Ibrahim Yana Tafiya don Yă Miƙa Ishaku Hadaya

Lucas van Leyden · 1517/1519
National Gallery of Art, Washington

Lucas van Leyden ya yi wannan zanen katako wajen 1517–19. Ana buga zanen katako daga layukan da aka bari a tsaye a kan katako, saboda haka suna fitowa da kauri baƙi ƙirin — dabam sosai da siraran zane-zanensa na jan ƙarfe.

Ishaku yana tafiya a gaba da damin itace a bayansa da tulu a hannunsa. Ibrahim yana biye, sanye da rawani da doguwar riga; jakin yana jira a baya. Can nesa a kan ƙolin tudu, ƙananan siffofi suna tsaye kusa da bagadi.

Daga rubutun

Ibrahim ya ɗora itacen hadaya ta ƙonawa a kan Ishaku (Farawa 22:6)

Ya ɗaura wa jakinsa sirdi ya kama hanya da sassafe (Farawa 22:3)

“ni da yaron kuwa mu haura can. Za mu yi sujada” (Farawa 22:5)

Na mai zanen kansa

Ibrahim sanye da rawani — hanyar Lucas ta nuna kakan kakanni na Gabas

An nuna bagadin da ke kan tudun a lokaci guda, can nesa

Faffaɗan sararin sama na Holland da tsuntsaye da babban itace

Bayanai dalla-dalla

Ishaku

Yaron yana ɗauke da damin itace a bayansa.

Ibrahim

Da rawani da gemu, yana tafiya a bayan ɗansa.

Jakin

Jakin yana jira a baya.

A kan tudu

Can nesa, ƙananan siffofi kusa da bagadi.

Lucas van Leyden, Netherlandish, c. 1489/94–1533. National Gallery of Art, Washington (Rosenwald Collection, 1943.3.5704) · Woodcut · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)

Ayoyin

Far 22:3–8Kashegari da sassafe, Ibrahim ya tashi ya ɗaura wa jakinsa sirdi. Ya ɗauki bayinsa biyu, da ɗansa Ishaku. Bayan ya faskare isashen itace saboda hadaya ta ƙonawa sai ya kama hanya zuwa wurin da Allah ya faɗa masa. A rana ta uku Ibrahim ya ɗaga ido sai ya ga wurin daga nesa. Ibrahim ya ce wa bayinsa, “Ku tsaya a nan da jakin, ni da yaron kuwa mu haura can. Za mu yi sujada sa’an nan mu komo wurinku.” Ibrahim ya ɗauki itace saboda hadaya ta ƙonawa ya ɗora wa ɗansa Ishaku, shi kuwa ya riƙe wuƙa da wutar. Yayinda su biyun suke tafiya, sai Ishaku ya yi tambaya, ya ce wa mahaifinsa Ibrahim, “Baba?” Ibrahim ya ce masa, “Na’am ɗana!” Ishaku ya ce, “Ga dai wuta, ga kuma itace, amma ina ɗan ragon hadaya ta ƙonawa?” Ibrahim ya amsa ya ce, “Ɗana, Allah kansa zai tanada ɗan ragon hadayar ƙonawa.” Sai su biyu suka ci gaba da tafiya.