1Wtedy Jezus powiedział do tłumów i do swoich uczniów:
2Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze.
3Czyńcie więc i przestrzegajcie wszystkiego, co nakazują wam przestrzegać, ale według ich uczynków nie postępujcie. Mówią bowiem, ale nie czynią.
4Bo wiążą brzemiona ciężkie i nie do uniesienia i kładą je na barki ludzi, lecz sami nie chcą ich ruszyć nawet palcem.
5A wszystkie swoje uczynki spełniają, aby ludzie ich widzieli. Poszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle swoich płaszczy.
6Kochają też pierwsze miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach;
7I pozdrowienia na rynkach, i aby ludzie nazywali ich: Rabbi, Rabbi!
8Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi.
9I nikogo na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem. Jeden bowiem jest wasz Ojciec, który jest w niebie.
10Niech też was nie nazywają mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz, Chrystus.
11Ale kto z was jest największy, będzie waszym sługą.
12Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.