De zaligsprekingen

1En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.

2En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:

3Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.

4Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.

5Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beerven.

6Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.

7Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.

8Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.

9Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.

10Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.

11Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.

12Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.

20En Hij, Zijn ogen opslaande over Zijn discipelen, zeide: Zalig zijt gij, armen, want uwer is het Koninkrijk Gods.

21Zalig zijt gij, die nu hongert; want gij zult verzadigd worden. Zalig zijt gij, die nu weent; want gij zult lachen.

22Zalig zijt gij, wanneer u de mensen haten, en wanneer zij u afscheiden, en smaden, en uw naam als kwaad verwerpen, om des Zoons des mensen wil.

23Verblijdt u in dien dag, en zijt vrolijk; want, ziet, uw loon is groot in den hemel; want hun vaders deden desgelijks den profeten.