Rebeka przy studni

Veronese i warsztat · c. 1582/1588
National Gallery of Art, Waszyngton

Veronese i jego warsztat w Wenecji namalowali to długie płótno w latach 80. XVI wieku. Należy do grupy scen ze Starego Testamentu, które później wisiały w kolekcjach księcia Buckingham i cesarzy z dynastii Habsburgów.

Rebeka stoi przy studni w różowej jedwabnej spódnicy, a stary sługa Abrahama zwraca się do niej z wyciągniętą ręką. Młody mężczyzna klęka, by podać złoto, a z obu stron tłoczą się głowy wielbłądów.

Z tekstu

Wielbłądy, którym kazano uklęknąć przy studni wieczorem (Księga Rodzaju 24,11)

Rebeka wychodząca z dzbanem, by zaczerpnąć wody (Księga Rodzaju 24,15)

Złoty kolczyk i dwie złote bransolety na jej ręce (Księga Rodzaju 24,22)

Od artysty

Rebeka w jedwabnej sukni i perłach weneckiej damy

Kamienne koryto i miedziane garnki, jak przy weneckiej studni

Miasto jasnych europejskich budowli w oddali

Słudzy w jaskrawych renesansowych strojach i czerwonych butach

Szczegóły

Rebeka

Jasnowłosa, w różowej spódnicy i białej bluzce, przy studni.

Stary sługa

Brodaty, z laską, w pomarańczowej szacie, zwraca się do niej.

Dar

Stary sługa sięga po złoto, które podaje klęczący młodzieniec.

Wielbłądy

Poganiacz z kijem dogląda głów wielbłądów.

Odległe miasto

Jasne budowle za drzewami po prawej.

Veronese (Paolo Caliari) and Workshop, Venetian, 1528–1588. National Gallery of Art, Washington (Samuel H. Kress Collection, 1952.5.82) · Oil on canvas · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)

Wersety

Rdz 24:10–11Potem ów sługa wziął dziesięć wielbłądów z wielbłądów swego pana i poszedł – bo miał w swych rękach wszystkie dobra swego pana. Wstał i udał się do Aram-Naharaim, do miasta Nachora. I dał wielbłądom odpocząć przy studni poza miastem w wieczornej porze, w tym czasie, kiedy kobiety zwykły wychodzić czerpać wodę.

Rdz 24:15–22I zanim przestał mówić, oto wyszła Rebeka, która się urodziła Betuelowi, synowi Milki, żony Nachora, brata Abrahama, z dzbanem na ramieniu. Była ona bardzo piękną dziewczyną, dziewicą, z którą nie obcował żaden mężczyzna. Zeszła do studni, napełniła swój dzban i wracała. Wtedy ów sługa wybiegł do niej i powiedział: Proszę, pozwól mi się napić trochę wody z twego dzbana. A ona odpowiedziała: Pij, panie mój. I szybko pochyliła swój dzban na swoją rękę, i dała mu pić. A gdy dała mu się napić, powiedziała: Naczerpię wody także dla twoich wielbłądów, aby napiły się do woli. Wylała prędko wodę ze swego dzbana w koryto i pobiegła znowu do studni czerpać wodę, i naczerpała dla wszystkich jego wielbłądów. A ów mężczyzna zdumiewał się nią, zastanawiając się w milczeniu, czy PAN poszczęścił jego podróży, czy nie. Gdy więc wielbłądy się napiły, ów mężczyzna wyjął i dał na jej ręce złoty kolczyk ważący pół sykla i dwie bransolety ważące dziesięć syklów złota.