Mala’ikan yana kusa a bayan Ibrahim, dukansu suna kallon ƙasa.
Littafi Mai Tsarki a fasaha · Farawa
Hadayar Ibrahim
Rembrandt · 1655
National Gallery of Art, Washington
Rembrandt ya yi wannan zanen ƙarfe (etching) a 1655, shekaru ashirin bayan ya zana labarin nan da fenti. Ya zana da allura ta cikin kakin zuma a kan farantin jan ƙarfe, ya bar ruwan acid ya cinye layukan, sa’an nan ya ƙara ƙarin layuka kai tsaye a cikin jan ƙarfen; bugun kusan santimita 16 da 13 ne kawai.
Ya zaɓi lokaci na ƙarshe: mala’ikan ya zo daga baya, yana riƙe da wuyan hannun Ibrahim, wuƙar har yanzu tana hannunsa. Ɗaya hannun Ibrahim yana rufe fuskar ɗansa. A gangaren dama a ƙasa, bayin nan biyu suna jira da jakin.
Daga rubutun
- Ishaku a ɗaure a kan itacen, a bisa bagaden (Farawa 22:9)
- Wuƙar a hannun Ibrahim (Farawa 22:10)
- Mala’ikan yana kira, “Ibrahim, Ibrahim!” (Farawa 22:11)
- Bayin da aka bari tare da jakin (Farawa 22:5)
Na mai zanen kansa
- Mala’ikan yana riƙe da Ibrahim da hannuwansa biyu — a nassin mala’ikan ya kira daga sama
- Hannun Ibrahim a kan idanun Ishaku
- Ishaku yana durƙushe yana jingina ga mahaifinsa, ba kwance a ɗaure ba
Bayanai dalla-dalla
Hannun Ibrahim yana rufe fuskar ɗansa.
Har yanzu a hannun Ibrahim yayin da mala’ikan yake hana shi.
Bayin da jakin, an bar su a gindin dutsen.
Rembrandt van Rijn, Dutch, 1606–1669. National Gallery of Art, Washington (Rosenwald Collection, 1943.3.7161) · Etching and drypoint · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)
