Trigo at sebada

Ang trigo at sebada ang dalawang pangunahing butil ng Israel at Ehipto. Tumutubo ang sebada sa mas mahirap na lupa, mas nakatitiis sa tagtuyot at nahihinog nang ilang linggo na mas maaga — kaya sinira ng ulang yelo sa Ehipto ang sebada, na hinog na, ngunit hindi ang trigo (Exodo 9:31–32). Mas mura ang sebada: ipinapakain ito sa mga kabayo, at ang tinapay na sebada ang pagkain ng mahihirap, gaya ng limang tinapay na sebada ng batang lalaki sa Juan 6:9. Isang luho ang pinong harina ng trigo. Ang panaginip ng Paraon tungkol sa pitong uhay sa isang tangkay ay maaaring larawan ng isang uri ng trigong may sanga na itinatanim pa rin sa Ehipto.

Naghahasik kapag nagsisimula ang mga ulan ng taglagas, at dumarating ang anihan sa tagsibol: una ang sebada, pagkatapos ang trigo, sa loob ng mga pitong linggo. Pinuputol ng mga mang-aani ang mga tangkay gamit ang karit at tinatali ang mga ito nang bigkis-bigkis. Sa giikan sa mataas na lugar, dinudurog ng mga baka o ng mabigat na kareta ang mga tangkay, at pinapahanginan ang butil — inihahagis sa hangin upang tangayin ng hangin ang ipa. Namulot si Ruth sa buong anihan ng sebada at ng trigo.