do Józefa: Skoro Bóg oznajmił ci to wszystko, nie ma żadnego tak rozumnego i mądrego jak ty. Ty będziesz nad moim domem, a cały mój lud będzie postępować według rozkazu twoich ust. Tylko tronem będę większy od ciebie. Faraon powiedział jeszcze do Józefa: Oto ustanowiłem cię nad całą ziemią Egiptu. Zdjął więc faraon pierścień z ręki i włożył go na rękę Józefa, oblekł go też w szatę bisiorową, a na szyję włożył mu złoty łańcuch. I kazał go wozić na swoim drugim rydwanie, i wołano przed nim: Na kolana! I ustanowił go rządcą całej ziemi Egiptu. Potem faraon powiedział do Józefa: Ja jestem faraonem, a bez twego pozwolenia nikt na całej ziemi Egiptu nie podniesie ani ręki, ani nogi. I faraon nadał Józefowi imię Safnat Paneach, i dał mu za żonę Asenat, córkę Poti-Fery, kapłana z On. I Józef wyjechał na całą ziemię Egiptu. Józef miał trzydzieści lat, gdy stanął przed faraonem, królem Egiptu. Potem Józef odszedł od faraona i objechał całą ziemię Egiptu. A przez tych siedem urodzajnych lat ziemia rodziła obficie. I Józef zgromadził całą żywność tych siedmiu lat, która była w ziemi Egiptu, i składał żywność w miastach. Składał w miastach urodzajne plony z otaczających je pól. Józef więc nagromadził zboża tak wiele jak piasku morskiego, aż przestano je liczyć, bo było go bez liku. A zanim nastały lata głodu, Józefowi urodzili się dwaj synowie, których mu urodziła Asenat, córka Poti-Fery, kapłana z On. Józef nadał pierworodnemu imię Manasses, gdyż mówił: Bóg dał mi zapomnieć o całej mojej udręce i o całym domu mego ojca. A drugiemu nadał imię Efraim, gdyż mówił: Bóg rozmnożył mnie w ziemi mego utrapienia. I skończyło się siedem lat obfitości, która była w ziemi Egiptu. I nadeszło siedem lat głodu, tak jak Józef przepowiedział. I głód był we wszystkich krainach, ale w całej ziemi Egiptu był chleb. Gdy jednak na całej ziemi Egiptu był głód, lud wołał do faraona o chleb. I faraon powiedział wszystkim Egipcjanom: Idźcie do Józefa, a co wam powie, zróbcie. I na całej ziemi był głód. Józef otworzył więc wszystkie spichlerze, w których było zboże, i sprzedawał Egipcjanom, bo głód wzmógł się w ziemi Egiptu. I ze wszystkich krajów przyjeżdżano do Egiptu, by kupować żywność od Józefa, bo wzmógł się głód na całej ziemi.W tym czasie na świecie
Według tradycyjnego datowania Józef doszedł do władzy w Egipcie między około 1900 a 1700 rokiem p.n.e. Biblia nie podaje imienia faraona, a historycy datują tę historię różnie; niektórzy umieszczają ją później. W tych stuleciach trwało w Egipcie Państwo Średnie, a w delcie Nilu przybywało osadników z Kanaanu i Syrii. Oto świat tamtych stuleci.
Królowie XII dynastii, przede wszystkim Amenemhat III, zamienili bagnistą kotlinę Fajum na zachód od Nilu w żyzne pola, panując nad wodą, która do niej spływała. Amenemhat III zbudował też piramidę w Hawarze, obok Fajum.
Hammurabi z Babilonu zjednoczył południową Mezopotamię i kazał wyryć prawie 300 praw na steli z czarnego kamienia, dziś w Luwrze: o zapłacie, pożyczkach, małżeństwie, rolnictwie i kradzieży. To zwykle podawane daty; według innych obliczeń panował kilkadziesiąt lat później.
Na Krecie Minojczycy zbudowali swoje pierwsze wielkie pałace, w Knossos, Fajstos i Malii, z magazynami pełnymi wysokich dzbanów na zboże, oliwę i wino. Około 1700 roku p.n.e. zostały zniszczone, może przez trzęsienie ziemi, a potem odbudowane z jeszcze większym rozmachem.
Na Wyżynie Lessowej w północnych Chinach Shimao otaczały kamienne mury długie na kilka kilometrów, wokół schodkowej platformy pośrodku, ozdobionej rzeźbionymi kamiennymi twarzami. Jedna z największych osad swoich czasów w Chinach, została opuszczona około 1800 roku p.n.e.
W dolinie Indusu wielkie miasta powoli opuszczano, a ludzie przenosili się na wschód i południe, do mniejszych wsi rolniczych; wśród przyczyn uczeni wymieniają zmieniające bieg rzeki i suchszy klimat. W Harappie ludzie późniejszej kultury Cmentarza H chowali zmarłych w malowanych dzbanach.
Na terenie dzisiejszej Luizjany ludzie żyjący z łowiectwa, rybołówstwa i zbieractwa usypali w Poverty Point wielkie ziemne wały i kopce – jedną z największych budowli ziemnych swoich czasów w Ameryce Północnej, powstałą bez rolnictwa.
W środkowych Niemczech brązowy dysk inkrustowany złotem przedstawiał słońce lub księżyc w pełni, sierp i gwiazdy, wśród nich może Plejady. To najstarszy znany obraz nocnego nieba; zakopano go około 1600 roku p.n.e.