Pocieszyciele Hioba

William Blake · 1825
National Gallery of Art, Waszyngton

William Blake, londyński poeta i grafik, wydał swoje Ilustracje do Księgi Hioba w 1825 roku, dwa lata przed śmiercią: dwadzieścia jeden plansz i kartę tytułową, rytowane własną ręką. Ta odbitka próbna to plansza 7; na pełnym arkuszu Blake obramował obraz wersetami z Biblii.

Hiob siedzi na kupie słomy przy murze, w przepasce na biodrach, a za nim żona z uniesionymi rękami. Z lewej nadbiegają trzej przyjaciele, z wysoko uniesionymi ramionami, płacząc. Za nimi pod ciemnym, pręgowanym niebem leży zrujnowane miasto.

Z tekstu

Trzej przyjaciele, którzy przyszli go pocieszyć (Księga Hioba 2,11)

Ledwie go rozpoznali i głośno zapłakali (Księga Hioba 2,12)

Hiob siedzący w popiele (Księga Hioba 2,8)

Jego skóra pokryta wrzodami (Księga Hioba 2,7)

Od artysty

Wszyscy trzej przyjaciele wykonujący ten sam gest, z wysoko uniesionymi ramionami

Żona Hioba przy nim w żałobie – tekst daje jej tylko jedno twarde słowo (Księga Hioba 2,9)

Ruiny miasta w tle

Szczegóły

Przyjaciele

Trzej mężczyźni nadbiegają z lewej z uniesionymi ramionami.

Hiob

Z długą brodą odchyla się do tyłu, jego skóra usiana jest wrzodami.

Jego żona

Pochyla się nad nim, z rękami uniesionymi do twarzy.

Ruiny

Rozwalone mury miasta na zboczu.

Kupa słomy

Hiob siedzi na kupie słomy.

William Blake, British, 1757–1827. National Gallery of Art, Washington (Gift of W.G. Russell Allen, 1941.1.232) · Engraving on India paper (proof) · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)

Wersety

Hi 2:7–13Wyszedł więc szatan sprzed oblicza PANA i dotknął Hioba bolesnymi wrzodami, od stóp aż po czubek głowy. A ten wziął skorupę, aby się nią skrobać, i siedział w popiele. Jego żona powiedziała mu: Jeszcze trwasz w swojej prawości? Złorzecz Bogu i umieraj. I odpowiedział jej: Mówisz, tak jak mówią głupie kobiety. Czy tylko dobro będziemy przyjmować od Boga, a zła przyjmować nie będziemy? W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami. A gdy trzej przyjaciele Hioba usłyszeli o całym nieszczęściu, które spadło na niego, przyszli, każdy ze swego miejsca: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Umówili się bowiem, aby przyjść i wraz z nim lamentować, i pocieszyć go. A gdy z daleka podnieśli swoje oczy, nie poznali go. Podnieśli swój głos i płakali, a potem każdy z nich rozdarł swój płaszcz i rzucał proch w górę na swoją głowę; I siedzieli z nim na ziemi przez siedem dni i siedem nocy i żaden z nich nie przemówił do niego ani słowem. Widzieli bowiem ogrom jego bólu.