De ontmoeting van David en Abigaïl

Rubens · c. 1630
National Gallery of Art, Washington

Peter Paul Rubens schilderde dit kleine paneel rond 1630 in Antwerpen, snel en los, met zichtbare penseelstreken. Het is maar 66 centimeter breed; later behoorde het aan Stanisław August Poniatowski, de laatste koning van Polen.

Abigaïl knielt in een blauwgrijze jurk en een witte sluier, en David, in harnas en een rode mantel, stapt naar voren en neemt haar hand. Achter haar komen vrouwen, knechten met manden broden en een ezel; achter hem soldaten met gepluimde helmen en een wit paard.

Uit de tekst

Abigaïl die van den ezel afkwam en zich voor David ter aarde boog (1 Samuël 25:23)

Broden op ezels aangebracht (1 Samuël 25:18)

David en zijn gewapende mannen die haar tegemoet kwamen (1 Samuël 25:20)

Van de kunstenaar

David die haar hand neemt om haar op te richten

Soldaten in harnassen in Romeinse stijl en met gepluimde helmen

Blonde vrouwen in zijden jurken achter Abigaïl

Een lommerrijk, Vlaams ogend landschap

Details

Abigaïl

Zij knielt in een blauwgrijze jurk, een witte sluier over haar haar.

David

In harnas en een rode mantel reikt hij naar haar hand.

Brood

Een knecht tilt een mand broden op; ernaast liggen nog meer ronde broden.

Aangedragen

Een man brengt een mand brood op zijn hoofd.

De ezel

De kop van een ezel tussen de knechten.

Davids mannen

Soldaten met gepluimde helmen en speren.

Sir Peter Paul Rubens, Flemish, 1577–1640. National Gallery of Art, Washington (Bequest of Lore Heinemann in memory of her husband, Dr. Rudolf J. Heinemann, 1997.57.8) · Oil on panel · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)

De verzen

1 Sam 25:18–23Toen haastte zich Abigail, en nam tweehonderd broden, en twee lederzakken wijns, en vijf toebereide schapen, en vijf maten geroost koren, en honderd stukken rozijnen, en tweehonderd klompen vijgen, en leide die op ezelen. En zij zeide tot haar jongelingen: Trekt heen voor mijn aangezicht; ziet, ik kom achter ulieden; doch haar man Nabal gaf zij het niet te kennen. Het geschiedde nu, toen zij op den ezel reed, en dat zij afkwam in het verborgene des bergs, en ziet, David en zijn mannen kwamen af haar tegemoet, en zij ontmoette hen. David nu had gezegd: Trouwens ik heb te vergeefs bewaard al wat deze in de woestijn heeft, alzo dat er niets van alles, wat hij heeft, gemist is; en hij heeft mij kwaad voor goed vergolden. Zo doe God aan de vijanden van David, en zo doe Hij daartoe, indien ik van allen, die hij heeft, iets tot morgen overlaat, dat mannelijk is! Toen nu Abigail David zag, zo haastte zij zich, en kwam van den ezel af, en zij viel voor het aangezicht van David op haar aangezicht, en zij boog zich ter aarde.