Przepodobny Jerzy Chozebita (VII w.)

Jerzy urodził się na Cyprze. Osierocony w młodości, uciekł przed krewnym, który chciał, by ożenił się z jego córką, i popłynął do Jerozolimy, by dołączyć do starszego brata Heraklidesa, mnicha w dolinie Jordanu. Ponieważ Jerzy był jeszcze bez zarostu, brat umieścił go w monasterze Chozewa, na klifach Wadi Qelt między Jerozolimą a Jerychem. Później bracia mieszkali razem jako pustelnicy; po śmierci Heraklidesa Jerzy wrócił do Chozewy.

Jego uczeń Antoni, który napisał jego żywot, opowiada, że nosił łachmany ze śmietników i jadł resztki po mnichach ubite w kulki i wysuszone na słońcu. Wybierał najgorętszą pracę, piekąc chleb dla pielgrzymów, a bracia nazywali go „żelaznym”. Przeżył najazd perski w 614 roku i zmarł w Chozewie w podeszłym wieku.